Kameleon

Kameleony pochodzą z półwyspu arabskiego głównie z Jemenu i Arabii Saudyjskiej. Kameleony które możemy kupić w sklepach zoologicznych dorastają zazwyczaj do około pięćdziesięciu centymetrów. Więcej »

 

Monthly Archives: Marzec 2013

Krokodyl

Krokodyl nilowy ma około sześciu metrów długości i waży około tysiąca kilogramów. Należy on do najstarszej na Ziemi grupy zwierząt. Krokodyle żyją na Ziemi od około stu pięćdziesięciu milionów lat. Krokodyle prowadzą lądowo – wodny tryb życia. Dzień spędzają zazwyczaj wśród przybrzeżnych zarośli lub na ławicach piasku w pobliżu wody. Nocą żerują w wodzie. Krokodyle są mięsożerne i mogą być bardzo niebezpieczne dla człowieka. Nieraz słyszy się o krokodylach ludojadach, które wciągały swe ofiary do wody i pożerały po kawałku. Takie krokodyle są bardzo niebezpieczne gdyż jak już raz popróbują ludzkiego mięsa to nie ma na nich mocnych tylko trzeba je odstrzelić. Krokodylich składa jaj na brzegu rzeki w ciepłym piasku. Przykrywa je częściowo piaskiem a częściowo roślinami. Gdy jaja są w gnieździe krokodylich ich broni i nie dopuszcza nikogo w pobliże. Krokodyle mogą żyć i sto lat i osiągnąć do czterech metrów długości. Rosną przez całe życie od dwudziestu trzydziestu centymetrów od urodzenia. .

Kapucynki

Podrodzina małp szerokonosych z rodziny piaksowatych, obejmująca 2 rodzaje kapucynka. Małpy z rodzaju kapucynka, obejmującego 4 gatunki, występują w tropikalnej Ameryce, od Nikaragui do Paragwaju. Osiągają do 55 cm di., z wyłączeniem 38-55 cm dl. ogona. Mają krępe ciało, okrągłą głowę, charakterystyczny czub na sklepieniu głowy i chwytny, owłosiony ogon. Ubarwione są jasno- lub ciemnobrązowe, czasami czarno; u niektórych gatunków występują białe plamy. K. czubata, o stosunkowo masywnej budowie ciała, z kępką pionowo sterczących, długich, ciemnych włosów na sklepieniu głowy, pomiędzy uszami, zamieszkuje zach. cz. Wenezueli, wsch. cz. Kolumbii, zach. cz. Brazylii, Boliwię i ujście Amazonki. Smuklejsza k. czarno-biała, z charakterystyczną białą plamą na gardle, żyje w Ameryce Środk. Do rodzaju k. należą także k. białoczelna oraz k. płaczka z przylegającymi, czarnymi włosami na głowie. Żyją stadami (8-30 osobników) na wierzchołkach wysokich drzew w lasach tropikalnych. Prowadzą dzienny tryb życia i są bardzo aktywne. Żywią się owocami i drobnymi zwierzętami, plądrując m.in. plantacje pomarańczy. Rozmnażają się przez cały rok. Samica, po ciąży trwającej ok. 6 miesięcy, rodzi zwykle I młode. Łatwo poddają się tresurze i czasami trzyma sieje w domach; dawniej towarzyszyły kataryniarzom.

Żyrafa

Jest to bardzo ciekawe zwierze. Żyrafy osiągają długość nawet do 6 metrów dzięki swojej długiej szyi. Żyrafa to ssak a więc ma tyle samo kręgów szyjnych co człowiek czy kot. Żyrafy wyglądają bardzo ciekawie, ich długa szyja sprawia że są one bardzo charakterystyczne. Zwierzęta te żyją przeważnie w stadach, jedno takie stado może liczyć nawet do kilkudziesięciu żyraf. Zwierzęta te są roślinożerne, a dzięki ich szyi sięganie do korony drzew gdzie jest dużo liści nie stanowi żadnego problemu. Żyrafy już po urodzeniu są dość wysokie, mierzą sobie nawet do 2 metrów, co jest faktem imponującym. Żyrafy śpią na stojąco, średnio dwadzieścia minut. Zwierzęta te właściwie nie mają naturalnych wrogów, jedynym zagrożeniem są wielkie koty takie jak lwy, ale one stanowią niebezpieczeństwo jedynie dla młodych żyraf. Żyrafy mają wielu zwolenników wśród ludzi, wielu poświęciło życie aby studiować ich tryb życia oraz hierarchię w stadzie. Te imponujące zwierzęta są bardzo widowiskowe, pomimo dużych rozmiarów potrafią dość szybko biegać , przez wiele lat myślano że żyrafi nie wydawaj żadnych odgłosów a tym czasem żyrafa jednak wydaje dźwięki podobne do pomruków.

Koty – klasyki

Oczywiście wśród sławnych kotów nie mogło zabraknąć dwóch, wiekowych już, postaci. Pierwszą z nich jest amerykański, czarnobiały kot Felix, który zdołał zdobyć popularność jeszcze w okresie kina niemego. Pierwszy raz objawił się szerszej publiczności w 1919 roku, w odcinku „Feline Follies”, a widzów bawił przez następne kilkadziesiąt lat. W jednej z części u boku Feliksa „zagrał” nawet sam Charlie Chaplin. Charakterystyczną cechą przygód przedstawionych w kreskówkach o Feliksie są surrealistyczne postacie i wydarzenia. To właśnie dzięki nim temu małemu kotu udało zdobyć się olbrzymią popularność, a dziś jest on postacią wręcz kultową. Nasz polski kotek, Filemon, jest wprawdzie od Feliksa o sześćdziesiąt lat młodszy, trudno jednak wyobrazić sobie bez niego historię polskiej animacji. Przygody tego słodkiego, nieporadnego białego kociaka wzruszały pokolenie naszych rodziców i dziadków, a oglądane dzisiaj także przynosi wiele pozytywnych uczuć. Oczywiście pisząc o Filemonie nie można zapomnieć o jego mentorze – dorosłym i bardzo mądrym czarnym kocie Bonifacym.

Kameleon

Kameleony pochodzą z półwyspu arabskiego głównie z Jemenu i Arabii Saudyjskiej. Kameleony które możemy kupić w sklepach zoologicznych dorastają zazwyczaj do około pięćdziesięciu centymetrów. Powinny mieć za mieszkanie terrariu dość wysokie aby nie mogły się z niego wydostać niezauważone. W takim terreaium należy umieścić kilka gałęzi aby kameleon mógł się wspinać oraz pojemnik z wodą. W dzień w terrarium powinna być temperatura w okolicach trzydziestu stopni a na noc powinna się obniżać do około dwudziestu pięciu stopni Celsjusza. Samce kameleonów nie lubią rywalów więc w terrarium powinien przebywać co najwyżej jeden samiec. Hodowla kameleonów jest trudna. Samice składaja jajka w gorącym piasku gdzie po około stu dziewięćdziesięciu pięciu dniach rodzą się młode kameleony. Kameleony w terrarium żywią się głównie owadami, młodymi myszami oraz pokarmem roślinnym takim jak rzęsa wodna, mniszkiem lekarskim, podbiałem. Zjedzą również chętnie pomidora czy owoce. Pokarmy należy uzupełniać preparatami mineralno – witaminowymi.

Wilk

Mimo, że od bardzo dawna ludzie prowadzili bezlitosną wojnę z wilkami, drapieżniki te można spotkać w wielu miejscach na świecie – od stref umiarkowanych do najbardziej na północ wysuniętych zakątków: od Azji po Bliski Wschód, od Europy po Amerykę Północną. Wielkość i ubarwienie wilków uzależnione są od regionu i szerokości geograficznej z której pochodzą. Życie wilczego stada wyznacza ściśle określona hierarchia ważności, szanowana przez wszystkich jego członków. Kiedy na przykład stado przenosi się w inne miejsce, jego przywódca idzie w środku grupy z uniesionym w górę ogonem. Tuż obok podąża jego partnerka. Po sprzeczce z przywódcą „poddany” wyraża swoje podporządkowanie opuszczając uszy lub podkulając pod siebie ogon. Wilczęta, których jest od pięciu do jedenastu w każdym miocie, rodzą się w norze wykopanej w ziemi lub w legowisku pośród kamieni. Pozostają w ukryciu aż do trzeciego tygodnia życia, kiedy to zaczynają wyglądać z nory, ciekawe świata. Matka karmi je częściowo przetrawionym przez siebie pożywieniem i uczy je polować.

Koty znane z literatury

W tej kategorii warto wspomnieć o dwóch kotach: Kocie z Cheshire występującym w książce Charlesa Lutwidge’a Dodgsona „Alicja w krainie czarów” oraz Behemocie z „Mistrza i Małgorzaty” Michaiła Bułhakowa. Kot z Cheshire charakteryzuje się wielkim uśmiechem. Bywa, że całe ciało kota z Cheshire znika, a pozostają tylko jego wyszczerzone w uśmiechu zęby. Pomaga Alicja poruszać się po zaczarowanej krainie, jednak jego rady bywają bardzo zagmatwane. Gdy królowa postanawia ściąć mu głowę, ma problem: kot pojawia się jako… sama głowa. Behemot to jeden z członków diabelskiej grupy, która pewnego dnia przybywa do Moskwy i zaczyna siać w niej spustoszenie. Kot ten był olbrzymi i potrafił poruszać się na dwóch tylnych łapach, niczym człowiek. Generalnie posiadał kilka czysto ludzkich cech, umiał na przykład mówić. Podczas przygotowań do balu wiosennego, w którym miała wziąć udział Małgorzata, pełni bardzo ważne funkcje, zaś z Wolandem dyskutuje przy partyjce szachów. Na końcu powieści jego postać z kociej zmienia się na ludzką.

Świnka morska

Świnka morska jest stosunkowo małym zwierzątkiem które może mieszkać w mieszkaniu i zajmuje niewiele miejsca. Świnka taka jest kudłata i ma mały zakręcony ogonek. Koszt ich utrzymania jest bardzo mały. Jeśli swinka zaprzyjaźni się ze swym opiekunem to wita go wesołym gwizdem. Świnki żyja stosunkowo długo bo około sześciu do dziesięciu lat ale spotyka się i takie które dożywają kilkunastu lat. Zaletami posiadania świnki morskiej są te że taka świnka śpi w nocy i nie przeszkadza jak to robią niektórzy nasi ulubieńcy. Dzięki temu że długo żyje mamy okazje się z nią zaprzyjaźnić i cieszyć z niej. Świnki sa bardzo towarzyskie i przywiązują się do swego opiekuna oraz co najważniejsze nie chorują więc nie wymagają jakiś częstych wizyt u weterynarza. Oczywiście każde zwierzę może zachorować ale świnki nalezą do tych odpornych na choroby pod warunkiem że będzie się o nią odpowiednio dbać i odżywiać. Niestety mogą mieć również wady takie jak na przykład wymagania co do czystości klatki (czyszczenie nawet dwa razy w ciągu doby).

Północne lasy iglaste

Do roślin iglastych zalicza się wicie gatunków drzew i krzewów, między innymi jodły, modrzewie, sosny, cyprysy, świerki oraz największe drzewa na Ziemi – sekwoje, zwane także drzewami mamutowymi. Cechami charakterystycznymi tych roślin są liście w kształcie igieł, brak okrywy kwiatowej oraz kwiatostany w kształcie szyszek. Nazwa „rośliny iglaste” wskazuje na ich nietypowe liście – wąskie i długie – zupełnie jak igły. Dlaczego tak wyglądają? Przyczyną takiego ukształtowania się liści jest niedostatek ciepła w klimacie, w którym rosną te rośliny. Tak wąskie liście przepuszczają więcej słońca przez koronę drzewa, dzięki czemu więcej liści może skorzystać z dobroczynnych promieni. W podszycie lasu iglastego rośnie niewiele roślin. Wynika to stąd, że opadające na ziemię igły tworzą na niej grubą warstwę, pozostawiając niewiele miejsca na wzrost innych roślin. Choć las iglasty trudno uznać za idealne miejsce do życia dla zwierząt, można w nim spotkać bardzo wielu mieszkańców: od owadów i ich larw, którymi żywi się dzięcioł, po inne ptaki, takie jak krzyżodziób i drapieżny jastrząb

Kanarek

Kanarki to zazwyczaj żółte ptaki. To właśnie od ich koloru upierzenia powstał kolor żółty – kanarkowy. Żółte kanarki to podstawa ale w wyniku ich hodowli powstały kanarki o upierzeniu kolorowym. U kanarków kolorowych śpiew jest sprawą drugorzędną ale pozostałe kanarki to doskonali śpiewacy. Wszystkie kanarki doskonale śpiewają ale najlepiej te które są odpowiednio w hodowli selekcjonowane i kojarzone specjalnie pod kątem śpiewu. Najlepiej śpiewają kanarki harceńskie. Nazywa je się niekiedy „szlachetnymi”. Śpiew tych kanarków jest bardzo melodyjny. Wśród kanarków ozdobnych z kształtu najładniejszym jest kanarek zwany border. Jest to kanarek bardzo popularny w Anglii. Od ponad stu lat hoduje się go według ściśle określonych standardów. Jest on bardzo spokojnym ptakiem który szybko przyzwyczaja się do swych opiekunów i nowego otoczenia. Może mieć wielkość około czternastu centymetrów. Mamy również kanarki kolorowe. Kanarki takie mogą mieć upierzenie w kolorze żółtej, białej, szarozielonej i cynamonowej.

Ptaki

Mają one jedyną w swoim rodzaju cechę charakterystyczną: pióra. Istnieją naturalnie inne latające zwierzęta (owady, nietoperze), ale nie mają piór. Ptaki mają cztery kończyny. Do poruszania się na ziemi lub na gałęziach drzew używają kończyn dolnych (łap). Kończyny górne (skrzydła) pozwalają im latać. Wszelako skrzydła niektórych gatunków (struś, kiwi i pingwin) są bardzo małe w stosunku do ciężaru ciała, co uniemożliwia im wzniesienie się w powietrze. Gatunki te spotykamy jednak bardzo rzadko, jest ich zaledwie pięćdziesiąt na 10 000 gatunków ptaków żyjących na naszej planecie. Przeważnie gnieżdżą się na Antarktyce i w rejonach sąsiadujących z biegunem północnym. Ogromna większość ptaków to wspaniałe machiny latające i daleko nam jeszcze do zrozumienia wszystkich mechanizmów lotu. Zdolność ptaków do lotu łączy się z wieloma szczególnymi cechami anatomicznymi. Ich kości są puste w środku, dzięki czemu ptaki są lżejsze. W celu zrównoważenia dużego zużycia tlenu niezbędnego podczas wysiłku w czasie lotu ciało mieści w sobie worki z powietrzem połączone z płucami.

Pies

Najlepszy przyjaciel człowieka to jest oczywiście pies. Jednak niektórzy myślą, że pies nie jest tym jedynym najlepszym przyjacielem. Twierdzą oni, że to komputer jest ich najlepszym przyjacielem. Jednak to nie jest prawda, ponieważ komputer nie potrafi wyrazić prawdziwych uczuć. Jednak nie o tym artykule. Pies na farmie jest wykorzystywany w celach pasterskich, aby pilnował owiec, aby nie uciekały. Psy mogą mieć bardzo różne rasy. Najbardziej znanymi i najpiękniejszymi rasami psów są na przykład Syberian Husky, Bernardyn, Owczarek Niemiecki i wiele innych. Psy są także wykorzystywane na farmach w celach obronnych, ponieważ gdy rolnicy mają bardzo duże pola i nie są w sposób sami kontrolować ich. Dlatego rolnicy wynajmują ochronę i stróżów a na dodatek psy, aby chronić je przed złodziejami plonów a co gorsza maszyn rolniczych. Psy, które są na farmach są specjalnie szkolone, aby potrafiły pokonywać trudny teren i przeszkody w ciemnościach i trudnych warunkach atmosferycznych. Muszą także być bardzo posłuszne swoim panom.

Hipopotam

Hipopotam to naprawdę leniwe zwierzę. Wystarczy mu tylko jakaś woda, bagienko i może tam spędzić cały dzień na drzemce. Hipopotamy to potężne zwierzęta których waga może osiągać nawet cztery tony a ciało długość do czterech i pół metra. Żyją one w grupach złożonych z kilkudziesięciu osobników. Hipopotamy pomimo swej tężyzny potrafią być bardzo niebezpieczne. Jego głównym pożywieniem są rośliny wodne ale nie pogardzi również padliną. Zeruje nocą niekiedy nawet kilka kilometrów od koryta rzeki. Dzięki temu że między palcami ma błony pławne a nozdrza i oczy umieszczone są wysoko na głowie jest wspaniale dostosowany do życia w wodzie. Hipopotamy mogą żyć do czterdziestu lat. Żyją w stadach i większość swego życia spędzają w wodzie. Młode hipopotamy rodzą się w wodzie. Oprócz hipopotamów nilowych sa hipopotamy karłowate które mają wysokość około osiemdziesięciu centymetrów, ciało długości około stu pięćdziesięciu centymetrów i ważą około stu siedemdziesięciu kilogramów. Żywi się kłączami i korzeniami roślin.

Kot z kotem

Koty to zwierzęta samotne, często nie tolerują obecności innego kota, chyba że odbywają gody. Koty często prowadzą miedzy sobą walki, jeśli kot z kotem nie jest przyzwyczajony do obecności drugiego, mogą się one pogryźć , to samo się ma z rodzeństwem, do pewnego momentu małe koty bawią się ze sobą , lecz po jakimś czasie nie tolerują swojej obecności. Koty to bardzo żywe zwierzęta i czasem walki mogą wydawać się groźne i niebezpieczne, lecz często kończy się na niczym. Koty prawie zawsze żyją samotnie, nawet gdy żyją dziko, to sprawia że są one tajemnicze i nieobliczalne, co często przyciąga ludzi. Do walk miedzy kotami rzadko dochodzi, zazwyczaj kończy się na pomrukiwaniach i wymachiwaniem łapami, co czasem jest bardzo interesującym zjawiskiem. Koty nie lubią obecności innych kotów, dlatego tak się zachowują a nie inaczej, a tak naprawdę to nie wiadomo czemu mają one tak słabo rozwinięty instynkt stadny, w tym przypadku nie są podobne do swoich wielkich kuzynek.

Komary

Inaczej komarowate; rodzina z rzędu muchówek, obejmująca ponad 2 tys. gatunków. Ich samice żywią się krwią zwierząt, przenosząc m.in. żółtą febrę, malarię, filariozy i dungę. K. mają długie, smukłe odnóża, charakterystyczny wydłużony aparat gębowy przystosowany do nakłuwania tkanek i wysysania płynów oraz nitkowate czułki. Smukłe, wydłużone, żółtawe lub brązowawe ciało – dorastające do ok. 4-12 mm dł. – pokrywają łuski. Samce, a czasem także samice, żywią się nektarem lub sokami roślin. Samice większości gatunków muszą żywić się krwią, by dojrzały ich jaja.
Z jaj składanych w wodach stojących wylęgają się larwy odżywiające się glonami lub martwymi cząstkami organicznymi; larwy kilku gatunków są drapieżne. Po ok. 3 tygodniach przeobrażają się w poczwarki. W odróżnieniu od większości innych owadów pływają w tym stadium. Czas trwania cyklu życiowego zależy od gatunku. K. przywabiają do żywicieli wilgotność, zapach kwasu mlekowego, dwutlenek węgla, temperatura ciała i ruch. Bzyczenie komara jest wynikiem wysokiej częstotliwości uderzeń jego skrzydeł.
Przedstawiciele rodzaju widliszek to jedyni znani przenosiciele malarii, przenoszący także filariozy i zapalenie mózgu. Rozród następuje zwykle w wodzie z obfitą roślinnością.

Lekcja nr 6: podkurczony ogon

Najpierw skupmy się na pierwszym aspekcie podkurczonego psiego ogona, tj. względy wizualne. Pies z wysoko podniesionym i naprężonym ogonem demonstruje swoją wysoką pozycje w stadzie. Wiadomym jest, że w świecie psów hierarchia stadna ma ogromne znaczenie. Pies z podkurczonym ogonem zajmuje niskie stanowisko w psiej hierarchii. Zarówno dla człowieka jak i dla innego psa -już na pierwszy rzut oka widać, że pies chowając ogon świadomie chce się podporządkować i nie narażać silniejszemu przeciwnikowi. Z punktu widzenia psa sprawa przedstawia się nieco inaczej- bardziej skomplikowanie. Psy bowiem w okolicach odbytu posiadają gruczoły około odbytowe. Gruczoły te emitują dość silny zapach identyfikujący danego osobnika. Podkurczając ogon pies stara się zakryć te gruczoły, by jego zapach był jak najmniej wyczuwalny dla silniejszego współtowarzysza. Bowiem na wydzielanie silnego zapachu w psim świecie mogą pozwolić sobie jedynie silne psy, które potrafią walczyć o swoje. Ta cecha widoczna jest najlepiej u wilków(najbliższych kuzynów psów). „Wilk podległy” im bliżej znajduje sie „wilka dominującego” tym silniej ma podkurczony ogon.

Ludzie jako koty

Koty okazują się zwierzętami bardzo inspirującymi. Stąd zapewne obecność w kulturze produkcji, w których ludzie, ucharakteryzowani na te czterołape, miauczące stworzenia, starają się do nich choć trochę upodobnić. Ma to miejsce w filmie „Batman”, w którym występuje piękna Kobieta Kot, oraz musicalu „Koty”, gdzie przedstawiono niesamowitą historię grupę kotów nazwanych „Jellicle Cats”. Kobieta Kot, która pojawiła się w filmie „Powrót Batmana” z 1992 roku, to tak naprawdę Selina Kyle. Na co dzień jest pełną kompleksów sekretarką, która w nocy przywdziewa czarny kombinezon oraz kocią maskę, i wyrusza na walkę ze swoimi wrogami. W 2004 roku nakręcono pełnometrażowy film o tej bohaterce. W roli głównej zagrała Halle Barry. Natomiast musical „Koty”, autorstwa Andrew Lloyda Webbera, po raz pierwszy wystawiono na broadwayu. Sztuka zdobyła wielką popularność, zaś na deski polskiego teatru przenieśli ją Wojciech Kępczyński, Jacek Badurka, Iwona Runowska i Maciej Pawłowski. Musical wystawiał Teatr Muzyczny Roma przez cztery lata (od roku 2003 do 2007).

Koty gadające

Dwa koty rozmawiające ze swymi właścicielami pojawiają się w serialach: amerykańskim „Sabrina – nastoletnia czarownica” oraz polskiej produkcji z lat osiemdziesiątych pod tytułem „Siedem życzeń”. Młoda czarownica jest właścicielką kota Salema. Salem kiedyś był czarnoksiężnikiem, jednak został ukarany za pocałowanie śmiertelnej kobiety i skazany na stuletnie życie w ciele kota. To sympatyczne, ale i złośliwe zwierzę. Często po pójściu za jego radami Sabrina wpada w kłopoty, a on sam, nie zwracając uwagi na ewentualne konsekwencje, robi różne zabronione rzeczy. Także kot Rademenes, bohater „Siedmiu życzeń”, to przemieniony w zwierzę człowiek. Przed wiekami żył w Egipcie, jednak za ukazanie swym współbratymcom „tajemnicy” obrotu Ziemi wokół słońca został ukarany, właśnie poprzez zamienienie go w kota. Pewnego dnia znajduje się w niebezpieczeństwie, ale ratuje go nastoletni Darek. Rademenes chcąc się odwdzięczyć obiecuje mu spełnienie w każdą środę jednego z siedmiu życzeń. Chłopiec przystaje na propozycję, a w ostatnim odcinku oddaje jedno życzenie kotu, który powraca do swej ludzkiej postaci.

Pies przyjacielem człowieka

Pies przyjacielem człowieka, to zdanie, które na pewno słyszeliście już nie raz moi drodzy czytelnicy i jest to w stu procentach prawda, ponieważ pies to niby tylko stworzenie, które zostało udomowione przez człowieka już wieki temu, ale jednak nadal pozostaje wierny człowiekowi jako swojemu panu. Psy to stworzenia, które osiadają zazwyczaj wagę do stu kilogramów, ale oczywiście nie zawsze, ponieważ to zależy od rasy danego psa. Istnieją rasy psów takie jak sarenka, gdzie przedstawiciele tej rasy osiągają jedynie kilka kilogramów. Psy to stworzenia, które również dość charakterystycznie wyglądają, a mianowicie poruszają się na czterech łapach i posiadają na tyle ciała ogon, którego człowiek niestety nie posiada, ale z drugiej strony może i dobrze, ponieważ mógłby przyprawić nam tylko wiele niemiłych sytuacji, przykładem mogłoby być na przykład to, że kiedy człowiek chciałby położyć się na plecach to nie było by szans, ponieważ ogon by nam przeszkadzał. Pies to bardzo popularnie spotykane stworzenie.

Kultura

Koty wbrew pozorom mają wiele wspólnego z kulturą , same je przez pewien czas tworzyły w różnych zakątkach świata. Koty to popularne zwierzęta na całym świecie, są one bardzo rozpoznawalne, kiedyś były częścią kultury tak jest i dzisiaj. Co ciekawe koty są często bohaterami bajek dla dzieci co ma bardzo duży wpływ na ich rozwój intelektualny jak i zarazem społeczny. Koty dawniej były bardzo ważne w życiu człowieka, na wsi stanowiły one bardzo ważny element. Koty to niezwykle ciekawe zwierzęta, dzisiaj są one dla wielu ludzi bardzo ważne, utożsamia się z nimi niezależność . Zwierzęta te miały burzliwą historię lecz dzisiaj są również nierozłącznym elementem naszego życia. Niewątpliwie tworzą one kulturę , chociaż w małym stopniu, dla wielu koty to niemal że kompani życia a dla innych obojętne zwierzęta, ale pewnie jest to że koty są pełne tajemniczości i ciekawią nas swoim życiem co jest bardzo ważne dla wielu pasjonatów tych domowych zwierząt.

Jastrząb i assapan

Jastrząb potrafi wzlatywać bardzo wysoko, a jego terytorium robi wrażenie: jeśli znajdzie odpowiednie miejsce, bierze we władanie obszar o średnicy co najmniej 5 kilometrów. Jastrząb jest inteligentnym i wytrwałym drapieżnikiem, zdolnym pozostawać w ukryciu przez długi czas w oczekiwaniu na ofiarę: gołębia, bażanta, niewielkiego gryzonia lub dzikiego królika. Samiec i samica jastrzębia są wyjątkowymi rodzicami. Razem budują mocne gniazdo, w którym samica składa i wysiaduje 3 lub 4 jaja. W tym czasie samiec przynosi jej pożywienie. Kiedy z jaj wyklują się pisklęta, samiec trzyma w szponach schwytaną zdobycz a samica odrywa z niej kawałki mięsa, którymi karmi młode. Żyjący w północnoamerykańskich lasach assapan, spokrewniony z azjatycką polatuchą, ma specjalny fałd pokrytej futrem skóry rozciągający się po obu bokach między przednimi i tylnymi łapami. Dzięki niemu assapan potrafi „latać”- ściślej mówiąc opadać lotem ślizgowym – na odległość dochodzącą do 30 metrów. Kiedy rozpościera na boki swoje łapki fałd rozprostowuje się, tworząc specyficzny spadochron.

Jeleń i królik

W tym dziale opisze ogółem te dwa zwierzęta. Jelenie występują powszechnie od Ameryki Północnej po Azję. Są to zwierzęta płochliwe o wysoko rozwiniętych zmysłach. Dorosłe samce żyją w osobnych grupach, trzymając się z dala od stad samic z młodymi. Każde stado ma swojego przywódcę, którym jest zazwyczaj najstarszy i najbardziej doświadczony osobnik. Podczas pory godowej las rozbrzmiewa rykiem jeleni przyzywających do siebie samice. Tylko wówczas samce się do nich zbliżają. Jednocześnie stają się agresywne i bojowo nastawione do innych samców, gotowe walczyć o samice. Stają naprzeciw siebie z opuszczonymi głowami i zderzają się porożami w zapalczywych walkach. Dzikie króliki są tak strachliwe, że wychodzą ze swych norek tylko wcześnie rano – kiedy drapieżniki jeszcze śpią – i o zmierzchu, kiedy trudniej je zauważyć. Dziki królik, którego można nazwać niezmordowanym obgryzaczem, zawsze zachowuje czujność i przy najmniejszej oznace niebezpieczeństwa natychmiast ucieka szukając schronienia w swojej podziemnej norce.

Hipopotamy

Rodzina z rzędu parzystokopytnych, obejmująca 2 gatunki ssaków żyjących w Afryce. Są największymi nieprzeżuwającymi ssakami parzystokopytnymi. Mają masywne ciało, krótkie, 4-palczaste kończyny oraz wysoko osadzone uszy i nozdrza. Prowadzą ziemno-wodny tryb życia. Dawniej występowały w jeziorach i rzekach całej Afryki na pd. od Sahary. Dzisiaj spotykane są najliczniej w basenie Nilu i w pd. cz. Afryki. Kopalne h. pojawiły się w późnym miocenie (11,5-5,3 min lat temu) w Europie i Azji. Hipopotam osiąga do 4,6 m dl., 1,5 m wys. w kłębie i waży do 3-4,5 t. Jego bardzo gruba, prawie nieowłosiona skóra ubarwiona jest brunatno z różowawym odcieniem. W paszczy występują duże siekacze i stale rosnące kły. Kły dolnej szczęki wyrastają do 30 cm ponad krawędź dziąseł. Liczne gruczoły potowe wydzielają tłustą ciecz z czerwonym barwnikiem, która chroni skórę zarówno w wodzie, jak i przed wysychaniem. H. żyją w rzekach, jeziorach i bagnach, zwykle w stadach rodzinnych liczących 7-15 osobników. Dniem śpią lub odpoczywają w wodzie, a w nocy pasą się na brzegu. Zjadają gł. trawy, które zrywają zrogowaciałymi wargami. Pływają szybko; mogą chodzić po dnie, zanurzając się na 3-10 min, zamykając przy tym uszy i nozdrza. Ma lądzie poruszają się powoli.

Zebra

Zebra to zwierzę bardzo podobne do konia ale nigdy nie była udomowiona przez człowieka w odróżnieniu od właśnie konia. To pasiasta kuzynka konia. Zebra to niewątpliwie piękne zwierzę ale niestety stanowi główny posiłek dla dużych kotów takich jak gepardy czy lwy. Zebra to taki duży koń w biało – czarne paski lub czarno – białe paski. Jako ciekawostkę można przytoczyć takie coś że paski u zebry są niepowtarzalne. Nie spotka się dwóch zebr o jednakowych paskach tak jak nie spotka się dwóch ludzi o tych samych liniach papilarnych. Zebry żyją w stadach złożonych z jednego ogiera i kilku klaczy oraz ich młodych. Młodą zeberkę wychowują oboje rodziców. Zebry mogą żyć około trzydziestu pięciu lat. Jedyną obroną zebr w przypadku ataku na nie jest mocne kopanie i wierzganie nogami. Taki celne uderzenie może powalić agresora. Zebry należą do zwierząt roślinożernych i żywią się głównie trawami. Od ubarwienia skóry zebry wzięły swą nazwę popularne zebry na jezdni czyli miejsca do przejścia dla pieszych.

Karaś złocisty

Inaczej karaś srebrzysty chiński ozdobna ryba z rodziny karpiowatych, pochodząca z Dalekiego Wschodu, hodowana w akwariach i stawach. Została udomowiona
przez Chińczyków 2a czasów dynastii Song (960-1279). Z wyglądu przypomina karpia, ale nie ma wąsików. W naturze ubarwiony jest ziel on obrazowo lub szaro. Wyhodowano wiele jego odmian barwnych -m.in. czarną, cętkowaną, złotą, białą lub srebrnobiałą -oraz formy z trójpłatowym ogonem, wyłupiastymi oczami lub pozbawione drugiej płetwy grzbietowej. Dzięki kilkusetletniej selekcji osobników o odmiennym wyglądzie żyje dziś ponad 125 ras „złotych rybek” akwariowych.
K.z. jest wszystkożerny; zjada zarówno pokarm zwierzęcy, jak i roślinny. W akwariach dobrze rośnie karmiony m.in. rozwielitkami, larwami komarów i pokarmami zbożowymi. Tarło odbywa wiosną lub latem. W tym czasie staje się jaskrawiej ubarwiony. Brzuch samic powiększa się. a na pokrywach skrzelowych, grzbiecie i płetwach piersiowych samców pojawiają się brodawki. Z jaj (ikry) przylepionych do roślin wodnych po tygodniu wylęgają się młode. Osobniki, które uciekły z akwariów i stawów w ogrodach, przystosowały się w wielu okolicach USA do życia w naturalnych warunkach. Z czasem zmieniają ubarwienie i dorastają do ok. 30 cm dt.

Zebra

Jest to zwierzę bardzo podobne do konia, i tak też jest, zebry to bardzo bliska rodzina konia, lecz zwierzęta te nigdy nie były udomowione przez człowieka, a zdarzały się takie próby. Zebra to piękne zwierzę ,lecz niestety to główny posiłek dla wielkich kotów takich jak na przykład gepard czy lew. Zebry są bardzo charakterystyczne ze względu na swoje ubarwienie, są to zwierzęta które są białe w czarne pręgi bądź też na odwrót. Co ciekawe tak jak linie papilarne u człowieka, tak samo u zebr nigdy nie występują dwa tak samo ubarwione konie, to znaczy że ich paski nigdy nie będą się powtarzać . Co ciekawe nie tylko matka wychowuje źrebię , troszczy się również o niego ojciec, co właściwie nie jest spotykanie w świecie zwierząt. Zebry to bardzo ciekawe zwierzęta, w obliczu zagrożenia na przykład w przypadku ataku na nie, zebry wierzgają tylnymi kopytami, co w efekcie, przy celnym uderzeniu może być bardzo niebezpieczne dla atakującego. Zebry to interesujące zwierzęta, wielu ludzi poświęciło się , aby poznać ich styl życia, oraz poznać je na wylot, co jak wiadomo nie zawsze się udaje i wychodzi na dobre.

Psy!

Pies to najlepszy przyjaciel człowieka, każdy z nas zna to powiedzenie. Jednak jak jest współcześnie? Tak, z jednej strony poświęcamy swojemu pupilowi bardzo dużo czasu, czasem nawet więcej niż ludziom.
Kupujemy mu różne prezenty np. przysmaki, zabawki, a nawet ubranka. Rozmawiamy w realu i na forum z innymi właścicielami tych zwierząt. Sami szukamy informacji w książkach, internecie na ich temat. Co lubią, a czego nie, próbujemy zrozumieć ich zachowanie, poznać jak najlepiej.
Nie, bo z drugiej strony słyszymy, jak kolejny pies pogryzł swojego właściciela, a na pewno nie zrobił tego bez przyczyny. Dochodzą do nas informacje, że kolejny właściciel maltretuje swojego pupila. Jak również mamy świadomość, że wiele osób zostawia te zwierzęta w schronisku lub po prostu w lesie czy na drodze. Dlaczego tak się dzieje? Bo np. okazuje się, że prezent urodzinowy bądź choinkowy się nie spodobał, albo nie ma, kto z nim wyjść na spacer.
Podsumowując w większości spotykamy pierwszy przypadek. Więcej jest osób kochających psy i traktujących je jak kolejnego członka rodziny, niż tych drugich uważających, że to zwierzę to zabawka, która jak się znudzi to można wyrzucić lub oddać do sklepu.
Dowody na to coraz większa liczba serwisów poświęcona tej tematyce, coraz większa liczba uczestników forum wypowiadająca się na ten temat, a także coraz większa liczba zdjęć publikowanych w internecie swoich pupilów. Kolejny dowód to aukcje internetowe z gadżetami dla tych zwierząt np. obroże, smycze, kagańce, kojce, ale również ubranka, czy artykuły pielęgnacyjne. Można też zauważyć wzrost liczby sklepów internetowych, gdzie można kupić upominki dla swojego psa. Także dzięki internetowi można dowiedzieć się coraz więcej swoim przyjacielu, a także sprawić mu radość.

Iguanodon

Rodzaj dużych, roślinożernych dinozaurów ptasio miednicznych z późnej jury i wczesnej kredy (163-98 min lat temu), których skamieniałości zostały znalezione w Europie, Azji i pn. części Afryki. I. był największym i najpospolitszym przedstawicielem rodziny iguanodonów. Osiągał ponad 10 rn dł., 5 m wys. i ważył 4-5 t. Pasł się prawdopodobnie w postawie czworonożne:, ale mógł też biegać i chodzić na silnych, stosunkowo długich, tylnych nogach. Krótsze kończyny przednie miały po 5 palców, a przekształcony w mocny kolec kostny kciuk sterczą! prostopadle do pozostałych palców i służył do obrony. Żłobkowane zęby tworzyły ukośne powierzchnie żujące, mogące rozcierać nadrzeczne paprocie i skrzypy, którymi i. prawdopodobnie się żywił. Należał do pierwszych opisanych gatunków dinozaurów. Nazwę nadał mu ang. lekarz Gideon Mantell w 1825 na podstawie znalezionych zębów, które przypominały zęby współcześnie żyjącej jaszczurki – legwana (Iguana). Była to wskazówka, że dinozaury są gadami. Początkowo, rekonstruując ich szkielet, kolec kciuka umieszczano na nosie; dopiero odkrycie licznych szkieletów L w belgijskiej kopalni w Bernissart oraz opisanie ich przez Louisa Dalio na przełomie XIX i XX w. pozwoliło lepiej poznać ich anatomię. Pod koniec XX w. zaniechano rekonstruowania i. w wyprostowanej postawie dwunożnej, podpartego ogonem. Liczne znaleziska szkieletów i tropów świadczą o stadnym trybie życia tych roślinożerców.

Ibisy

Podrodzina z rodziny ibisowatych. obejmująca ok. 26 gatunków ptaków, występujących gl. w gorących regionach na wszystkich kontynentach z wyjątkiem wysp pd. Pacyfiku. Osiągają od 48 do 107 cm dl. Mają długą szyję, długie nogi, duże skrzydła i stosunkowo krótki ogon. Żyją nad różnymi wodami, gdzie za pomocą długiego, zakrzywionego dzioba chwytają małe ryby i mięczaki. Niektóre gatunki przystosowały się do życia w bardziej suchych środowiskach, odżywiając się różnymi lądowymi kręgowcami i bezkręgowcami. Latają z wyprostowanymi nogami i wyciągniętą szyją, naprzemian machając skrzydłami i szybując. Gniazdują zwykle w dużych koloniach. Gniazdo budują z patyków nisko na krzewach lub drzewach. Samice składają 3-5 białych lub brązowo nakra-pianych jaj. Kasztanowaty (Plegadis falcinellus) i blisko z nim spokrewniony i. amerykański (P. chihi), zasiedlające wszystkie ciepłe regiony świata, są stosunkowo niewielkimi ptakami o brunatnym ubarwieniu z zielonym i fioletowym połyskiem. I. czczony zamieszkuje pd. cz. Płw. Arabskiego i Afrykę na pd. od Sahary. Dawniej występowa! też w Egipcie, gdzie czczono go jako świętego ptaka. Osiąga ok. 75 cm dl. Ubarwiony jest biało z wyjątkiem czarnych końców lotek i pióropusza u dołu grzbietu.

Ślimaki

Ślimaki są grupą mięczaków licznie reprezentowaną środowisku wodnym i lądowym. Znanych jest łącznie około 105 tysięcy ślimaków spośród których w Polsce występuje 229 gatunków. Powierzchnia ciała ślimaków pokryta jest nabłonkiem migawkowym zawierającym gruczoły śluzowe. Głównym gruczołem trawiennym jest wątroba połączona z żołądkiem. Ślimaki mają umięśniona stopę, za pomocą której przemieszczają się lub pływają. Poruszają się z prędkością 50 m/godz. Wśród ślimaków są gatunki wyposażone w duże muszle, które dają schronienie zwierzętom w obliczu niebezpieczeństwa i posiadające muszlę szczątkową lub wewnętrzną, nie nadającą się na kryjówkę. Pod innymi względami ślimaki są bardzo podobne. Poruszają się na dużej umięśnionej stopie. Gatunki lądowe wydzielają przy tym śluz, widoczny w postaci jasnej ścieżki widocznej po przejściu stworzenia. Substancja te redukuje tarcie ciała o podłoże. Wszystkie ślimaki mają proste oczy, często umieszczone na zakończeniach czułków. Otwór gębowy, z dużą ilością małych ząbków, umieszczony jest w dolnej części głowy. Wstężyki, czyli ślimaki ogrodowe, żywią się głównie rozkładającą się materią roślinną. Nie ma więc powodu, by sądzić, że wyrządzają szkody w środowisku. Dopiero gdy skończą się zasoby butwiejącej materii, ślimaki z ochotą zjadają młode liście i sadzonki. Ślimaki zamieszkują też morza. Niektóre gatunki morskie bywają jaskrawo ubarwione. Kolory ostrzegają napastników.

Krowa

Naturalny producent mleka nazywa się krowa. Jest ona naturalnym producentem mleka, ponieważ jak wiedzą nawet małe dzieci krowa daje mleko, które jest naturalne i bardzo zdrowe. Z mleka krowiego wykonuje się bardzo wiele potraw na przykład takich jak sery i twarogi. Mleko jest także wykorzystywane w wielu potrawach jak na przykład każdemu nam znane i jedzone na śniadanie płatki kukurydziane z mlekiem. Inną potrawą może być na przykład budyń, który bez mleka nie mógłby powstać. Krowa jest to zwierzę raczej dużych rozmiarów. Rolnicy wyprowadzają swoje krowy na łąki, aby tam pożywiały się trawą i innymi roślinami, aby mieć więcej mleka. Krowy mogą mieć różne kolory, jednak najbardziej popularna na całym świecie jest krowa w biało czarne łaty. Jednak inne kolory też można znaleźć. Są nimi na przykład krowy brązowe, całe czarne, bądź całe białe. Oczywiście krowa, aby się rozmnażać potrzebuje partnera. W tym wypadku jest to byk. Jest on podobnych rozmiarów i czasami kolorów jednak różnią się narządami płciowymi.

Pies

Pies domowy należy do zwierząt domowych towarzyszących. Psy powstały jako udomowienie wilka. Pies od czasów prehistorycznych towarzyszy człowiekowi. Jest wiele ras psów które różnią się od siebie rozmiarami ciała, umaszczeniem, sierścią a przede wszystkim charakterem i usposobieniem. O psach opowiem na przykładzie owczarka niemieckiego. Pies tego gatunku należy do psów dość dużych o wzroście od sześćdziesięciu do sześćdziesięciu pięciu centymetrów wzrostu i wadze około czterdziestu kilogramów. Pies jest zawsze większy od suki. Głowę ma bardzo proporcjonalną o pysku wydłużonym, bardzo inteligentnym spojrzeniu. Oczy wilczura są zazwyczaj w kształcie migdałów o kolorze brązowym. Czubek nosa ma czarny i zawsze wilgotny. Na głowie sa uszy stojące, proste, średniej wielkości. Wilczur ma sierść zazwyczaj czarną, bardzo gęstą z zaznaczeniami brązowo – rudymi. Sierść ściśle przylega do ciała, krótsza jest na głowie i łapach a dłuższa na szyi i tułowiu. Owczarki mogą być psami pasterskimi, obronnymi, ratowniczymi, tropiącymi.

Struś

Można śmiało powiedzieć że ten ptak jest rekordzistą . Strusie są największymi ptakami, najcięższymi oraz najszybszymi. Kolejno, struś osiąga do trzech metrów wysokości, może ważyć do 130 kilo oraz może biec sprintem z prędkości ą do 70 kilometrów na godzinę . Strusie to bardzo ciekawe i widowiskowe zwierzęta Afryki. Żyją one w stadach, a dzięki szybkiemu biegowi, w zasadzie nie mają czego obawiać się ze strony drapieżników. Strusie to widowiskowe ptaki nie tylko ze względu na ich masę czy szybkość z jaką mogą się poruszać , mianowicie samiec strusia w okresie godów zachęca partnerkę bardzo spektakularnym tańcem, co z pewnością zapada w pamięci każdemu, który miał szczęście zobaczyć taki taniec. Nieloty te są jeszcze o tyle ciekawe że znoszą gigantyczne jaja, co interesujące jedno strusie jajo odpowiada 25 jaj kurzym, co bez wątpienia jest bardzo imponujące. Strusie można zobaczyć nie wyjeżdżając do Afryki, w Polsce hoduje się je dosyć często, czerpie się z nich dużo korzyści, jak na przykład jaja czy mięso, ale w naszym kraju mięso strusia nie jest popularne. Strusie to naprawdę bardzo piękne ptaki, które potrafią zachwycić .

Mysikrólik i wiewiórka

Mysikrólik jest niewielkim ptaszkiem – ma 9 centymetrów długości i waży zaledwie 6 gramów! Jest typowym mieszkańcem lasów iglastych. Mysi-króliki uwielbiają łączyć siew stada z innymi ptakami śpiewającymi, najczęściej sikorkami. Podczas pory godowej stada te rozdzielają się – mysikróliki zakładają rodziny i budują gniazda. Sporą – od 8 do 11 piskląt -i ruchliwą gromadką opiekują się oboje rodzice. Jesienią mysikróliki opuszczają północne lasy i odlatują na południe w poszukiwaniu cieplejszych miejsc. Wiewiórka zamieszkuje lasy Europy i Azji, ale można ją spotkać także w miejskich parkach. Wszystkiego, co wiewiórce potrzeba, dostarczają drzewa: pożywienia, gniazda i schronienia na wypadek niebezpieczeństwa. Wiewiórka nie zapada w sen zimowy i dlatego, gdy wyczuwa zbliżające się ochłodzenie, przygotowuje zapasy jedzenia po czym zamyka się w swoim gnieździe. Jeśli chodzi o gniazdo, samica wiewiórki jest dokładna i wymagająca. Zimę najchętniej spędza w dziupli drzewa razem z odpowiednim zapasem jedzenia.

Świnia

Świnie to zwierzęta hodowane głównie ze względu na ich mięso. Mięso ze świni nazywane jest wieprzowiną i cieszy się ono w Polsce ogromną popularnością. Ze względu na preferencje świń do tarzania się w błocie oraz odgłosy przez nie wydawane, świnie uważa się na wyjątkowo nieestetyczne zwierzęta. Powstał nawet stereotyp świni jako niechlujnego oraz chamskiego stworzenia, co nie jest prawdą. Świnie to wyjątkowo przyjazne stworzenia, które są bardzo ufne w stosunku do ludzi. Organy wewnętrzne świń są bardzo podobne do organów wewnętrznych ludzi, w szczególności duże podobieństwo jest między sercem oraz wątrobą. Naukowcy wciąż przeprowadzają badania nad możliwość przeszczepiania chorym ludziom organów świń po wcześniejszej ich modyfikacji genetycznej. Jak dotąd niestety nie udało się tego dokonać. Doznania seksualne świń są jednymi z najbardziej intensywnych, gdyż orgazm przezywany przez świnię trwa nawet trzydzieści minut. Dla porównania człowiek przeżywa orgazm jedynie przez kilka sekund.

Kaczka

Kaczki to ptaki wiejskie, które najczęściej hoduje się w większych ilościach. Bardzo rzadko zdarza się by ktoś hodował jedną czy dwie kaczki. Kaczki zwykle trzymają się w grupie i rzadko kiedy się od niej oddalają. Są to wyjątkowo ciekawskie stworzenia, głównie jeśli chodzi o pożywienie. Kaczki hoduje się jedynie ze względu na ich mięso. Nie jest to zbyt popularny rodzaj mięsa. Zwykle kaczki hodowane są po to by ich mięso zaspokoiło potrzeby żywieniowe gospodarstwa rolnego hodującego je. Istnieje bardzo niewiele gospodarstw rolnych, które hodują kaczki po to, by sprzedawać ich mięso. Kaczki są bardzo opłacalne w hodowli, ponieważ ich wymagania żywieniowe są stosunkowo niewielkie i niedrogie. Kaczki są zwierzętami, które dosyć często się rozmnażają, dlatego też w stosunkowo krótkim czasie można się dorobić dosyć pokaźnego stadka kaczek. Można wtedy skupić się na ich bezpośredniej sprzedaży lub sprzedaży ich mięsa. Najkorzystniej w tym drugim przypadku byłaby ich sprzedaż do zagranicy po stosunkowo korzystnych cenach.

Jamochłony

Typ bezkręgowców obejmujący ok. 9 tys. gatunków, występujących gt. w morzach, wzdłuż wybrzeży (korale i ukwiały) oraz na otwartych wodach (meduzy, żeglarz portugalski). Należą tu różnie, czasami atrakcyjnie ubarwione zwierzęta, zarówno mikroskopijne, jak i osiągające do kilkudziesięciu cm średnicy (niektóre ukwialy}. Pewni przedstawiciele j. ważą ponad 1 t (np. meduzy). J. to prymitywne bezkręgowce, których komórki zorganizowane są w dwie warstwy: ektodermę. czyli warstwę zewnętrzną, i endodermę – wewnętrzną. Między nimi znajduje się bezkomórkowa warstwa zw. mezogleą. Ciało tych zwierząt ma zwykle kształt kubka: dwie warstwy tkanek otaczają jamę chłonąco-trawiącą, dlatego typ ten bywa nazywany. Tylko przedstawiciele tego typu mają dwie warstwy komórek; poza pierwotniakami, gąbkami i Mesozoa, mającymi tylko jedną warstwę, u przedstawicieli wszystkich innych typów występuje jeszcze trzecia warstwa zw. mezodermą. Jama chlonąco-trawiąca jest gł. organem wewnętrznym tych bezkręgowców. Nie mają one wyodrębnionych narządów oddechowych, krążenia czy wydalania, a także głowy i układu nerwowego. Na jednym końcu ciała znajduje się otwór prowadzący do jamy chłonącotrawiącej, otoczony ułożonymi promieniście ezułkami. Promienista symetria ciała j. charakteryzuje także żebroplawy, dlatego te dwa typy bywają czasem łączone w grupę Radiata.

Kleszcze

Grupa pajęczaków z rzędu roztoczy, obejmująca ok. 825 gatunków pasożytów zewnętrznych kręgowców, występujących gl. w strefach tropikalnych. Zaliczane są do 3 rodzin: Argasidae (k. o miękkim ciele), lxodidae. (k. o twardym ciele) oraz NuLLalliellidae. Osiągają do ok. 30 mm dl- (największe tropikalne formy dorastają do ok. 3 cm dl.), ale większość nie przekracza 15 mm dl. Mają nożycowate chelicery oraz dodatkowe narządy służące do nacinania tkanek żywiciela, a pierwszą z 4 par odnóży wykształconą w narząd zmysłu – z licznymi szczecinkami czuciowymi (odbiera on wrażenia węchowe i reaguje na zmiany wilgotności). Ci części gatunków występują oczy proste, inne są ślepe. Jako pasożyty dużych dzikich i domowych zwierząt przenoszą wiele drobnoustrojów chorobotwórczych. Chociaż żaden gatunek nie jest zasadniczo pasożytem człowieka, zdarza się im atakować ludzi. Amerykański. Kleszcz psi ssie krew żywiciela przez kilka dni. Nasycona samica odpada od żywiciela, znajduje odpowiednie miejsce, składa jaja i ginie. Sześcionogie larwy, wylęgające się z jaj. Wspinają się na źdźbła traw i czekają na odpowiedniego żywiciela (zwykle ssaka). Larwa odnajduje żywiciela dzięki zapachowi kwasu masłowego, wydzielanego przez wszystkie ssaki, spada i przyczepia się do niego

Koty

Drugim co do popularności zwierząt domowych jest kot. Był on szczególnie szanowany oraz wielbiony w starożytnym Egipcie. Często zdarzało się również, że nadawano mu cechy boskie. Niektóre koty w tamtych czasach żyły dużo lepiej i dostatniej niż ludzie, przykładowo niewolnicy zmuszani do ciężkiej pracy. Mówi się według starego polskiego porzekadła, że wszystkie koty chodzą własnymi ścieżkami i jest w tym sporo prawdy, o czym przekonał się na pewno każdy właściciel tych miłych zwierząt. Kot też zawsze spada na cztery łapy, to powiedzenie również zawiera w sobie bardzo wiele prawdy, ponieważ koty są to bardzo zwinne oraz inteligentne zwierzęta, które umieją wyjść z nie jednej opresji. Koty często w gospodarstwach domowych są również wykorzystywane do polowań na myszy, zdolność tą odziedziczyły one po swoich dzikich przodkach i wykazują tym samym zdolność do polowań, w troszkę mniejszym co prawda zakresie, ale bardzo użytecznym dla nas – ludzi. Koty to bardzo zróżnicowane zwierzęta pod względem ras i gatunków. Szacuje się, że po naszej planecie chodzi ponad pięćset milionów takich właśnie zwierząt. Ciąża kota trwa zazwyczaj około dziewięciu tygodni, a na świat przychodzi od dwóch do pięciu małych kotków. Jednak liczba ta jest często naginana, zdarzyło się, że na świat przyszło nawet dziewiętnaście małych kotków.

Guziec

Jest on bardzo podobny do świni i do dzika. Guźce to bardzo ciekawe zwierzęta, potrafią zaskoczyć . Zwierzęta te żywią się w zasadzie tym samym co ich kuzyn, dzik a mianowicie bulwami czy korzeniami. Guźce znane są z tego że uwielbiają tarzać się w błocie. Wyglądem przypominają dzika, lecz guźce mają większą głowę oraz kły, które mogą dochodzić nawet do 50 centymetrów długości. Guźce potrafią być również niebezpieczne jak dziki, mogą napędzić niezłego stracha człowiekowi, który spotka się z nim oko w oko. Niestety guźce mają wielu naturalnych wrogów, chodzi tutaj przede wszystkim o wielkie koty takie jak lew czy gepard, czasem nawet hieny polują na te zwierzęta. Guźce to nie zbyt inteligentne zwierzęta, a przy tym do tego potrafią być śmieszne, w czasie biegu unoszą ogon co stwarza wrażenie bardzo nieporadnego zwierzęcia. Guźce jednak mają wielu zwolenników oraz wielbicieli, wiele ludzi interesuje się ich życiem oraz tym jak spędzają całe dnie przeważnie w błocie, naukowcy pomagają nam zrozumieć te interesujące zwierzęta i poznać je bliżej. Guźce to zwierzęta które z pewnością zapadną w pamięci każdemu który spotkał się z nimi.

Afryka wschodnia

Na równinach wschodniej Afryki żyją takie zwierzęta jak antylopy, zebry, gazele, nosorożce białe i czarne, słonie afrykańskie. Nosorożce są po słoniu afrykańskim drugim co do wielkości zwierzęciem lądowym. Wysokość ich dochodzi do dwóch metrów a waga do ponad trzech ton. Myśliwych kusi szczególnie imponującymi rogami i to jest główny powód kłusownictwa. Gatunek jest na wymarciu i aktualnie żyje w Afryce jedynie kilka tysięcy tych zwierząt. Największym zwierzęciem lądowym jest słoń afrykański. Jego wysokość dochodzi do czterech metrów a waga do sześciu ton. Słoń ma bardzo długie kły dochodzące do trzech metrów. Mieszka prawie na terenie całej Afryki. Jego kły są łakomym kaskiem dla handlarzy kością słoniową. Długość antylopy może dochodzić do dwóch metrów a wysokość do około dwóch metrów i trzydziestu centymetrów. Antylopa Huntera należy do gatunków na wymarciu. Aktualnie żyje ich tylko około tysiąca sztuk. Innym gatunkiem zagrożonym wymarciem jest antylopa szabloroga. Dziś w sumie żyje ich jedynie około siedmiuset zwierząt i grozi jej całkowite wymarcie.

Wilk

Mimo, że od bardzo dawna ludzie prowadzili bezlitosną wojnę z wilkami, drapieżniki te można spotkać w wielu miejscach na świecie – od stref umiarkowanych do najbardziej na północ wysuniętych zakątków: od Azji po Bliski Wschód, od Europy po Amerykę Północną. Wielkość i ubarwienie wilków uzależnione są od regionu i szerokości geograficznej z której pochodzą. Życie wilczego stada wyznacza ściśle określona hierarchia ważności, szanowana przez wszystkich jego członków. Kiedy na przykład stado przenosi się w inne miejsce, jego przywódca idzie w środku grupy z uniesionym w górę ogonem. Tuż obok podąża jego partnerka. Po sprzeczce z przywódcą „poddany” wyraża swoje podporządkowanie opuszczając uszy lub podkulając pod siebie ogon. Wilczęta, których jest od pięciu do jedenastu w każdym miocie, rodzą się w norze wykopanej w ziemi lub w legowisku pośród kamieni. Pozostają w ukryciu aż do trzeciego tygodnia życia, kiedy to zaczynają wyglądać z nory, ciekawe świata. Matka karmi je częściowo przetrawionym przez siebie pożywieniem i uczy je polować.

Akcesoria!

Akcesoria dla psa możemy podzielić na: smycze, kagańce, legowiska(kojce), ubranka, zabawki, miski, a także transportery, czyli klatki przydatne podczas podróży z naszym pupilem.
Każde z tych wymienionych akcesori nie jest niezbędne dla naszego pieska jednak warto je posiadać. Obroża, smycz i kaganiec to niezbędnik podczas spaceru, dopuszczalne jest jeszcze nie posiadanie kagańca przez małe i grzeczne pieski, inaczej innym wypadku zostaniemy ukarani mandatem przez straż miejską lub policję. Wszystkie psy powinny posiadać, tak samo jak człowiek talerz do jedzenia, więc to oczywiste wyposażenie dla naszego psa. Niektórzy właściciele całkowicie traktują swojego pupila jak członka rodziny i pozwalają spać mu w swoim łóżku. Jednak dla zdrowia, higieny i wygody lepsze będzie osobne spanie. Posiadanie przez psa zabawek jest bardzo ważne z tego względu, żeby piesek miał, czym się zająć, gdy jego pani gotuje obiad lub pan pracuje. Decyzja, co do zakupu ubranek jest kwestią indywidualną, nie każdy właściciel uważa to za odpowiednia dla swojego pupila. Jeżeli chcemy wspólnie podróżować ze swoim pieskiem powinniśmy uczyć go tego od małego i w tym celu posiadać transporter, dzięki czemu naszemu pupilowi będzie wygodnie.

Kot a człowiek

Koty to bardzo interesujące zwierzęta więc co właściwie w nich widzimy że są one tak popularne na całym świecie. Koty potrafią być nieprzyjemne, potrafią chodzić własnymi ścieżkami, mogą być dwulicowe, a mimo wszystko dużo ludzi praktycznie zakochało się w tych zwierzętach, co jest pewnym paradoksem. Koty oczywiście mają wiele pozytywnych cech lecz na dobrą sprawę ich wady są jakoby przeważające a jednak nie, koty przyciągają do siebie jak magnes i to jest właśnie dziwne. Oczywiście przyjemnie się jest bawić z tymi czteronożnymi zwierzętami, potrafią one być miłe. Może koty nas zadziwiają z tego powodu że są bardzo tajemnicze i nieprzewidywalne, potrafią przynieść ze sobą wiele radości i nowego ducha w domu co z pewnością jest bardzo ważne w ich życiu z ludźmi. Koty są bardzo inteligentne i często co ciekawe potrafią nam pomóc w trudnych chwilach. Więc te miłe zwierzęta na pewno jeszcze długo będą z nami współ istnieć i Cieszyc się życiem z ludźmi u boku.

Kąsaczowate

Rodzina z rzędu karpiokształtnych, obejmująca ok. 1 tys. gatunków ryb, żyjących w wodach słodkich Ameryki Pd. i Środk. oraz Afryki. Osiągają od 2,5 do J 52 cm dl. Mają uzębione szczęki oraz dodatkową płetwę tłuszczową (drugą grzbietową). Należą tu zarówno małe, ślepe, jaskiniowe śleporyby z Meksyku, przypominające łososie ryby tygrysie z Afryki, jak i południowoamerykańskie piranie. Odżywiają się pokarmem roślinnym i zwierzęcym. Większość żyje w niewielkich stadach w strumieniach i rzekach Amazonii, Wiele rozrzuca ikrę wśród roślin wodnych, inne – np. smukleń pryskacz -przylepiają ją do liści zwisających ponad powierzchnią wody, przy czym samiec pilnuje i uderzeniami ogona spryskuje jaja co pewien czas.
Wiele małych, kolorowo ubarwionych i nie agresywnych k. hoduje się w akwariach- Popularnymi rybami akwariowymi są żwawik czerwieniak, ubarwiony srebrzyste z czerwonymi płetwami, biało-czarno-czerwona prystelka oraz ukośnik wspaniały. Dorastający do 20 cm dl. Drobnoustki osiągają 2,5-4 cm di. W akwariach hoduje się rn.in. drob-noustka obrzeżonego, drobnoustka Beckforda oraz N. eguus. Saiminas ma-xiliosus z Ameryki Pd. osiąga ok. 1 m dł. i waży ponad 18 kg. Z wyglądu przypomina łososia, Ubarwiony jest złotawo z czerwonymi płetwami i podłużnymi rzędami plamek na ciele. Poławia się go dla smacznego mięsa.

Homarowate

Morskie skorupiaki z rzędu dziesięcionogów zaliczane do rodzin homarów, langust, Scyllaridae i Polychelidae. Żyją na dnie. większość jest aktywna nocą. Żywią się padliną i wodorostami; czasami polują też na ryby, małe mięczaki i inne denne bezkręgowce. Niektóre, gl. homary i langusty, są poławiane. Mają sztywny, segmentowany szkielet zewnętrzny, oczy na ruchomych słupkach. 2 pary długich czułków oraz 5 par odnóży, z których jedna lub więcej przekształcona jest często w szczypce (jedno z nich zwykle większe od pozostałych). Ha wydłużonym odwłoku znajduje się kilka par odnóży pływnych. Podobny do płetwy ogon służy do pływania; zginanie odwłoka powoduje wsteczny ruch zwierzęcia. Homary żyją we wszystkich morzach z wyjątkiem obszarów podbiegunowych i dużych głębokości. Na trzech pierwszych parach odnóży mają pazury. Głowotułów i odwłok pokrywa pancerz, na przedzie ciała wyciągnięty w rostrum („dziób”). Homar amerykański i homarzec są masowo poławiane i sprzedawane. Spożywa się ich silnie umięśniony odwłok i szczypce. Homar europejski, ubarwiony ciemnozielono. żyje na skalistym dnie M. Północnego i M. Śródziemnego. H. capensis, z wód przybrzeżnych Afryki Pd., dorasta do 10-13 cm dł. H. amerykańsk, z Atlantyku, występuje zwykle na większych głębokościach – do 366 m. Ma wydłużone, oliwkowozielone lub ciemnoniebieskie ciało i duże, masywne szczypce.

Psy

Pies to najwierniejszy przyjaciel człowieka już od najdawniejszych lat. Na świecie jest bardzo wiele ras tych zwierząt, wyliczono że może być ich nawet ponad czterysta. Od najpopularniejszego kundelka, jamnika, spaniela, teriera czy charta nie sposób ich tu wszystkich wymienić po maleńkie miniaturowe teriery yorkshire, które ważą często mniej niż pięćset gram. Psy domowe są potomkami dzikich wilków i szakali. Człowiek udomowił je, aby podporządkować je dla swoich celów. Tak więc nie wszystkie z nich bawią nasze oczy. Psy dzielnie radzą sobie przy poszukiwaniu osób zaginionych ludzi, znamy doskonale przypadki z gór, kiedy to bernardyny ratowali życie ludziom. Ponadto te zwierzęta przydają się łodzią także do innych celów. Chronią one nasze gospodarstwa oraz pomagają nam między innymi w pilnowaniu stada owiec na halach. Również myśliwi sobie chwalą te zwierzęta, znamy doskonale bowiem psy myśliwskie, które tropią między innymi zwierzynę, pomagając tym samym myśliwym w polowaniach. Ponadto specjalnie wyszkolone psy, które przeszły wieloletni trening pomagają ludziom niewidomym w poruszaniu się po świecie, są wręcz ich oczami. Również policja wykorzystuje te mądre zwierzęta, a przede wszystkim ich węch. Pomagają one policjantom między innym w odnajdywaniu materiałów wybuchowych czy narkotyków.