Kameleon

Kameleony pochodzą z półwyspu arabskiego głównie z Jemenu i Arabii Saudyjskiej. Kameleony które możemy kupić w sklepach zoologicznych dorastają zazwyczaj do około pięćdziesięciu centymetrów. Więcej »

 

Tag Archives: Dzikie

Kapucynki

Podrodzina małp szerokonosych z rodziny piaksowatych, obejmująca 2 rodzaje kapucynka. Małpy z rodzaju kapucynka, obejmującego 4 gatunki, występują w tropikalnej Ameryce, od Nikaragui do Paragwaju. Osiągają do 55 cm di., z wyłączeniem 38-55 cm dl. ogona. Mają krępe ciało, okrągłą głowę, charakterystyczny czub na sklepieniu głowy i chwytny, owłosiony ogon. Ubarwione są jasno- lub ciemnobrązowe, czasami czarno; u niektórych gatunków występują białe plamy. K. czubata, o stosunkowo masywnej budowie ciała, z kępką pionowo sterczących, długich, ciemnych włosów na sklepieniu głowy, pomiędzy uszami, zamieszkuje zach. cz. Wenezueli, wsch. cz. Kolumbii, zach. cz. Brazylii, Boliwię i ujście Amazonki. Smuklejsza k. czarno-biała, z charakterystyczną białą plamą na gardle, żyje w Ameryce Środk. Do rodzaju k. należą także k. białoczelna oraz k. płaczka z przylegającymi, czarnymi włosami na głowie. Żyją stadami (8-30 osobników) na wierzchołkach wysokich drzew w lasach tropikalnych. Prowadzą dzienny tryb życia i są bardzo aktywne. Żywią się owocami i drobnymi zwierzętami, plądrując m.in. plantacje pomarańczy. Rozmnażają się przez cały rok. Samica, po ciąży trwającej ok. 6 miesięcy, rodzi zwykle I młode. Łatwo poddają się tresurze i czasami trzyma sieje w domach; dawniej towarzyszyły kataryniarzom.

Kameleon

Kameleony pochodzą z półwyspu arabskiego głównie z Jemenu i Arabii Saudyjskiej. Kameleony które możemy kupić w sklepach zoologicznych dorastają zazwyczaj do około pięćdziesięciu centymetrów. Powinny mieć za mieszkanie terrariu dość wysokie aby nie mogły się z niego wydostać niezauważone. W takim terreaium należy umieścić kilka gałęzi aby kameleon mógł się wspinać oraz pojemnik z wodą. W dzień w terrarium powinna być temperatura w okolicach trzydziestu stopni a na noc powinna się obniżać do około dwudziestu pięciu stopni Celsjusza. Samce kameleonów nie lubią rywalów więc w terrarium powinien przebywać co najwyżej jeden samiec. Hodowla kameleonów jest trudna. Samice składaja jajka w gorącym piasku gdzie po około stu dziewięćdziesięciu pięciu dniach rodzą się młode kameleony. Kameleony w terrarium żywią się głównie owadami, młodymi myszami oraz pokarmem roślinnym takim jak rzęsa wodna, mniszkiem lekarskim, podbiałem. Zjedzą również chętnie pomidora czy owoce. Pokarmy należy uzupełniać preparatami mineralno – witaminowymi.

Wilk

Mimo, że od bardzo dawna ludzie prowadzili bezlitosną wojnę z wilkami, drapieżniki te można spotkać w wielu miejscach na świecie – od stref umiarkowanych do najbardziej na północ wysuniętych zakątków: od Azji po Bliski Wschód, od Europy po Amerykę Północną. Wielkość i ubarwienie wilków uzależnione są od regionu i szerokości geograficznej z której pochodzą. Życie wilczego stada wyznacza ściśle określona hierarchia ważności, szanowana przez wszystkich jego członków. Kiedy na przykład stado przenosi się w inne miejsce, jego przywódca idzie w środku grupy z uniesionym w górę ogonem. Tuż obok podąża jego partnerka. Po sprzeczce z przywódcą „poddany” wyraża swoje podporządkowanie opuszczając uszy lub podkulając pod siebie ogon. Wilczęta, których jest od pięciu do jedenastu w każdym miocie, rodzą się w norze wykopanej w ziemi lub w legowisku pośród kamieni. Pozostają w ukryciu aż do trzeciego tygodnia życia, kiedy to zaczynają wyglądać z nory, ciekawe świata. Matka karmi je częściowo przetrawionym przez siebie pożywieniem i uczy je polować.

Świnka morska

Świnka morska jest stosunkowo małym zwierzątkiem które może mieszkać w mieszkaniu i zajmuje niewiele miejsca. Świnka taka jest kudłata i ma mały zakręcony ogonek. Koszt ich utrzymania jest bardzo mały. Jeśli swinka zaprzyjaźni się ze swym opiekunem to wita go wesołym gwizdem. Świnki żyja stosunkowo długo bo około sześciu do dziesięciu lat ale spotyka się i takie które dożywają kilkunastu lat. Zaletami posiadania świnki morskiej są te że taka świnka śpi w nocy i nie przeszkadza jak to robią niektórzy nasi ulubieńcy. Dzięki temu że długo żyje mamy okazje się z nią zaprzyjaźnić i cieszyć z niej. Świnki sa bardzo towarzyskie i przywiązują się do swego opiekuna oraz co najważniejsze nie chorują więc nie wymagają jakiś częstych wizyt u weterynarza. Oczywiście każde zwierzę może zachorować ale świnki nalezą do tych odpornych na choroby pod warunkiem że będzie się o nią odpowiednio dbać i odżywiać. Niestety mogą mieć również wady takie jak na przykład wymagania co do czystości klatki (czyszczenie nawet dwa razy w ciągu doby).

Kanarek

Kanarki to zazwyczaj żółte ptaki. To właśnie od ich koloru upierzenia powstał kolor żółty – kanarkowy. Żółte kanarki to podstawa ale w wyniku ich hodowli powstały kanarki o upierzeniu kolorowym. U kanarków kolorowych śpiew jest sprawą drugorzędną ale pozostałe kanarki to doskonali śpiewacy. Wszystkie kanarki doskonale śpiewają ale najlepiej te które są odpowiednio w hodowli selekcjonowane i kojarzone specjalnie pod kątem śpiewu. Najlepiej śpiewają kanarki harceńskie. Nazywa je się niekiedy „szlachetnymi”. Śpiew tych kanarków jest bardzo melodyjny. Wśród kanarków ozdobnych z kształtu najładniejszym jest kanarek zwany border. Jest to kanarek bardzo popularny w Anglii. Od ponad stu lat hoduje się go według ściśle określonych standardów. Jest on bardzo spokojnym ptakiem który szybko przyzwyczaja się do swych opiekunów i nowego otoczenia. Może mieć wielkość około czternastu centymetrów. Mamy również kanarki kolorowe. Kanarki takie mogą mieć upierzenie w kolorze żółtej, białej, szarozielonej i cynamonowej.

Ptaki

Mają one jedyną w swoim rodzaju cechę charakterystyczną: pióra. Istnieją naturalnie inne latające zwierzęta (owady, nietoperze), ale nie mają piór. Ptaki mają cztery kończyny. Do poruszania się na ziemi lub na gałęziach drzew używają kończyn dolnych (łap). Kończyny górne (skrzydła) pozwalają im latać. Wszelako skrzydła niektórych gatunków (struś, kiwi i pingwin) są bardzo małe w stosunku do ciężaru ciała, co uniemożliwia im wzniesienie się w powietrze. Gatunki te spotykamy jednak bardzo rzadko, jest ich zaledwie pięćdziesiąt na 10 000 gatunków ptaków żyjących na naszej planecie. Przeważnie gnieżdżą się na Antarktyce i w rejonach sąsiadujących z biegunem północnym. Ogromna większość ptaków to wspaniałe machiny latające i daleko nam jeszcze do zrozumienia wszystkich mechanizmów lotu. Zdolność ptaków do lotu łączy się z wieloma szczególnymi cechami anatomicznymi. Ich kości są puste w środku, dzięki czemu ptaki są lżejsze. W celu zrównoważenia dużego zużycia tlenu niezbędnego podczas wysiłku w czasie lotu ciało mieści w sobie worki z powietrzem połączone z płucami.

Hipopotam

Hipopotam to naprawdę leniwe zwierzę. Wystarczy mu tylko jakaś woda, bagienko i może tam spędzić cały dzień na drzemce. Hipopotamy to potężne zwierzęta których waga może osiągać nawet cztery tony a ciało długość do czterech i pół metra. Żyją one w grupach złożonych z kilkudziesięciu osobników. Hipopotamy pomimo swej tężyzny potrafią być bardzo niebezpieczne. Jego głównym pożywieniem są rośliny wodne ale nie pogardzi również padliną. Zeruje nocą niekiedy nawet kilka kilometrów od koryta rzeki. Dzięki temu że między palcami ma błony pławne a nozdrza i oczy umieszczone są wysoko na głowie jest wspaniale dostosowany do życia w wodzie. Hipopotamy mogą żyć do czterdziestu lat. Żyją w stadach i większość swego życia spędzają w wodzie. Młode hipopotamy rodzą się w wodzie. Oprócz hipopotamów nilowych sa hipopotamy karłowate które mają wysokość około osiemdziesięciu centymetrów, ciało długości około stu pięćdziesięciu centymetrów i ważą około stu siedemdziesięciu kilogramów. Żywi się kłączami i korzeniami roślin.

Zebra

Jest to zwierzę bardzo podobne do konia, i tak też jest, zebry to bardzo bliska rodzina konia, lecz zwierzęta te nigdy nie były udomowione przez człowieka, a zdarzały się takie próby. Zebra to piękne zwierzę ,lecz niestety to główny posiłek dla wielkich kotów takich jak na przykład gepard czy lew. Zebry są bardzo charakterystyczne ze względu na swoje ubarwienie, są to zwierzęta które są białe w czarne pręgi bądź też na odwrót. Co ciekawe tak jak linie papilarne u człowieka, tak samo u zebr nigdy nie występują dwa tak samo ubarwione konie, to znaczy że ich paski nigdy nie będą się powtarzać . Co ciekawe nie tylko matka wychowuje źrebię , troszczy się również o niego ojciec, co właściwie nie jest spotykanie w świecie zwierząt. Zebry to bardzo ciekawe zwierzęta, w obliczu zagrożenia na przykład w przypadku ataku na nie, zebry wierzgają tylnymi kopytami, co w efekcie, przy celnym uderzeniu może być bardzo niebezpieczne dla atakującego. Zebry to interesujące zwierzęta, wielu ludzi poświęciło się , aby poznać ich styl życia, oraz poznać je na wylot, co jak wiadomo nie zawsze się udaje i wychodzi na dobre.

Iguanodon

Rodzaj dużych, roślinożernych dinozaurów ptasio miednicznych z późnej jury i wczesnej kredy (163-98 min lat temu), których skamieniałości zostały znalezione w Europie, Azji i pn. części Afryki. I. był największym i najpospolitszym przedstawicielem rodziny iguanodonów. Osiągał ponad 10 rn dł., 5 m wys. i ważył 4-5 t. Pasł się prawdopodobnie w postawie czworonożne:, ale mógł też biegać i chodzić na silnych, stosunkowo długich, tylnych nogach. Krótsze kończyny przednie miały po 5 palców, a przekształcony w mocny kolec kostny kciuk sterczą! prostopadle do pozostałych palców i służył do obrony. Żłobkowane zęby tworzyły ukośne powierzchnie żujące, mogące rozcierać nadrzeczne paprocie i skrzypy, którymi i. prawdopodobnie się żywił. Należał do pierwszych opisanych gatunków dinozaurów. Nazwę nadał mu ang. lekarz Gideon Mantell w 1825 na podstawie znalezionych zębów, które przypominały zęby współcześnie żyjącej jaszczurki – legwana (Iguana). Była to wskazówka, że dinozaury są gadami. Początkowo, rekonstruując ich szkielet, kolec kciuka umieszczano na nosie; dopiero odkrycie licznych szkieletów L w belgijskiej kopalni w Bernissart oraz opisanie ich przez Louisa Dalio na przełomie XIX i XX w. pozwoliło lepiej poznać ich anatomię. Pod koniec XX w. zaniechano rekonstruowania i. w wyprostowanej postawie dwunożnej, podpartego ogonem. Liczne znaleziska szkieletów i tropów świadczą o stadnym trybie życia tych roślinożerców.

Ibisy

Podrodzina z rodziny ibisowatych. obejmująca ok. 26 gatunków ptaków, występujących gl. w gorących regionach na wszystkich kontynentach z wyjątkiem wysp pd. Pacyfiku. Osiągają od 48 do 107 cm dl. Mają długą szyję, długie nogi, duże skrzydła i stosunkowo krótki ogon. Żyją nad różnymi wodami, gdzie za pomocą długiego, zakrzywionego dzioba chwytają małe ryby i mięczaki. Niektóre gatunki przystosowały się do życia w bardziej suchych środowiskach, odżywiając się różnymi lądowymi kręgowcami i bezkręgowcami. Latają z wyprostowanymi nogami i wyciągniętą szyją, naprzemian machając skrzydłami i szybując. Gniazdują zwykle w dużych koloniach. Gniazdo budują z patyków nisko na krzewach lub drzewach. Samice składają 3-5 białych lub brązowo nakra-pianych jaj. Kasztanowaty (Plegadis falcinellus) i blisko z nim spokrewniony i. amerykański (P. chihi), zasiedlające wszystkie ciepłe regiony świata, są stosunkowo niewielkimi ptakami o brunatnym ubarwieniu z zielonym i fioletowym połyskiem. I. czczony zamieszkuje pd. cz. Płw. Arabskiego i Afrykę na pd. od Sahary. Dawniej występowa! też w Egipcie, gdzie czczono go jako świętego ptaka. Osiąga ok. 75 cm dl. Ubarwiony jest biało z wyjątkiem czarnych końców lotek i pióropusza u dołu grzbietu.

Pies

Pies domowy należy do zwierząt domowych towarzyszących. Psy powstały jako udomowienie wilka. Pies od czasów prehistorycznych towarzyszy człowiekowi. Jest wiele ras psów które różnią się od siebie rozmiarami ciała, umaszczeniem, sierścią a przede wszystkim charakterem i usposobieniem. O psach opowiem na przykładzie owczarka niemieckiego. Pies tego gatunku należy do psów dość dużych o wzroście od sześćdziesięciu do sześćdziesięciu pięciu centymetrów wzrostu i wadze około czterdziestu kilogramów. Pies jest zawsze większy od suki. Głowę ma bardzo proporcjonalną o pysku wydłużonym, bardzo inteligentnym spojrzeniu. Oczy wilczura są zazwyczaj w kształcie migdałów o kolorze brązowym. Czubek nosa ma czarny i zawsze wilgotny. Na głowie sa uszy stojące, proste, średniej wielkości. Wilczur ma sierść zazwyczaj czarną, bardzo gęstą z zaznaczeniami brązowo – rudymi. Sierść ściśle przylega do ciała, krótsza jest na głowie i łapach a dłuższa na szyi i tułowiu. Owczarki mogą być psami pasterskimi, obronnymi, ratowniczymi, tropiącymi.

Kleszcze

Grupa pajęczaków z rzędu roztoczy, obejmująca ok. 825 gatunków pasożytów zewnętrznych kręgowców, występujących gl. w strefach tropikalnych. Zaliczane są do 3 rodzin: Argasidae (k. o miękkim ciele), lxodidae. (k. o twardym ciele) oraz NuLLalliellidae. Osiągają do ok. 30 mm dl- (największe tropikalne formy dorastają do ok. 3 cm dl.), ale większość nie przekracza 15 mm dl. Mają nożycowate chelicery oraz dodatkowe narządy służące do nacinania tkanek żywiciela, a pierwszą z 4 par odnóży wykształconą w narząd zmysłu – z licznymi szczecinkami czuciowymi (odbiera on wrażenia węchowe i reaguje na zmiany wilgotności). Ci części gatunków występują oczy proste, inne są ślepe. Jako pasożyty dużych dzikich i domowych zwierząt przenoszą wiele drobnoustrojów chorobotwórczych. Chociaż żaden gatunek nie jest zasadniczo pasożytem człowieka, zdarza się im atakować ludzi. Amerykański. Kleszcz psi ssie krew żywiciela przez kilka dni. Nasycona samica odpada od żywiciela, znajduje odpowiednie miejsce, składa jaja i ginie. Sześcionogie larwy, wylęgające się z jaj. Wspinają się na źdźbła traw i czekają na odpowiedniego żywiciela (zwykle ssaka). Larwa odnajduje żywiciela dzięki zapachowi kwasu masłowego, wydzielanego przez wszystkie ssaki, spada i przyczepia się do niego

Koty

Drugim co do popularności zwierząt domowych jest kot. Był on szczególnie szanowany oraz wielbiony w starożytnym Egipcie. Często zdarzało się również, że nadawano mu cechy boskie. Niektóre koty w tamtych czasach żyły dużo lepiej i dostatniej niż ludzie, przykładowo niewolnicy zmuszani do ciężkiej pracy. Mówi się według starego polskiego porzekadła, że wszystkie koty chodzą własnymi ścieżkami i jest w tym sporo prawdy, o czym przekonał się na pewno każdy właściciel tych miłych zwierząt. Kot też zawsze spada na cztery łapy, to powiedzenie również zawiera w sobie bardzo wiele prawdy, ponieważ koty są to bardzo zwinne oraz inteligentne zwierzęta, które umieją wyjść z nie jednej opresji. Koty często w gospodarstwach domowych są również wykorzystywane do polowań na myszy, zdolność tą odziedziczyły one po swoich dzikich przodkach i wykazują tym samym zdolność do polowań, w troszkę mniejszym co prawda zakresie, ale bardzo użytecznym dla nas – ludzi. Koty to bardzo zróżnicowane zwierzęta pod względem ras i gatunków. Szacuje się, że po naszej planecie chodzi ponad pięćset milionów takich właśnie zwierząt. Ciąża kota trwa zazwyczaj około dziewięciu tygodni, a na świat przychodzi od dwóch do pięciu małych kotków. Jednak liczba ta jest często naginana, zdarzyło się, że na świat przyszło nawet dziewiętnaście małych kotków.

Guziec

Jest on bardzo podobny do świni i do dzika. Guźce to bardzo ciekawe zwierzęta, potrafią zaskoczyć . Zwierzęta te żywią się w zasadzie tym samym co ich kuzyn, dzik a mianowicie bulwami czy korzeniami. Guźce znane są z tego że uwielbiają tarzać się w błocie. Wyglądem przypominają dzika, lecz guźce mają większą głowę oraz kły, które mogą dochodzić nawet do 50 centymetrów długości. Guźce potrafią być również niebezpieczne jak dziki, mogą napędzić niezłego stracha człowiekowi, który spotka się z nim oko w oko. Niestety guźce mają wielu naturalnych wrogów, chodzi tutaj przede wszystkim o wielkie koty takie jak lew czy gepard, czasem nawet hieny polują na te zwierzęta. Guźce to nie zbyt inteligentne zwierzęta, a przy tym do tego potrafią być śmieszne, w czasie biegu unoszą ogon co stwarza wrażenie bardzo nieporadnego zwierzęcia. Guźce jednak mają wielu zwolenników oraz wielbicieli, wiele ludzi interesuje się ich życiem oraz tym jak spędzają całe dnie przeważnie w błocie, naukowcy pomagają nam zrozumieć te interesujące zwierzęta i poznać je bliżej. Guźce to zwierzęta które z pewnością zapadną w pamięci każdemu który spotkał się z nimi.

Wilk

Mimo, że od bardzo dawna ludzie prowadzili bezlitosną wojnę z wilkami, drapieżniki te można spotkać w wielu miejscach na świecie – od stref umiarkowanych do najbardziej na północ wysuniętych zakątków: od Azji po Bliski Wschód, od Europy po Amerykę Północną. Wielkość i ubarwienie wilków uzależnione są od regionu i szerokości geograficznej z której pochodzą. Życie wilczego stada wyznacza ściśle określona hierarchia ważności, szanowana przez wszystkich jego członków. Kiedy na przykład stado przenosi się w inne miejsce, jego przywódca idzie w środku grupy z uniesionym w górę ogonem. Tuż obok podąża jego partnerka. Po sprzeczce z przywódcą „poddany” wyraża swoje podporządkowanie opuszczając uszy lub podkulając pod siebie ogon. Wilczęta, których jest od pięciu do jedenastu w każdym miocie, rodzą się w norze wykopanej w ziemi lub w legowisku pośród kamieni. Pozostają w ukryciu aż do trzeciego tygodnia życia, kiedy to zaczynają wyglądać z nory, ciekawe świata. Matka karmi je częściowo przetrawionym przez siebie pożywieniem i uczy je polować.

Kąsaczowate

Rodzina z rzędu karpiokształtnych, obejmująca ok. 1 tys. gatunków ryb, żyjących w wodach słodkich Ameryki Pd. i Środk. oraz Afryki. Osiągają od 2,5 do J 52 cm dl. Mają uzębione szczęki oraz dodatkową płetwę tłuszczową (drugą grzbietową). Należą tu zarówno małe, ślepe, jaskiniowe śleporyby z Meksyku, przypominające łososie ryby tygrysie z Afryki, jak i południowoamerykańskie piranie. Odżywiają się pokarmem roślinnym i zwierzęcym. Większość żyje w niewielkich stadach w strumieniach i rzekach Amazonii, Wiele rozrzuca ikrę wśród roślin wodnych, inne – np. smukleń pryskacz -przylepiają ją do liści zwisających ponad powierzchnią wody, przy czym samiec pilnuje i uderzeniami ogona spryskuje jaja co pewien czas.
Wiele małych, kolorowo ubarwionych i nie agresywnych k. hoduje się w akwariach- Popularnymi rybami akwariowymi są żwawik czerwieniak, ubarwiony srebrzyste z czerwonymi płetwami, biało-czarno-czerwona prystelka oraz ukośnik wspaniały. Dorastający do 20 cm dl. Drobnoustki osiągają 2,5-4 cm di. W akwariach hoduje się rn.in. drob-noustka obrzeżonego, drobnoustka Beckforda oraz N. eguus. Saiminas ma-xiliosus z Ameryki Pd. osiąga ok. 1 m dł. i waży ponad 18 kg. Z wyglądu przypomina łososia, Ubarwiony jest złotawo z czerwonymi płetwami i podłużnymi rzędami plamek na ciele. Poławia się go dla smacznego mięsa.

Psy

Pies to najwierniejszy przyjaciel człowieka już od najdawniejszych lat. Na świecie jest bardzo wiele ras tych zwierząt, wyliczono że może być ich nawet ponad czterysta. Od najpopularniejszego kundelka, jamnika, spaniela, teriera czy charta nie sposób ich tu wszystkich wymienić po maleńkie miniaturowe teriery yorkshire, które ważą często mniej niż pięćset gram. Psy domowe są potomkami dzikich wilków i szakali. Człowiek udomowił je, aby podporządkować je dla swoich celów. Tak więc nie wszystkie z nich bawią nasze oczy. Psy dzielnie radzą sobie przy poszukiwaniu osób zaginionych ludzi, znamy doskonale przypadki z gór, kiedy to bernardyny ratowali życie ludziom. Ponadto te zwierzęta przydają się łodzią także do innych celów. Chronią one nasze gospodarstwa oraz pomagają nam między innymi w pilnowaniu stada owiec na halach. Również myśliwi sobie chwalą te zwierzęta, znamy doskonale bowiem psy myśliwskie, które tropią między innymi zwierzynę, pomagając tym samym myśliwym w polowaniach. Ponadto specjalnie wyszkolone psy, które przeszły wieloletni trening pomagają ludziom niewidomym w poruszaniu się po świecie, są wręcz ich oczami. Również policja wykorzystuje te mądre zwierzęta, a przede wszystkim ich węch. Pomagają one policjantom między innym w odnajdywaniu materiałów wybuchowych czy narkotyków.

Ichtiozaury

Inaczej rybojaszczury; rząd wymarłych, morskich gadów, przypominających pokrojem ciała delfiny. Te najlepiej przystosowane do wodnego trybu życia gady miały szeroki zasięg geograficzny i stratygraficzny, obejmujący prawie całą erę mezozoiczną (243-65 min lat temu), ale największy rozkwit przeżyty w okresie jurajskim (208-144 min iat temu). Szczególnie efektowne okazy z zachowanym obrysem ciała, w tym wyraźnej płetwy grzbietowej pozbawionej kostnego szkieletu, znane są z wczesnojurajskich drobnoziarnistych łupków z pd. cz. Niemiec. Typowym rodzajem jest dobrze poznany jurajski, od którego pochodzi nazwa grupy. Miał on opływowe ciało bez wyodrębnionej szyi (głowa płynnie przechodziła w tułów) oraz wiosłowate kończyny służące do sterowania. Główny narząd napędowy stanowiły boczne wygięcia ciała i ogona, zakończonego pionową płetwą, jak u ryb. Skierowany ku dołowi końcowy odcinek kręgosłupa – złożony z dyskowatych kręgów – wnikał do dolnego płata płetwy ogonowej (odwrotnie niż u rekinów), a górny płat nie miał kostnego szkieletu. Czaszka była bardzo wydłużona, uzbrojone w liczne ostre zęby szczęki wyciągnięte w spiczasty „pysk”, oczy bardzo duże, a nozdrza cofnięte daleko ku tyłowi, co stanowiło kolejne przystosowanie do wodnego trybu życia.

Żyrafa i lampart

Żyrafa jest najwyższym ze zwierząt – osiąga wzrost 6 metrów, z czego 3 metry to sama szyja. Tak długa szyja stanowi przeszkodę tylko podczas picia, kiedy to żyrafa musi stanąć na szeroko rozstawionych nogach i bardzo mocno pochylić głowę. Jest to pozycja niebezpieczna, bowiem drapieżnik może ją wtedy łatwo zaatakować. Na szczęście żyrafy potrafią wytrzymać długo bez wody. Łagodne i przyjazne żyrafy żyją w niewielkich stadach wędrujących przez sawannę w poszukiwaniu pożywienia – liści z wierzchołków drzew, do których nie dosięgną żadne inne zwierzęta. Samica żyrafy rodzi zazwyczaj jedno młode, choć czasami zdarzają się bliźnięta. Ze względu na to, że żyrafa rodzi w pozycji stojącej, młode, które ma około 2 metrów wysokości, zaczyna swoje życie od upadku z dość dużej wysokości. Po dwudziestu minutach jest zdolne stać na własnych nogach. Lampart jest drapieżnikiem często spotykanym w Afryce, na Bliskim Wschodzie i w Azji. Czarne pantery, czyli lamparty o czarnym futrze, występują najczęściej w Azji. Lamparty ^ żyją samotnie i polują w nocy. Cierpliwie czekają, aż przyszła ofiara – zwykle małpa, ptak lub inne niewielkie zwierzę- zbliży się odpowiednio blisko i rzucają się nań z szybkością błyskawicy.

Słoń morski

Słoń morski jest największym z płetwonogów żyjących na ziemi, samce osiągają długość sześć metrów długości oraz wagę czterech ton. Dzięki swym opływowym kształtą słonie morskie świetnie pływają, a podczas polowania na ryby i kalmary mogą pozostawać pod wodą spokojnie około dziesięciu minut. Kiedy słoń morski jest zdenerwowany lub podekscytowany wydaje z siebie głęboki przeciągły ryk. Każdy samiec słonia morskiego żyje z kilkunastoma samicami. W jaki sposób tworzą takie grupy? Podczas pory godowej samce staczają na brzegu krwawe pojedynki między sobą które wyłaniają najsilniejszego z nich. Kiedy w pobliżu pojawiają się samice walki stają się jeszcze bardziej zacięte i tylko najsilniejszy samiec może zdobyć sobie prawo do samic. Po utworzeniu rodziny każdy samiec pilnie strzeże swoich kilkunastu samic, a później także swojego młodego potomstwa. Słonie morskie także doskonale przyzwyczaiły się do życia w surowym klimacie posiadają grubą skórę oraz warstwę tkanki tłuszczowej która zapewnia im utrzymanie temperatury ciała.

Papugi

Również papugi są popularnymi zwierzętami domowymi. Ptaki te charakteryzują się tym, że mają one bardzo kolorowe upierzenie, niczym kwiaty tropikalne. Są one uważane za bardzo inteligentne zwierzęta, co niejednokrotnie udowodniły swoim zachowaniem. Szacuje się, że istnieje ponad trzysta pięćdziesiąt gatunków tych ptaków. W domowych pieleszach nie można trzymać ich bez zabezpieczenia, czyli klatki – ponieważ bardzo często uciekają i nie można ich potem odnaleźć. Jest to spowodowane tym, że ptaki te nie potrafią żyć w uwięzieniu. Wiele z nich bardzo skrzeczy, niektóre mają jednak miły głos. Największą przyjemność sprawiają nam te, które potrafią mówić. Ary. Niektóre z gatunków tych pięknych ptaków są niestety gatunkiem zagrożonym. Jednym z takich gatunków jest brazylijska Ara hiacyntowa. Papugi jedzą zazwyczaj w swoim środowisku naturalnym różne roślin, z których większa część z nich jest niedobra, a nawet toksyczna dla nas ludzi. Jednak nasze papugi domowe jedzą zazwyczaj karmę kupioną w sklepach zoologicznych. Ptaki te sprawiają nam bardzo dużo radości.

Mysz

Mysz domowa obok człowieka, psa i kota jest najczęściej spotykanym ssakiem. Nie lubimy ich towarzystwa ale niektórzy maja myszy hodowlane w domu i sa zachwyceni ich towarzystwem. Myszy jeśli sa niechcianym domownikiem mogą być uciążliwe ale nie sa niebezpieczne. Zazwyczaj myszy łapie się w różnego typu pułapki. Aby nie mieć w domu niechcianego towarzystwa wystarczy kot. On już nie dopuści do tego aby się zagnieździły. Myszy zazwyczaj zyją sobie spokojnie na polach i sa praktycznie niezauważalne. Mieszkają w swoich norkach i wychodzą tylko aby się pożywić. Myszy żywią się tylko pokarmem typu zboże. Jeśli mysia rodzina zagnieździ się na przykład w spichrzu to może poczynić znaczne szkody w zbożu. Ale tak jak wspomniałam wcześniej wystarczy tylko kot i problem się rozwiązuje. Myszy sa bardzo plenne. Młode myszy sa zdolne do rozrodu już po trzech tygodniach. Rodzi się ich jednocześnie nawet dwadzieścia sztuk. Myszy świetnie się wspinają, skaczą i potrafią pływać. Choć je się tępi to myszy praktycznie sa nie do wytępienia.

Hipopotam

Jest to naprawdę bardzo leniwe zwierzę . ich środowisko naturalne to woda, i właśnie tam spędzają większość czasu. Hipopotamy to potężne zwierzęta, potrafią ważyć nawet do czterech ton. Żyją one w grupach, jedno stado może liczyć nawet do kilkudziesięciu osobników. Zwierzęta te mimo swojej otyłości potrafią być bardzo niebezpieczne, przez wiele lat myślano że są to nieszkodliwe oraz bardzo przyjaźnie nastawione zwierzęta, tymczasem hipopotamy potrafią być śmiertelnie niebezpieczne. Dorosły hipopotam bez problemów potrafi zabić człowieka swoimi ogromnymi szczękami, myślano również że zwierzęta te są roślinożerne, aczkolwiek naukowcy dowiedli że hipopotamy żywią się również czasem padliną , jednak ich głównym źródłem pokarmu są rośliny. Hipopotamy to wspaniałe zwierzęta, nie zawsze są agresywne, jedynie w tedy kiedy matka wychowuje młode i uzna że są w zagrożeniu . Zwierzęta te są świetnymi pływakami, matka swoje dziecko karmi mlekiem również pod wodą co bez dwóch zdań jest interesujące. Wielu ludzi poświęciło swój czas na badanie tych zwierząt, i to oni pomogli nam bardziej zrozumieć te zwierzęta.

Kokoszki

Grupa ptaków z rodziny chruścieli, występujących w strefie umiarkowanej, subtropikalnej i tropikalnej wszystkich kontynentów. Osiągają ok. 30-45 cm di. Mają długie palce u nóg, umożliwiające chodzenie po kożuchu roślinności wodnej, oraz – jak wszystkie chruściele – bocznie spłaszczone ciało. (J wielu gatunków w upierzeniu występują jaskrawo ubarwione plamy oraz naga skóra, najczęściej w postaci czerwonej płytki na czole. K. są hałaśliwymi i ciekawskimi ptakami o mniej skrytym trybie życia niż większość chruścieli. Wiele gatunków odbywa wędrówki. Budują duże gniazda ukryte wśród roślinności wodnej lub na lądzie w pobliżu wody.
K. wodna, inaczej kurka wodna, dorastająca do ok. 32-35 cm dł., ubarwiona brunat-
noczarno z wyjątkiem białego podogonia, ma szkarłatną płytkę na czole i nasadę dzioba, którego koniec jest żółty. Występuje w wielu podgatunkach na wszystkich kontynentach, z wyjątkiem Australii. W Polsce jest licznym ptakiem lęgowym. Zasiedla małe zbiorniki wodne
o zarośniętych brzegach, z bujną roślinnością pływającą. Żywi się ślimakami i innymi drobnymi zwierzętami, wyławianymi przeważnie z wody, oraz delikatnymi częściami roślin, gł. pączkami, pędami i nasionami. Gniazduje na przełomie kwietnia-maja. Samica składa 6-8 jaj.

Wstęp

Farma jako amerykańskie gospodarstwo, na której można spotkać bardzo wiele zwierząt i maszyn rolniczych. Farma różni się od polskiego gospodarstwa tym, że farma jest po pierwsze większe rozmiarami a po drugie hoduje się na niej troszeczkę inne zwierzęta i inne rośliny. Jest to spowodowane tym, że w Ameryce jest inny klimat niż w Polsce i dlatego nie można hodować tych samych roślin, ponieważ nie mogłyby wyrosnąć. Na farmie jest bardzo wiele różnorakich maszyn rolniczych, które budową bardzo przypominają lub są takie same jak te polskie maszyny rolnicze. Niektóre jednak budową wcale nie przypominają nam znanych z doświadczenia lub, chociaż z widzenia maszyn rolniczych. Są one innej budowy, ponieważ ich pola uprawne różnią się kształtem i sposobem ich uprawiania. Aby założyć taką farmę potrzeba mieć wiele funduszy i pieniędzy na start, aby zakupić po pierwsze ziemię, jeżeli takowej nie mamy, trzeba także kupić różne maszyny rolnicze do uprawiania naszej ziemi a także nie możemy zapomnieć o nasionach roślin, które chcemy uprawiać.

Koczkodany

Rodzaj małp wąskonosych, obejmujący ok. 20 gatunków, żyjących w lasach gł. tropikalnej Afryki. Osiągają 30-65 cm
dl., z wyłączeniem długiego (45-100 cm dł.), niechwytnego ogona. Mają smukłe ciało z krótkim pyskiem oraz z reguły silnie rozwinięte mcdzele siedzeniowe. Poruszają się na czterech długich kończynach. Ich miękkie, gęste futro może być różnie ubarwione – szarawo, rudawo, brązowo, zielonkawo lub żółtawo – i ozdobione kontrastującymi, jaskrawymi plamami, gl. białymi. Nozdrza i bródka k. białonosego z Afryki Zach. są białe. Białe plamy o sercowatym kształcie występują również na nosie k. oliwkowego i k. askaniusa. Prowadzą na ogól nadrzewny tryb życia. Żyją w grupach rodzinnych, często łącząc się w większe stada w ciągu dnia. Niekiedy współżyją z innymi gatunkami małp. Żywią się liśćmi, owocami i innym pokarmem roślinnym, a także owadami i innymi drobnymi zwierzętami. Kilka gatunków żeruje również na polach uprawnych. Większość łatwo się oswaja i hodowana jest w ogrodach zoologicznych ze względu na odporność i pogodne usposobienie. W niewoli mogą żyć 20-30 lat. K. zielonosiwy, k. tumbili i k. saba zamieszkują tereny sawannowe i prowadzą naziemny tryb życia. Barwione są szarawo, oliwkowozielono lub żółtoszaro z jaśniejszym brzuchem.

Żyrafa

Żyrafy dzięki swej szyi mogą osiągnąć nawet sześć metrów wysokości, długość tułowia przekracza dwa metry a waga może dochodzić do dwóch i pół tony. Żyrafa ma smukłe nogi i długi na około jednego metra ogon zakończony kitą. Głowa żyrafy jest stosunkowo mała. Jak wiemy żyrafa to ssak ale nie każdy wie że pomimo tak długiej szyi ma tyle samo kręgów szyjnych co człowiek. Zwierzęta te żyją w stadach liczących nawet kilkadziesiąt zwierząt. Należą do zwierząt roślinożernych i dzięki swej długiej szyi mogą wybierać sobie co smaczniejsze listki z koron drzew. Mała żyrafa zaraz po urodzeniu może mieć około dwóch metrów wysokości i ważyć około pięćdziesięciu kilogramów. Mała żyrafa już po godzinie wstaje i zaczyna ssać mleko matki. Inną ciekawostką z życia żyraf jest to iż śpią one na stojąco i co najciekawsze ich sen trwa przeciętnie dwadzieścia minut. Jedynym zagrożeniem dla ich życia są lwy a przede wszystkim człowiek. Pomimo tego że są tak bardzo wysokie potrafią bardzo szybko i płynnie uciekać. Galopująca żyrafa potrafi pędzić nawet z szybkością pięćdziesięciu kilometrów na godzinę.

Foki

Foki są ssakami morskimi. Ale oddychają powietrzem atmosferycznym. Zamieszkują chłodne morza półkuli północnej i południowej. Doskonale pływają posługując się głównie skierowanymi do tyłu kończynami, tylnymi, bezużytecznymi przy poruszaniu się na lądzie. Kończyny przednie przekształcone w płetwy podobnie jak tylne. Na lądzie powolne i ociężałe w wodzie zmieniają się nie do poznania. Ich opływowe ciała są bardziej elastyczne niż ssaków lądowych, a płetwy sprawiają, że w wodzie poruszają się zwinnie i szybko. Foki nawet w wodach polarnych mogą pozostawać przez długi czas, ponieważ mają pod skórą warstwę specjalnej tkanki tłuszczowej, pozwalającej zachować ciepło. U foki podczas nurkowania zwalnia się akcja serca. Mięsień sercowy pracuje w rytmie od 4 do 15 uderzeń na minutę, więc tlen przenoszony przez krew jest wolniej zużywany. Większość fok poluje na ryby, często na te gatunki, których nie ceni człowiek. Nieliczne żywią się krylem. Aby wydać potomstwo foki muszą wyjść na ląd. Wylegają na odizolowane plaże lub wyspy często w koloniach składających się z tysięcy osobników. Każda samica rodzi tylko jedno, dobrze rozwinięte młode, które w sprzyjających okolicznościach usamodzielnia się już po trzech tygodniach. Niektóre foki posiadają wąsy czuciowe rozmieszczone na pysku, które wykrywają zmiany ciśnienia wody wywołane przez przepływające zwierze. W ten sposób mogą znaleźć pożywienie nawet w mętnych wodach.

Ryś

Ryś pochodzi z rodziny kotowatych, masę ciała rysia ciężko jest określić gdyż jest ona bardzo zróżnicowana a zależy to od tego w jakim rejonie on żyje. Waha się ona od 14 do 35 kilogramów. Ryś występujący w Karpatach osiąga zwykle wagę około 25 kilogramów. Ryś cechuje się szczególnie długimi nogami, w skutek czego jego sylwetka widziana z boku jest niemal kwadratowa. Ta cecha odbiega od ogólnego planu wyglądu kotowatych. Stopy rysia są duże i szerokie i szczególnie zima gdy Sa bardziej porośnięte sierścią powodują równomierne rozłożenie ciężaru ciała na wszystkich czterech podeszwach. Ten współczynnik w przypadku rysia jest bardzo korzystny. Rys, nie należy do najlżejszych kotów. W śniegu nie zapada się tak jak wilk, puma czy tygrys, nigdy idąc nie dotyka brzuchem śniegu. Podobne przystosowanie występuje u rosomaka. Przednie nogi Sa nieco krótsze od tylnich dzięki czemu zad rysia jest delikatnie uniesiony. Pomaga to rysiowi w pościgu i jest to idealne przystosowanie do skoków.

Głowonogi

Kalmary, kałamarnice, mątwy i ośmiornice należą do grupy mięczaków zwanych głowonogami. W przeciwieństwie do innych mięczaków nie mają zewnętrznej muszli chroniącej ich miękkie tkanki. Wszystkie głowonogi poruszają się wyrzucając wodę pod ciśnieniem z tzw. Lejka (napęd odrzutowy). Kalmary i kałamarnice żyją w wodach otwartego morza, a ośmiornice spotyka się przeważnie w odach płytkich, ukryte w rozpadlinach skalnych. Znamy około 350 różnych gatunków kałamarnic i kalmarów, 150 gatunków ośmiornic i 14 gatunków mątw. Mątwy także zamieszkują wody płytkie, lecz chowają się, zagrzebując w piasku. Głowonogi należą do drapieżników. Ośmiornice chwytają ofiary za pomocą ośmiu ramion wyposażonych w przyssawki. Kałamarnice i mątwy mają dziesięć ramion, osiem dużo krótszych niż u ośmiornic i dwa dłuższe, za pomocą których łowią ofiary. Wszystkie głowonogi obezwładniają ofiary jadem wstrzykiwanym poprzez ukąszenie. Dzięki dużemu, złożonemu mózgowi i wielkim, czułym oczom głowonogi szybko rozpoznają zagrożenie. Potrafią się też maskować. W ich skórze znajduj ą się torebki, które zwierze zapełnia w ciągu zaledwie kilku sekund pigmentem lub opróżnia gwałtownie zmieniając ubarwienie. W ten sposób ostrzega napastnika lub rozpływa się w migocących refleksach światła oceanicznego. Gdy napastnik nadmiernie się zbliży głowonogi wyrzucają ciemną, atramentową ciecz, pełniącą funkcje zasłony dymnej.

Ssaki

Uważane są za najwyżej rozwinięte zwierzęta (należy do nich gatunek ludzki). Nazwa ssaków pochodzi stąd, iż ich potomstwo ssie wypełnione mlekiem gruczoły matki. Mózgi ssaków są pojemniejsze i lepiej rozwinięte niż innych zwierząt. Nie-, które ssaki są obdarzone wybitną inteligencją, jak naczelne (człowiek, szympans) i walenie (np. delfiny). Ciała większości ssaków pokrywa owłosienie. Z wyjątkiem chodzącego na dwóch nogach człowieka poruszają się na ogół na czterech kończynach, które przybierają różne kształty w zależności od gatunku (ręka, kopyto, nóżki płetwiaste, płetwy) i mają zawsze od jednego do pięciu palców. Prawie wszystkie ssaki mają zęby. Na gromadę obecnie żyjących ssaków składa się około 4200 gatunków, silnie zróżnicowanych pod względem wyglądu zewnętrznego i zachowania, Jedne są miniaturowe, a inne olbrzymie. Niektóre szybko się rozmnażają, innym grozi wymarcie. Ssaki w większości są zwierzętami lądowymi (nie–które z nich są ziemnowodne – bóbr wydra i dziobak), inne wodne (wielo-ryb, delfin), a niektóre poruszają się. nawet w powietrzu, latając jak ptaki (nietoperz).

Struś

Strusie są niewiększymi, najcięższymi i najszybszymi ptakami. Struś może mieć nawet trzy metry wysokości, może ważyć do stu trzydziestu kilogramów oraz może biegać z prędkością do siedemdziesięciu kilometrów na godzinę. Strusie żyją w stadach a dzięki swojej szybkości nie mają wśród drapieżników żadnych wrogów. Strusie znoszą gigantyczne jaja tak wielkie że w ich skorupie może się zmieścić dwadzieścia pięć jaj kurzych. Strusie żyją nie tylko a Afryce ale teraz można je spotkać na całym świecie a nawet w Polsce są hodowle strusi. W Polsce hoduje się je dość często ze względu na jaja które znalazły zastosowanie w piekarnictwie czy bardzo zdrowe mięso które zawiera bardzo mało cholesterolu i jest bardzo mało kaloryczna. Ze skór strusich robi się wykwintna galanterię. Strusie żywią się głównie roślinami ale w zasadzie mogą zjeść wszystko nawet potrafią połknąć puszkę z całą zawartością. Strusie niby takie płochliwe i bojące się ale mają swoją taktykę dopuszczają blisko siebie przeciwnika a potem potężnie kopią.

Owca

Bardzo dobry sposób na zarobienie pieniędzy poprzez wełnę. Owce są to zwierzęta hodowane w celach zarobkowych. Mam tu na myśli przemysł włókienniczy. Gdy owce są już dostatecznie zarośnięte, zabiera się je do strzyżenia, aby pozyskać z niej sierść a następnie, aby zrobić z tej zgolonej sierści wełniane nitki. Owce także hoduje się w celach mięsnych. Owcze mięso jest bardzo dobre, ponieważ jest czerwone a dlatego że jest krwiste. W Anglii jest ono bardzo cenione, ponieważ są one głównym składnikiem bardzo dobrych i smakowitych angielskich dań. Owce są to zwierzęta średnich rozmiarów i masy, lecz z wyglądu są one bardzo grube. Jednak nie wszystko, co widzimy musi być prawdą. Owce nie są to zwierzęta zbyt pulchne, ale ich sierść jest bardzo puszysta i włochata, dzięki której, po strzyżeniu takiej owcy mamy masę wełny, z której można zrobić wełniane nitki, z których w przyszłości będą wspaniałe sweterki. Owce są to bardzo popularne zwierzęta, które możemy znaleźć na większości farm w Ameryce i jej okolicach.

Mięczaki i skorupiaki

Czy mogą istnieć zwierzęta bez szkieletu, o miękkim ciele? Oczywiście: są to bezkręgowce, mięczaki. Większość z nich ma zewnętrzną osłonę – muszlę, jak wszystkie ślimaki. Niektóre mają wewnętrzną muszlę, na przykład mątwa. Jeszcze inne w ogóle nie mają muszli, przynajmniej w wieku dorosłym. Najwięcej mięczaków żyje w morzach i w wodach słodkich, jak ostrygi, ośmiornice, błotniarki. Są to zwierzęta wodne, oddychające skrzelami tak jak ryby. Natomiast gatunki lądowe nie mają skrzeli, lecz płucodyszny układ oddechowy, funkcjonujący tak jak płuco: dotyczy to w szczególności ślimaków. W zależności od kształtu muszli mięczaki dzielą się na trzy grupy: ślimaki, małże i głowonogi. Ślimaki (po łacinie Gastropoda – brzuchopełze) mają muszle jednoczłonowe w kształcie spirali (winniczek, brzegówka) bądź inne – tak jak muszla ślimaka czareczki podobna do zabawnego chińskiego kapelusza. Małże są wyposażone w muszle zbudowane z dwóch części lub klap (dlatego noszą też nazwę dwuklapowych, po łacinie Bivalvia), na przykład ostrygi i im podobne. Wreszcie u głowonogów muszla jest wewnętrzna lub nie ma jej wcale (mątwa, kalmar, ośmiornica).

Zebry

Zebry są bliskimi krewniaczkami koni i osłów. Zamieszkują wyżyny i równiny wschodniej i południowej Afryki. Wszystkie pokryw deseń z poprzecznych czarno – białych pręg. Taki rysunek barwny zapewnia zwierzętom doskonałe maskowanie, ponieważ powoduje rozmycie konturów ich sylwetki, myląc w ten sposób drapieżnika. Wyróżnia się trzy lub cztery odrębne, odmiennym pasiasty deseniem gatunkiem zebr. Zebra stepowa jest szeroko rozpowszechniona, lecz zebra górska obecnie jest bardzo rzadko spotykana. Zebry żyją w niewielkich grupach rodzinnych, złożonych z samic i młodych, którym przewodzi jeden samiec. Ogier przyjmuje pozycje przywódcy blisko 10 lat, po czym zastępuje go młodszy samiec. Przemieszczając się zachowują określony porządek – na początku idzie samica, a z Ania jej potomstwo. Na końcu wędruje ogier. Niekiedy grupy rodzinne zbierają się w ogromne stada, czasami łączące się za stadami antylop. Wspólnie pokonują znaczne odległości, migrując w poszukiwaniu pastwisk. Ze świeżą trawą. Ważną rolę w komunikowaniu się poszczególnych osobników stada odgrywają u zebr uszy – gdy zwierzęta są rozdrażnione, kładą uszy płasko na sobie, a gdy maja dobre samopoczucie, ich uszy stercza pionowo.

Opos i rudaczek

Są to tylko dwa z wielu popularnych zwierząt występujących w lasach iglastych i ich okolicach, krótko je opisze, najpierw oposa później małego rudaczka. Opos jest niewielkim torbaczem odznaczającym się niezwykłą witalnością. Oposy mieszkają na drzewach i są aktywne głównie w nocy, kiedy wyruszaj ą na poszukiwanie pożywienia: niewielkich ssaków, jaj ptaków, owadów oraz owoców. Samice oposa rodzą od 6 do 18 młodych, które mają długość jednego centymetra i ważą zaledwie dwa gramy. Młode pozostają w torbie przez trzy miesiące i kiedy z niej wychodzą, wędrują na grzbiecie mamy wczepione pazurkami w jej futerko. Rudaczek północny, należący do kolibrów, jest bardzo zazdrosny o swoje terytorium i źródła pożywienia – głównie kwiaty. Broni ich ostrzegając konkurentów specjalnymi sygnałami, a nawet walcząc. Samce i samice żyją osobno, choć samice odwiedzają terytoria samców podczas pory godowej. Samica sama buduje gniazdo. Sama też opiekuje się dwójką swoich piskląt. Rodaczek najczęściej spotykany jest w Ameryce pónocnej.

Rekiny i płaszczki

Rekiny i płaszczki zasadniczo różnią się od innych ryb – ich szkielety nie są zbudowane z kości, lecz tkanki chrzęstnej, czyli takiej substancji, jaka nadaje kształt naszym małżowinom usznym i nosom. Znamy wiele gatunków rekinów. Niektóre są powolne i żywią się skorupiakami oraz jeżowcami znajdującymi się na morskim dnie. Inne, jak rekin wielorybi czy długoszpar, odcedzają z wody morskiej plankton. Najbardziej znane są jednak gatunki ruchliwe i drapieżne, takie ja żarłacz biały. Żywią się one głównie rybami, ale większe gatunki nie gardzą również fokami i delfinami. Słuch o wzrok delfinów nie są najlepsze, za to zwierzęta te maja niezwykle dobrze rozwinięty zmysł węchu. Wychwytują też drgania wywołane przez ranną lub przestraszoną rybę. Ponadto potrafią rejestrować prądy elektryczne rozchodzące się w wodzie, co umożliwia im śledzenie ofiary śladem wytwarzanych przez nią impulsów. U drapieżnych gatunków rekinów szczęce i żuchwie osadzonych jest wiele rzędów trójkątnych zębów. W paszczy rekina może ich być nawet do 3000, większość ukryta z zębami frontowymi. Jeśli ząb pierwszego szeregu zostanie uszkodzony, to na jego miejsce przesuwa się ząb z drugiego rzędu. Płaszczki prowadzą przydenny tryb życia. Poruszają się dzięki falowym ruchom płetw przypominających wyglądem skrzydła. Ich ciało zazwyczaj zakończone jest cienkim ogonem. Oczy znajdują się na wierzchołku głowy.

Hiena

Często tak nazywa się hienę z tego powodu że żywi się ona głównie kosztem innych. Hieny to drapieżniki które czekają aż jakiś większy myśliwy upoluje jakieś zwierzę po czym nawiązuje z nim walkę bądź też czeka na resztki. Hieny żyją w stadach, które liczą po kilkanaście lub kilkadziesiąt osobników, co znacznie ułatwia im żywienie się kosztem innych. Hieny są bardzo charakterystyczne, rzadko polują same, a na dodatek można ich rozpoznać po bardzo specyficznym „śmiechu” , który jest naturalnym odgłosem które wydaje to zwierzę , co ciekawe hiena potrafi naśladować na przykład ryk lwa co jest bez wątpienia spektakularnym wydarzeniem. hieny są wszystko żerne, oprócz mięsa z chęcią potrafią zadowolić się również kośćmi, co jest bardzo ciekawym zjawiskiem wśród drapieżników Afryki. Są to bardzo ciekawe i odważne zwierzęta, wielu ludzi poświęca swoje życie aby poznać hieny bliżej, z tego powodu że wciąż nas zaskakują , i potrafią to robić . Hieny to bardzo inteligentne zwierzęta, potrafią przetrwać w najgorszych warunkach, jakie sprawia im natura. Hieny pomimo swojej złej opinii są jednymi z ciekawszych zwierząt Afryki.

Stepy

Stepy to środowisko przejściowe między lasami a pustyniami. Ich podstawową cechą charakterystyczną jest podobieństwo do morza traw, z którego tylko czasami gdzieniegdzie wyłaniają się pojedyncze drzewa i krzewy. Stepy występują na wszystkich kontynentach. Ich wygląd różni się w zależności od szerokości geograficznej. W Ameryce Północnej stepy noszą nazwę prerii i rozciągają się na rozległych terenach o klimacie umiarkowanym. Południowoamerykański step-pampa jest bardziej suchy. Sawanna afrykańska (zwana w południowej części kontynentu veldt) podlega obfitym sezonowym ulewom. Azjatyckie stepy charakteryzują się dużymi różnicami temperatury między latem a zimą. Duże obszary trawiaste występują także w Australii. Fauna obszarów stepowych jest zróżnicowana w zależności od rejonu geograficznego. Najsłynniejszym mieszkańcem północnoamerykańskiej prerii jest bizon, zaś na południowoamerykańskiej pampie królują konie i krowy. Afrykańska sawanna oferuje największe bogactwo gatunków zwierząt, od drapieżników, takich jak lwy, gepardy i likaony po zwierzęta roślinożerne, takie jak gazele, zebry czy gnu.

Żółwie

Żółwie, zarówno wodne jak i lądowe, należą do najstarszych gadów. W prawie niezmienionej postaci przetrwały do naszych czasów od epoki dinozaurów. Obecnie znamy około 240 gatunków żółwi morskich, słodkowodnych i lądowych. Wielki żółwie lądowe żyją bardzo długo, niektóre nawet do 200 lat. Żółwie osiągają rozmaite rozmiary,. Od 8 centymetrów do nawet ponad 2 metrów. Największy jest żółw skórzasty o masie ciała sięgającej nawet 590 kilogramów. Żółwie łatwo rozpoznać po pancernej skorupie, otaczającej ich ciało. Na zewnątrz wystawiają jedynie kończyny, głowę i ogon. Żółwie lądowe mogą całe schować się w pancerzu. Pancerz zbudowany jest z płyt kostnych pokrytych tarczami rogowymi. Składa sie z dwóch części: grzbietowej (karapaksu) i brzusznej (plastronu). Żółwie nie mają zębów – zastępują je ostre listwy rogowe, którymi odcinają i rozrywają pokarm. Żółwie lądowe to przeważnie roślinożercy, a słodkowodne żywią się głównie innymi stworzeniami. Żółwie wodne zjadają wodorosty i glony, tylko nieliczne gatunki są drapieżne lub padlinożerne. Po odbyciu godów samica tylnymi łapami wygrzebuje w piasku lub glebie jamę, gdzie składa jaja. Niektóre gatunki składają ich mało, inne – nawet do 200 sztuk. Po złożeniu jaj, samica maskuje gniazdo i odchodzi. Młode wykluwają się zwykle po kilku miesiącach i samodzielnie musza zmagać się z niebezpieczeństwem.