Kameleon

Kameleony pochodzą z półwyspu arabskiego głównie z Jemenu i Arabii Saudyjskiej. Kameleony które możemy kupić w sklepach zoologicznych dorastają zazwyczaj do około pięćdziesięciu centymetrów. Więcej »

 

Tag Archives: Lądowe

Krokodyl

Krokodyl nilowy ma około sześciu metrów długości i waży około tysiąca kilogramów. Należy on do najstarszej na Ziemi grupy zwierząt. Krokodyle żyją na Ziemi od około stu pięćdziesięciu milionów lat. Krokodyle prowadzą lądowo – wodny tryb życia. Dzień spędzają zazwyczaj wśród przybrzeżnych zarośli lub na ławicach piasku w pobliżu wody. Nocą żerują w wodzie. Krokodyle są mięsożerne i mogą być bardzo niebezpieczne dla człowieka. Nieraz słyszy się o krokodylach ludojadach, które wciągały swe ofiary do wody i pożerały po kawałku. Takie krokodyle są bardzo niebezpieczne gdyż jak już raz popróbują ludzkiego mięsa to nie ma na nich mocnych tylko trzeba je odstrzelić. Krokodylich składa jaj na brzegu rzeki w ciepłym piasku. Przykrywa je częściowo piaskiem a częściowo roślinami. Gdy jaja są w gnieździe krokodylich ich broni i nie dopuszcza nikogo w pobliże. Krokodyle mogą żyć i sto lat i osiągnąć do czterech metrów długości. Rosną przez całe życie od dwudziestu trzydziestu centymetrów od urodzenia. .

Kameleon

Kameleony pochodzą z półwyspu arabskiego głównie z Jemenu i Arabii Saudyjskiej. Kameleony które możemy kupić w sklepach zoologicznych dorastają zazwyczaj do około pięćdziesięciu centymetrów. Powinny mieć za mieszkanie terrariu dość wysokie aby nie mogły się z niego wydostać niezauważone. W takim terreaium należy umieścić kilka gałęzi aby kameleon mógł się wspinać oraz pojemnik z wodą. W dzień w terrarium powinna być temperatura w okolicach trzydziestu stopni a na noc powinna się obniżać do około dwudziestu pięciu stopni Celsjusza. Samce kameleonów nie lubią rywalów więc w terrarium powinien przebywać co najwyżej jeden samiec. Hodowla kameleonów jest trudna. Samice składaja jajka w gorącym piasku gdzie po około stu dziewięćdziesięciu pięciu dniach rodzą się młode kameleony. Kameleony w terrarium żywią się głównie owadami, młodymi myszami oraz pokarmem roślinnym takim jak rzęsa wodna, mniszkiem lekarskim, podbiałem. Zjedzą również chętnie pomidora czy owoce. Pokarmy należy uzupełniać preparatami mineralno – witaminowymi.

Wilk

Mimo, że od bardzo dawna ludzie prowadzili bezlitosną wojnę z wilkami, drapieżniki te można spotkać w wielu miejscach na świecie – od stref umiarkowanych do najbardziej na północ wysuniętych zakątków: od Azji po Bliski Wschód, od Europy po Amerykę Północną. Wielkość i ubarwienie wilków uzależnione są od regionu i szerokości geograficznej z której pochodzą. Życie wilczego stada wyznacza ściśle określona hierarchia ważności, szanowana przez wszystkich jego członków. Kiedy na przykład stado przenosi się w inne miejsce, jego przywódca idzie w środku grupy z uniesionym w górę ogonem. Tuż obok podąża jego partnerka. Po sprzeczce z przywódcą „poddany” wyraża swoje podporządkowanie opuszczając uszy lub podkulając pod siebie ogon. Wilczęta, których jest od pięciu do jedenastu w każdym miocie, rodzą się w norze wykopanej w ziemi lub w legowisku pośród kamieni. Pozostają w ukryciu aż do trzeciego tygodnia życia, kiedy to zaczynają wyglądać z nory, ciekawe świata. Matka karmi je częściowo przetrawionym przez siebie pożywieniem i uczy je polować.

Ptaki

Mają one jedyną w swoim rodzaju cechę charakterystyczną: pióra. Istnieją naturalnie inne latające zwierzęta (owady, nietoperze), ale nie mają piór. Ptaki mają cztery kończyny. Do poruszania się na ziemi lub na gałęziach drzew używają kończyn dolnych (łap). Kończyny górne (skrzydła) pozwalają im latać. Wszelako skrzydła niektórych gatunków (struś, kiwi i pingwin) są bardzo małe w stosunku do ciężaru ciała, co uniemożliwia im wzniesienie się w powietrze. Gatunki te spotykamy jednak bardzo rzadko, jest ich zaledwie pięćdziesiąt na 10 000 gatunków ptaków żyjących na naszej planecie. Przeważnie gnieżdżą się na Antarktyce i w rejonach sąsiadujących z biegunem północnym. Ogromna większość ptaków to wspaniałe machiny latające i daleko nam jeszcze do zrozumienia wszystkich mechanizmów lotu. Zdolność ptaków do lotu łączy się z wieloma szczególnymi cechami anatomicznymi. Ich kości są puste w środku, dzięki czemu ptaki są lżejsze. W celu zrównoważenia dużego zużycia tlenu niezbędnego podczas wysiłku w czasie lotu ciało mieści w sobie worki z powietrzem połączone z płucami.

Pies

Najlepszy przyjaciel człowieka to jest oczywiście pies. Jednak niektórzy myślą, że pies nie jest tym jedynym najlepszym przyjacielem. Twierdzą oni, że to komputer jest ich najlepszym przyjacielem. Jednak to nie jest prawda, ponieważ komputer nie potrafi wyrazić prawdziwych uczuć. Jednak nie o tym artykule. Pies na farmie jest wykorzystywany w celach pasterskich, aby pilnował owiec, aby nie uciekały. Psy mogą mieć bardzo różne rasy. Najbardziej znanymi i najpiękniejszymi rasami psów są na przykład Syberian Husky, Bernardyn, Owczarek Niemiecki i wiele innych. Psy są także wykorzystywane na farmach w celach obronnych, ponieważ gdy rolnicy mają bardzo duże pola i nie są w sposób sami kontrolować ich. Dlatego rolnicy wynajmują ochronę i stróżów a na dodatek psy, aby chronić je przed złodziejami plonów a co gorsza maszyn rolniczych. Psy, które są na farmach są specjalnie szkolone, aby potrafiły pokonywać trudny teren i przeszkody w ciemnościach i trudnych warunkach atmosferycznych. Muszą także być bardzo posłuszne swoim panom.

Hipopotam

Hipopotam to naprawdę leniwe zwierzę. Wystarczy mu tylko jakaś woda, bagienko i może tam spędzić cały dzień na drzemce. Hipopotamy to potężne zwierzęta których waga może osiągać nawet cztery tony a ciało długość do czterech i pół metra. Żyją one w grupach złożonych z kilkudziesięciu osobników. Hipopotamy pomimo swej tężyzny potrafią być bardzo niebezpieczne. Jego głównym pożywieniem są rośliny wodne ale nie pogardzi również padliną. Zeruje nocą niekiedy nawet kilka kilometrów od koryta rzeki. Dzięki temu że między palcami ma błony pławne a nozdrza i oczy umieszczone są wysoko na głowie jest wspaniale dostosowany do życia w wodzie. Hipopotamy mogą żyć do czterdziestu lat. Żyją w stadach i większość swego życia spędzają w wodzie. Młode hipopotamy rodzą się w wodzie. Oprócz hipopotamów nilowych sa hipopotamy karłowate które mają wysokość około osiemdziesięciu centymetrów, ciało długości około stu pięćdziesięciu centymetrów i ważą około stu siedemdziesięciu kilogramów. Żywi się kłączami i korzeniami roślin.

Komary

Inaczej komarowate; rodzina z rzędu muchówek, obejmująca ponad 2 tys. gatunków. Ich samice żywią się krwią zwierząt, przenosząc m.in. żółtą febrę, malarię, filariozy i dungę. K. mają długie, smukłe odnóża, charakterystyczny wydłużony aparat gębowy przystosowany do nakłuwania tkanek i wysysania płynów oraz nitkowate czułki. Smukłe, wydłużone, żółtawe lub brązowawe ciało – dorastające do ok. 4-12 mm dł. – pokrywają łuski. Samce, a czasem także samice, żywią się nektarem lub sokami roślin. Samice większości gatunków muszą żywić się krwią, by dojrzały ich jaja.
Z jaj składanych w wodach stojących wylęgają się larwy odżywiające się glonami lub martwymi cząstkami organicznymi; larwy kilku gatunków są drapieżne. Po ok. 3 tygodniach przeobrażają się w poczwarki. W odróżnieniu od większości innych owadów pływają w tym stadium. Czas trwania cyklu życiowego zależy od gatunku. K. przywabiają do żywicieli wilgotność, zapach kwasu mlekowego, dwutlenek węgla, temperatura ciała i ruch. Bzyczenie komara jest wynikiem wysokiej częstotliwości uderzeń jego skrzydeł.
Przedstawiciele rodzaju widliszek to jedyni znani przenosiciele malarii, przenoszący także filariozy i zapalenie mózgu. Rozród następuje zwykle w wodzie z obfitą roślinnością.

Jeleń i królik

W tym dziale opisze ogółem te dwa zwierzęta. Jelenie występują powszechnie od Ameryki Północnej po Azję. Są to zwierzęta płochliwe o wysoko rozwiniętych zmysłach. Dorosłe samce żyją w osobnych grupach, trzymając się z dala od stad samic z młodymi. Każde stado ma swojego przywódcę, którym jest zazwyczaj najstarszy i najbardziej doświadczony osobnik. Podczas pory godowej las rozbrzmiewa rykiem jeleni przyzywających do siebie samice. Tylko wówczas samce się do nich zbliżają. Jednocześnie stają się agresywne i bojowo nastawione do innych samców, gotowe walczyć o samice. Stają naprzeciw siebie z opuszczonymi głowami i zderzają się porożami w zapalczywych walkach. Dzikie króliki są tak strachliwe, że wychodzą ze swych norek tylko wcześnie rano – kiedy drapieżniki jeszcze śpią – i o zmierzchu, kiedy trudniej je zauważyć. Dziki królik, którego można nazwać niezmordowanym obgryzaczem, zawsze zachowuje czujność i przy najmniejszej oznace niebezpieczeństwa natychmiast ucieka szukając schronienia w swojej podziemnej norce.

Hipopotamy

Rodzina z rzędu parzystokopytnych, obejmująca 2 gatunki ssaków żyjących w Afryce. Są największymi nieprzeżuwającymi ssakami parzystokopytnymi. Mają masywne ciało, krótkie, 4-palczaste kończyny oraz wysoko osadzone uszy i nozdrza. Prowadzą ziemno-wodny tryb życia. Dawniej występowały w jeziorach i rzekach całej Afryki na pd. od Sahary. Dzisiaj spotykane są najliczniej w basenie Nilu i w pd. cz. Afryki. Kopalne h. pojawiły się w późnym miocenie (11,5-5,3 min lat temu) w Europie i Azji. Hipopotam osiąga do 4,6 m dl., 1,5 m wys. w kłębie i waży do 3-4,5 t. Jego bardzo gruba, prawie nieowłosiona skóra ubarwiona jest brunatno z różowawym odcieniem. W paszczy występują duże siekacze i stale rosnące kły. Kły dolnej szczęki wyrastają do 30 cm ponad krawędź dziąseł. Liczne gruczoły potowe wydzielają tłustą ciecz z czerwonym barwnikiem, która chroni skórę zarówno w wodzie, jak i przed wysychaniem. H. żyją w rzekach, jeziorach i bagnach, zwykle w stadach rodzinnych liczących 7-15 osobników. Dniem śpią lub odpoczywają w wodzie, a w nocy pasą się na brzegu. Zjadają gł. trawy, które zrywają zrogowaciałymi wargami. Pływają szybko; mogą chodzić po dnie, zanurzając się na 3-10 min, zamykając przy tym uszy i nozdrza. Ma lądzie poruszają się powoli.

Karaś złocisty

Inaczej karaś srebrzysty chiński ozdobna ryba z rodziny karpiowatych, pochodząca z Dalekiego Wschodu, hodowana w akwariach i stawach. Została udomowiona
przez Chińczyków 2a czasów dynastii Song (960-1279). Z wyglądu przypomina karpia, ale nie ma wąsików. W naturze ubarwiony jest ziel on obrazowo lub szaro. Wyhodowano wiele jego odmian barwnych -m.in. czarną, cętkowaną, złotą, białą lub srebrnobiałą -oraz formy z trójpłatowym ogonem, wyłupiastymi oczami lub pozbawione drugiej płetwy grzbietowej. Dzięki kilkusetletniej selekcji osobników o odmiennym wyglądzie żyje dziś ponad 125 ras „złotych rybek” akwariowych.
K.z. jest wszystkożerny; zjada zarówno pokarm zwierzęcy, jak i roślinny. W akwariach dobrze rośnie karmiony m.in. rozwielitkami, larwami komarów i pokarmami zbożowymi. Tarło odbywa wiosną lub latem. W tym czasie staje się jaskrawiej ubarwiony. Brzuch samic powiększa się. a na pokrywach skrzelowych, grzbiecie i płetwach piersiowych samców pojawiają się brodawki. Z jaj (ikry) przylepionych do roślin wodnych po tygodniu wylęgają się młode. Osobniki, które uciekły z akwariów i stawów w ogrodach, przystosowały się w wielu okolicach USA do życia w naturalnych warunkach. Z czasem zmieniają ubarwienie i dorastają do ok. 30 cm dt.

Zebra

Jest to zwierzę bardzo podobne do konia, i tak też jest, zebry to bardzo bliska rodzina konia, lecz zwierzęta te nigdy nie były udomowione przez człowieka, a zdarzały się takie próby. Zebra to piękne zwierzę ,lecz niestety to główny posiłek dla wielkich kotów takich jak na przykład gepard czy lew. Zebry są bardzo charakterystyczne ze względu na swoje ubarwienie, są to zwierzęta które są białe w czarne pręgi bądź też na odwrót. Co ciekawe tak jak linie papilarne u człowieka, tak samo u zebr nigdy nie występują dwa tak samo ubarwione konie, to znaczy że ich paski nigdy nie będą się powtarzać . Co ciekawe nie tylko matka wychowuje źrebię , troszczy się również o niego ojciec, co właściwie nie jest spotykanie w świecie zwierząt. Zebry to bardzo ciekawe zwierzęta, w obliczu zagrożenia na przykład w przypadku ataku na nie, zebry wierzgają tylnymi kopytami, co w efekcie, przy celnym uderzeniu może być bardzo niebezpieczne dla atakującego. Zebry to interesujące zwierzęta, wielu ludzi poświęciło się , aby poznać ich styl życia, oraz poznać je na wylot, co jak wiadomo nie zawsze się udaje i wychodzi na dobre.

Ibisy

Podrodzina z rodziny ibisowatych. obejmująca ok. 26 gatunków ptaków, występujących gl. w gorących regionach na wszystkich kontynentach z wyjątkiem wysp pd. Pacyfiku. Osiągają od 48 do 107 cm dl. Mają długą szyję, długie nogi, duże skrzydła i stosunkowo krótki ogon. Żyją nad różnymi wodami, gdzie za pomocą długiego, zakrzywionego dzioba chwytają małe ryby i mięczaki. Niektóre gatunki przystosowały się do życia w bardziej suchych środowiskach, odżywiając się różnymi lądowymi kręgowcami i bezkręgowcami. Latają z wyprostowanymi nogami i wyciągniętą szyją, naprzemian machając skrzydłami i szybując. Gniazdują zwykle w dużych koloniach. Gniazdo budują z patyków nisko na krzewach lub drzewach. Samice składają 3-5 białych lub brązowo nakra-pianych jaj. Kasztanowaty (Plegadis falcinellus) i blisko z nim spokrewniony i. amerykański (P. chihi), zasiedlające wszystkie ciepłe regiony świata, są stosunkowo niewielkimi ptakami o brunatnym ubarwieniu z zielonym i fioletowym połyskiem. I. czczony zamieszkuje pd. cz. Płw. Arabskiego i Afrykę na pd. od Sahary. Dawniej występowa! też w Egipcie, gdzie czczono go jako świętego ptaka. Osiąga ok. 75 cm dl. Ubarwiony jest biało z wyjątkiem czarnych końców lotek i pióropusza u dołu grzbietu.

Ślimaki

Ślimaki są grupą mięczaków licznie reprezentowaną środowisku wodnym i lądowym. Znanych jest łącznie około 105 tysięcy ślimaków spośród których w Polsce występuje 229 gatunków. Powierzchnia ciała ślimaków pokryta jest nabłonkiem migawkowym zawierającym gruczoły śluzowe. Głównym gruczołem trawiennym jest wątroba połączona z żołądkiem. Ślimaki mają umięśniona stopę, za pomocą której przemieszczają się lub pływają. Poruszają się z prędkością 50 m/godz. Wśród ślimaków są gatunki wyposażone w duże muszle, które dają schronienie zwierzętom w obliczu niebezpieczeństwa i posiadające muszlę szczątkową lub wewnętrzną, nie nadającą się na kryjówkę. Pod innymi względami ślimaki są bardzo podobne. Poruszają się na dużej umięśnionej stopie. Gatunki lądowe wydzielają przy tym śluz, widoczny w postaci jasnej ścieżki widocznej po przejściu stworzenia. Substancja te redukuje tarcie ciała o podłoże. Wszystkie ślimaki mają proste oczy, często umieszczone na zakończeniach czułków. Otwór gębowy, z dużą ilością małych ząbków, umieszczony jest w dolnej części głowy. Wstężyki, czyli ślimaki ogrodowe, żywią się głównie rozkładającą się materią roślinną. Nie ma więc powodu, by sądzić, że wyrządzają szkody w środowisku. Dopiero gdy skończą się zasoby butwiejącej materii, ślimaki z ochotą zjadają młode liście i sadzonki. Ślimaki zamieszkują też morza. Niektóre gatunki morskie bywają jaskrawo ubarwione. Kolory ostrzegają napastników.

Struś

Można śmiało powiedzieć że ten ptak jest rekordzistą . Strusie są największymi ptakami, najcięższymi oraz najszybszymi. Kolejno, struś osiąga do trzech metrów wysokości, może ważyć do 130 kilo oraz może biec sprintem z prędkości ą do 70 kilometrów na godzinę . Strusie to bardzo ciekawe i widowiskowe zwierzęta Afryki. Żyją one w stadach, a dzięki szybkiemu biegowi, w zasadzie nie mają czego obawiać się ze strony drapieżników. Strusie to widowiskowe ptaki nie tylko ze względu na ich masę czy szybkość z jaką mogą się poruszać , mianowicie samiec strusia w okresie godów zachęca partnerkę bardzo spektakularnym tańcem, co z pewnością zapada w pamięci każdemu, który miał szczęście zobaczyć taki taniec. Nieloty te są jeszcze o tyle ciekawe że znoszą gigantyczne jaja, co interesujące jedno strusie jajo odpowiada 25 jaj kurzym, co bez wątpienia jest bardzo imponujące. Strusie można zobaczyć nie wyjeżdżając do Afryki, w Polsce hoduje się je dosyć często, czerpie się z nich dużo korzyści, jak na przykład jaja czy mięso, ale w naszym kraju mięso strusia nie jest popularne. Strusie to naprawdę bardzo piękne ptaki, które potrafią zachwycić .

Mysikrólik i wiewiórka

Mysikrólik jest niewielkim ptaszkiem – ma 9 centymetrów długości i waży zaledwie 6 gramów! Jest typowym mieszkańcem lasów iglastych. Mysi-króliki uwielbiają łączyć siew stada z innymi ptakami śpiewającymi, najczęściej sikorkami. Podczas pory godowej stada te rozdzielają się – mysikróliki zakładają rodziny i budują gniazda. Sporą – od 8 do 11 piskląt -i ruchliwą gromadką opiekują się oboje rodzice. Jesienią mysikróliki opuszczają północne lasy i odlatują na południe w poszukiwaniu cieplejszych miejsc. Wiewiórka zamieszkuje lasy Europy i Azji, ale można ją spotkać także w miejskich parkach. Wszystkiego, co wiewiórce potrzeba, dostarczają drzewa: pożywienia, gniazda i schronienia na wypadek niebezpieczeństwa. Wiewiórka nie zapada w sen zimowy i dlatego, gdy wyczuwa zbliżające się ochłodzenie, przygotowuje zapasy jedzenia po czym zamyka się w swoim gnieździe. Jeśli chodzi o gniazdo, samica wiewiórki jest dokładna i wymagająca. Zimę najchętniej spędza w dziupli drzewa razem z odpowiednim zapasem jedzenia.

Świnia

Świnie to zwierzęta hodowane głównie ze względu na ich mięso. Mięso ze świni nazywane jest wieprzowiną i cieszy się ono w Polsce ogromną popularnością. Ze względu na preferencje świń do tarzania się w błocie oraz odgłosy przez nie wydawane, świnie uważa się na wyjątkowo nieestetyczne zwierzęta. Powstał nawet stereotyp świni jako niechlujnego oraz chamskiego stworzenia, co nie jest prawdą. Świnie to wyjątkowo przyjazne stworzenia, które są bardzo ufne w stosunku do ludzi. Organy wewnętrzne świń są bardzo podobne do organów wewnętrznych ludzi, w szczególności duże podobieństwo jest między sercem oraz wątrobą. Naukowcy wciąż przeprowadzają badania nad możliwość przeszczepiania chorym ludziom organów świń po wcześniejszej ich modyfikacji genetycznej. Jak dotąd niestety nie udało się tego dokonać. Doznania seksualne świń są jednymi z najbardziej intensywnych, gdyż orgazm przezywany przez świnię trwa nawet trzydzieści minut. Dla porównania człowiek przeżywa orgazm jedynie przez kilka sekund.

Kaczka

Kaczki to ptaki wiejskie, które najczęściej hoduje się w większych ilościach. Bardzo rzadko zdarza się by ktoś hodował jedną czy dwie kaczki. Kaczki zwykle trzymają się w grupie i rzadko kiedy się od niej oddalają. Są to wyjątkowo ciekawskie stworzenia, głównie jeśli chodzi o pożywienie. Kaczki hoduje się jedynie ze względu na ich mięso. Nie jest to zbyt popularny rodzaj mięsa. Zwykle kaczki hodowane są po to by ich mięso zaspokoiło potrzeby żywieniowe gospodarstwa rolnego hodującego je. Istnieje bardzo niewiele gospodarstw rolnych, które hodują kaczki po to, by sprzedawać ich mięso. Kaczki są bardzo opłacalne w hodowli, ponieważ ich wymagania żywieniowe są stosunkowo niewielkie i niedrogie. Kaczki są zwierzętami, które dosyć często się rozmnażają, dlatego też w stosunkowo krótkim czasie można się dorobić dosyć pokaźnego stadka kaczek. Można wtedy skupić się na ich bezpośredniej sprzedaży lub sprzedaży ich mięsa. Najkorzystniej w tym drugim przypadku byłaby ich sprzedaż do zagranicy po stosunkowo korzystnych cenach.

Koty

Drugim co do popularności zwierząt domowych jest kot. Był on szczególnie szanowany oraz wielbiony w starożytnym Egipcie. Często zdarzało się również, że nadawano mu cechy boskie. Niektóre koty w tamtych czasach żyły dużo lepiej i dostatniej niż ludzie, przykładowo niewolnicy zmuszani do ciężkiej pracy. Mówi się według starego polskiego porzekadła, że wszystkie koty chodzą własnymi ścieżkami i jest w tym sporo prawdy, o czym przekonał się na pewno każdy właściciel tych miłych zwierząt. Kot też zawsze spada na cztery łapy, to powiedzenie również zawiera w sobie bardzo wiele prawdy, ponieważ koty są to bardzo zwinne oraz inteligentne zwierzęta, które umieją wyjść z nie jednej opresji. Koty często w gospodarstwach domowych są również wykorzystywane do polowań na myszy, zdolność tą odziedziczyły one po swoich dzikich przodkach i wykazują tym samym zdolność do polowań, w troszkę mniejszym co prawda zakresie, ale bardzo użytecznym dla nas – ludzi. Koty to bardzo zróżnicowane zwierzęta pod względem ras i gatunków. Szacuje się, że po naszej planecie chodzi ponad pięćset milionów takich właśnie zwierząt. Ciąża kota trwa zazwyczaj około dziewięciu tygodni, a na świat przychodzi od dwóch do pięciu małych kotków. Jednak liczba ta jest często naginana, zdarzyło się, że na świat przyszło nawet dziewiętnaście małych kotków.

Guziec

Jest on bardzo podobny do świni i do dzika. Guźce to bardzo ciekawe zwierzęta, potrafią zaskoczyć . Zwierzęta te żywią się w zasadzie tym samym co ich kuzyn, dzik a mianowicie bulwami czy korzeniami. Guźce znane są z tego że uwielbiają tarzać się w błocie. Wyglądem przypominają dzika, lecz guźce mają większą głowę oraz kły, które mogą dochodzić nawet do 50 centymetrów długości. Guźce potrafią być również niebezpieczne jak dziki, mogą napędzić niezłego stracha człowiekowi, który spotka się z nim oko w oko. Niestety guźce mają wielu naturalnych wrogów, chodzi tutaj przede wszystkim o wielkie koty takie jak lew czy gepard, czasem nawet hieny polują na te zwierzęta. Guźce to nie zbyt inteligentne zwierzęta, a przy tym do tego potrafią być śmieszne, w czasie biegu unoszą ogon co stwarza wrażenie bardzo nieporadnego zwierzęcia. Guźce jednak mają wielu zwolenników oraz wielbicieli, wiele ludzi interesuje się ich życiem oraz tym jak spędzają całe dnie przeważnie w błocie, naukowcy pomagają nam zrozumieć te interesujące zwierzęta i poznać je bliżej. Guźce to zwierzęta które z pewnością zapadną w pamięci każdemu który spotkał się z nimi.

Rybki

We wnętrzach naszego mieszkania wspaniale prezentują się akwaria, a w nich różnego koloru, różnej wielkości i przedziwnych kształtów rybki. Patrząc na nie mamy uczucie spokoju i rozluźnienia. Pływające małe stworzenia w zielonej kaskadzie roślin potrafi zachwycić każdego. Najbardziej popularne to: welony, skalary, gupiki lecz jest ich dużo, dużo więcej. Potrafią się rozmnażać bez ingerencji człowieka, a potomstwo ich jest tak maleńkie, że nie dostrzegalne gołym okiem. Dopiero po kilku dniach, a nawet tygodniach możemy je zaobserwować. Często jednak zdarza się, że są one zjadane przez większe ryby. Bardzo ważne przy hodowli tych zwierząt jest odpowiednia dbałość o jakość i temperaturę wody w jakiej się znajdują. Podstawowymi akcesoriami, jakie możemy odnaleźć w każdym akwarium jest pompka oczyszczająca i filtrująca wodę, grzałka która często sprawdza i w razie konieczności podgrzewa wodę do określonej przez nas wcześniej temperatury. Przydatny jest również termometr, abyśmy wiedzieli, jaką temperaturę ma woda. Rybki bowiem mają wysokie wymagania pod tym względem. Aby nasze akwarium było czyste i zadbane dodatkowo wpuszczamy do nich bardzo użyteczne i pomocna glonojady, które czyszczą dno oraz szyby naszego akwarium.

Łososie i trocie

Blisko spokrewnione łososie o trocie żyją morzach, rzekach i jeziorach w wielu rejonach świata. Są wysoko cenionymi rybami konsumpcyjnymi bardzo popularnym wśród wędkarzy. W wielu rejonach wprowadzono je do hodowli stawowej. Najbardziej znanymi przedstawicielami tych ryb są europejski trocie i pochodzący z Ameryki Północnej pstrąg tęczowy. Troć występuje w trzech formach ekologicznych. Pierwszą jest troć wędrowna, która migruje z rzek do morza, a potem powraca do rzek na tarło, drugą – znacznie mniejszy pstrąg potokowy, który pozostaje przez całe życie w wodach słodkich, zaś trzecią – troć jeziorowa, zamieszkująca na stałe niektóre jeziora europejskie. Pstrąg tęczowy ma także formę, która wywędrowała do morza (łosoś stalowogłowy), oraz stacjonarną na stałe pozostającą w wodach słodkich. Łososie są w zasadzie większe od troci. Większość z nich migruje. Należąca do łososi pacyficznych nerka z północnego Pacyfiku żyje w morzu kilka lat. Potem powraca do macierzystych wód, w których wykluła się z jaja. Płynąc w górę biegu rzeki, niekiedy pokonuje 2000 kilometrów. Właściwe tarlisko rozpoznaje przypuszczalnie zmysłem węchu. Po złożeniu ikry przez samicę i zapłodnieniu jej przez samca, oboje giną. Atlantycki łosoś szlachetny ma podobną biologię, ale może przystępować do rozrodu kilkakrotnie. Masa największego dotychczas złowionego łososia szlachetnego wynosiła około 39 kilogramów.

Żyrafa i lampart

Żyrafa jest najwyższym ze zwierząt – osiąga wzrost 6 metrów, z czego 3 metry to sama szyja. Tak długa szyja stanowi przeszkodę tylko podczas picia, kiedy to żyrafa musi stanąć na szeroko rozstawionych nogach i bardzo mocno pochylić głowę. Jest to pozycja niebezpieczna, bowiem drapieżnik może ją wtedy łatwo zaatakować. Na szczęście żyrafy potrafią wytrzymać długo bez wody. Łagodne i przyjazne żyrafy żyją w niewielkich stadach wędrujących przez sawannę w poszukiwaniu pożywienia – liści z wierzchołków drzew, do których nie dosięgną żadne inne zwierzęta. Samica żyrafy rodzi zazwyczaj jedno młode, choć czasami zdarzają się bliźnięta. Ze względu na to, że żyrafa rodzi w pozycji stojącej, młode, które ma około 2 metrów wysokości, zaczyna swoje życie od upadku z dość dużej wysokości. Po dwudziestu minutach jest zdolne stać na własnych nogach. Lampart jest drapieżnikiem często spotykanym w Afryce, na Bliskim Wschodzie i w Azji. Czarne pantery, czyli lamparty o czarnym futrze, występują najczęściej w Azji. Lamparty ^ żyją samotnie i polują w nocy. Cierpliwie czekają, aż przyszła ofiara – zwykle małpa, ptak lub inne niewielkie zwierzę- zbliży się odpowiednio blisko i rzucają się nań z szybkością błyskawicy.

Krowa

Krowa jest to zwierzę typowe dla hodowli wiejskich. Krowy są to zwierzęta, z których można czerpać dosyć duże zyski, a jednocześnie nie wymagają one zbyt wielu inwestycji. Krowy to zwierzęta, które dają mleko. Są one w czołówce zwierząt, których mleko jest podstawowym składnikiem produktów mleczarskich takich jak jogurty, kefiry czy sery. Również mięso krów jest dosyć popularne na rynku polskim. Jednak jeżeli gospodarstwo wiejskie skupia się na hodowli krów i chce czerpać zyski ze sprzedaży mleka, to jedynie w ostateczności daje się je na ubój i sprzedaje ich mięso. Krowy żywią się trawą. Należą one do zwierząt, które nie pilnowane mogłyby jeść tak długo i tak dużo dopóki by nie zdechły. Hodowcy pilnują by krowy nie zjadły zbyt dużo, dlatego dokładnie pilnują czasu, który krowy spędzają na łące. Krowy posiadają pięć żołądków i należą do grupy przeżuwaczy. W ciągu ostatnich dziesięciu lat wiele krów zostało zabitych, a ich mięso spalone ze względu na wybuch epidemii tak zwanej choroby wściekłych krów.

Krzyżodziób i żmija zygzakowata

krzyżodziób (Loxia), ptak z rodziny łuszczaków (Fringillidae). W Tatrach żyje głównie krzyżodziób świerkowy (Loxia curvirostra), który jest tutaj bardzo pospolity. Trochę większy od wróbla, dziób ma skrzyżowany, o dłuższej i silniejszej części dolnej, przystosowany do szybkiego wyłuskiwania nasion z szyszek. Samce są upierzone czerwono, samice szarawo. Krzyżodzioby żerują stadkami przelatując z jednego świerka lub krzaka kosówki na inne, wydają przy tym przeciągły, metaliczny, delikatny głos. Bardzp rzadko i tylko w niższych położeniach pokazuje się też krzyżodziób sosnowy (Loxia pytyopsittacus). Krzyżodzioby gnieżdżą się i znoszą jajka w każdej porze roku, najczęściej w grudniu i styczniu. Żmija zygzakowata znana jest w całej Azji i prawie całej Europie. Jest wyśmienitym łowcą myszy, ptaków i żab. Tego śmiertelnie jadowitego wężna powszechnie występującego na terenach górskich można rozpoznać po trójkątnej głowie pionowej źrenicy i charakterystycznym zygzakowatym wzorze na całej długości ciała.

Wprowadzenie

Nazywamy je naszymi pupilkami, najlepszymi przyjaciółmi i już wiadomo, że chodzi o nasze kochane zwierzątka. Do najbardziej popularnych zwierząt domowych zaliczamy: psa, kota, chomika, żółwia, a nawet takie jak węże. Człowiek jest przyjacielem i towarzyszem zwierząt od wielu tysięcy lat, od zarania dziejów. W naszych domach goszczą ptaki, ssaki i płazy ciesząc nasze oczy i serca. Ich wygląd, kolor, i charakter nie jednemu potrafi zawrócić w głowie. Najstarszym i najwierniejszym przyjacielem człowieka jest jak nie trudno się domyśleć pies. To on towarzyszy nam od setek tysięcy lat. Również koty, szczególnie w starożytnym Egipcie cieszyły się dużym uznaniem i szacunkiem. Nie inaczej jest dzisiaj. Każdy z tych zwierząt różni się od siebie zarówno wyglądem jak i rasą czy charakterem. Każdy taki osobnik jest dla nas kimś wyjątkowym, a wychowany w naszym domu od najmłodszych lat staje się częścią naszej rodziny. Również takie pozorne i dla wielu ludzi odrażające zwierzęta jak węże czy jaszczurki znajdują swoich amatorów i wielbicieli. Należy jednak pamiętać, że takie zwierzęta domowe wymagają bardzo dużo opieki i cierpliwości. Jest to spory obowiązek, a nie tylko radość. Poza tym niekiedy mogą on nam przysporzyć sporo problemów.

Hipopotam

Jest to naprawdę bardzo leniwe zwierzę . ich środowisko naturalne to woda, i właśnie tam spędzają większość czasu. Hipopotamy to potężne zwierzęta, potrafią ważyć nawet do czterech ton. Żyją one w grupach, jedno stado może liczyć nawet do kilkudziesięciu osobników. Zwierzęta te mimo swojej otyłości potrafią być bardzo niebezpieczne, przez wiele lat myślano że są to nieszkodliwe oraz bardzo przyjaźnie nastawione zwierzęta, tymczasem hipopotamy potrafią być śmiertelnie niebezpieczne. Dorosły hipopotam bez problemów potrafi zabić człowieka swoimi ogromnymi szczękami, myślano również że zwierzęta te są roślinożerne, aczkolwiek naukowcy dowiedli że hipopotamy żywią się również czasem padliną , jednak ich głównym źródłem pokarmu są rośliny. Hipopotamy to wspaniałe zwierzęta, nie zawsze są agresywne, jedynie w tedy kiedy matka wychowuje młode i uzna że są w zagrożeniu . Zwierzęta te są świetnymi pływakami, matka swoje dziecko karmi mlekiem również pod wodą co bez dwóch zdań jest interesujące. Wielu ludzi poświęciło swój czas na badanie tych zwierząt, i to oni pomogli nam bardziej zrozumieć te zwierzęta.

Kokoszki

Grupa ptaków z rodziny chruścieli, występujących w strefie umiarkowanej, subtropikalnej i tropikalnej wszystkich kontynentów. Osiągają ok. 30-45 cm di. Mają długie palce u nóg, umożliwiające chodzenie po kożuchu roślinności wodnej, oraz – jak wszystkie chruściele – bocznie spłaszczone ciało. (J wielu gatunków w upierzeniu występują jaskrawo ubarwione plamy oraz naga skóra, najczęściej w postaci czerwonej płytki na czole. K. są hałaśliwymi i ciekawskimi ptakami o mniej skrytym trybie życia niż większość chruścieli. Wiele gatunków odbywa wędrówki. Budują duże gniazda ukryte wśród roślinności wodnej lub na lądzie w pobliżu wody.
K. wodna, inaczej kurka wodna, dorastająca do ok. 32-35 cm dł., ubarwiona brunat-
noczarno z wyjątkiem białego podogonia, ma szkarłatną płytkę na czole i nasadę dzioba, którego koniec jest żółty. Występuje w wielu podgatunkach na wszystkich kontynentach, z wyjątkiem Australii. W Polsce jest licznym ptakiem lęgowym. Zasiedla małe zbiorniki wodne
o zarośniętych brzegach, z bujną roślinnością pływającą. Żywi się ślimakami i innymi drobnymi zwierzętami, wyławianymi przeważnie z wody, oraz delikatnymi częściami roślin, gł. pączkami, pędami i nasionami. Gniazduje na przełomie kwietnia-maja. Samica składa 6-8 jaj.

Kozica

Pochodzi ona z rzędu nieparzystokopytnych i z rodziny wołowatych, masa jej ciała dochodzi do 55 kilogramów. Samice inaczej mówiąc kozy Sa zawsze mniejsze i lżejsze od samców- capów. Kozica przypomina wyglądem kozę domową. Bardzo charakterystyczne Sa jej rogi występujące u obu płci. Rosną one wpierw niemal prostopadle do góry, a następnie zaginają się do dołu. W porównaniu do innych europejskich wołowatych jej rogi są cienkie, hakowate i osiągają zaledwie podwójna długość uszu. Latem umaszczenie kozicy jest szarobrązowe z czerwonym odcieniem. Od karku po nasadę ogona ciągnie się czarna pręga. Szata zimowa jest znacznie ciemniejsza czasami nawet czarna. Szczególnie gęsta szczególnie w okresie zimowym jest warstwa wełnista sierści, znakomicie izolująca przed wpływem niskich temperatur. Kępa długich włosów na kłębie i na krzyżu stroszona w razie podniecenia nazywane jest przez myśliwych brodą. Występuje ona najczęściej w górach, w Polsce spotykana w Karpatach. Najczęściej występuje na piętrze kosodrzewiny.

Kot

Wśród zwierząt nie może zabraknąć kota. Kot to największy pieścioch w domu a jednocześnie niejednokrotnie dyktator. Koty sa bardzo niezależnymi zwierzętami i jeśli trafimy na kota upartego to ciężkie będziemy mieli z nim życie. Kot to taki indywidualista. Jeśli cos postanowi w swej głowie to nic go nie zawróci z obranej drogi. Potrafi być strasznym pieściochem. Wlezie na kolana i mruczy domagając się pieszczoty ale nie daj boże jeśli zdecydujemy się na głaskanie kota który tego nie chce. W tym momencie albo ucieka albo jeśli nie ma wyjścia potrafi wyciągnąć pazury i dotkliwie podrapać albo nawet ugryźć. Najlepiej jest kotu w domu z ogródkiem. Taki kot może przebywać na świeżym powietrzu i tam się wyszaleć. Jeśli kot przebywa ciągle w domu to trzeba mu zagwarantować jakieś zajęcie i się z nim bawić. Lubi zabawki typu myszki które można mu rzucać a on je będzie łapał. Każdy kot mały czy już duży na pewno zyska naszą sympatię jak tylko poznamy jego nawyki i nie będziemy starali się go na siłę zmieniać.

Żyrafa

Żyrafy dzięki swej szyi mogą osiągnąć nawet sześć metrów wysokości, długość tułowia przekracza dwa metry a waga może dochodzić do dwóch i pół tony. Żyrafa ma smukłe nogi i długi na około jednego metra ogon zakończony kitą. Głowa żyrafy jest stosunkowo mała. Jak wiemy żyrafa to ssak ale nie każdy wie że pomimo tak długiej szyi ma tyle samo kręgów szyjnych co człowiek. Zwierzęta te żyją w stadach liczących nawet kilkadziesiąt zwierząt. Należą do zwierząt roślinożernych i dzięki swej długiej szyi mogą wybierać sobie co smaczniejsze listki z koron drzew. Mała żyrafa zaraz po urodzeniu może mieć około dwóch metrów wysokości i ważyć około pięćdziesięciu kilogramów. Mała żyrafa już po godzinie wstaje i zaczyna ssać mleko matki. Inną ciekawostką z życia żyraf jest to iż śpią one na stojąco i co najciekawsze ich sen trwa przeciętnie dwadzieścia minut. Jedynym zagrożeniem dla ich życia są lwy a przede wszystkim człowiek. Pomimo tego że są tak bardzo wysokie potrafią bardzo szybko i płynnie uciekać. Galopująca żyrafa potrafi pędzić nawet z szybkością pięćdziesięciu kilometrów na godzinę.

Węże

Węże są beznogimi gadami. Część gatunków prowadzi podziemny tryb życia, ale większość żyje na powierzchni ziemi, a niektóre nawet wspinają się na drzewa lub spędzają życie w morzu. Znamy około 50 gatunków węży żyjących w morzu. Niektóre z nich są bardzo jadowite. Kąsają jednak tylko wówczas gdy czują zagrożenie lub znajdują się w pułapce. Większość węży przemieszcza się z pomocą wijących ruchów ciała, wykorzystując do odbicia każdą nierówność podłoża. Gatunki o takiej specyfice ruchów na powierzchni gładkiej są całkowicie bezradne. Węże nie są stworzeniami obślizgłymi – ich skóra jest sucha i pokryta łuskami. Co jakiś czas zwierze w całości zrzuca skórę. Wszystkie węże są mięsożerne. Gad śledzi potencjalną ofiarę, omiatając długim, rozwidlonym językiem znaczną powierzchnie podłoża, większą niż by mógł ogarnąć język pojedynczy. Język wykrywa mikroślady zapachowe, pozostawione np. przez mysz. Niektóre węże chwytają ofiarę i natychmiast ją połykają. inne, jak pyton, oplótłszy ofiarę ciałem, najpierw ją duszą i miażdżą. Około 1/3 węży posługuje się jadem, który uszkadza układ nerwowy ofiary, paraliżując ją. Węże połykają zdobycz w całości. Najedzonego węża łatwo poznać po wydatnym zgrubieniu ciała. Połknięcie w całości nawet dużej ofiary ułatwia szczególna budowa żuchwy – jej kości rozchodzą się w dół i na boki. Węże potrafią poruszać każdą kością oddzielnie, wciągając w ten sposób łup do gardzieli.

Ptaki śpiewające

Ptaki śpiewające są najliczniejszą grupą ptaków z 9300 opisanych ptaków ponad połowę stanowią ptaki śpiewające. W obrębie tej grupy obserwuje się niesłychane zróżnicowanie – od maleńkich strzyżyków, po wielkie kruki, od barwnych cudowronek (ptaków rajskich) po szare północnoamerykańskie pluszcze. Większość ptaków śpiewających ma dobrze rozwinięty narząd głosu. Mimo nazwy, sugerującej zdolność do popisów wokalnych, nie wszystkie ptaki z tej grupy śpiewają, a niektóre, na przykład kruk, wydają niemiło brzmiące tony. Są też tej grupie ptaki słynące z przepięknych treli, na przykład słowiki czy skowronki. Wszystkie ptaki śpiewające mają po cztery palce na każdej stopie – trzy skierowane ku przodowi, jeden do tyłu. Prawie wyłącznie są ptakami lądowymi, nieliczne tylko gnieżdżą się w pobliżu zbiorników słodkowodnych. Morza przekraczają jedynie podczas migracji. Dzioby ich są przystosowane do pobierania pokarmu będącego podstawą ich pożywienia. u większości ptaków śpiewających tylko samce potrafią prawdziwie śpiewać, a samice potrafią wydawać pojedyncze dźwięki. Oprócz śpiewu samce, aby zwrócić uwagę samicy, prezentują rozmaite pozy i skomplikowane tańce oraz zbierają i przynoszą różne przedmioty. Gniazda tych ptaków są zazwyczaj dosyć wyszukane. Nowo wyklute pisklęta SA nieopierzone, ślepe i bezbronne. Opiekują się nimi oboje rodzice. Niektóre podrzucają jaj do gniazd innych ptaków.

Wieloryby i delfiny

Walenie wyglądem przypominają ryby – mają gładkie, doskonale przystosowane do życia w wodzie opływowe ciało. W rzeczywistości należą do ssaków. Są bardzo inteligentne. Samica każdorazowo wydaje na świat tylko jedno młode, które karmi mlekiem. Mniejsze walenie – delfiny i morświny – pod wieloma względami są bardzo podobne do swoich olbrzymich krewniaków. Walenie dzielą się na dwa podrzędy. Do pierwszego zalicza się zarówno mniejsze delfiny, morświny, jak tez olbrzymie kaszaloty. Zwierzęta te chwytają ofiary spiczastymi zębami. Do drugiego podrzędu należą wieloryb grenlandzki i kolosalny płetwal błękitny. Zwierzęta te żywią się drobnymi skorupiakami, które odcedzają z wody fiszbinowymi płytami zwieszającymi się z podniebienia. Walenie całe życie spędzają w owdzie. Oddychają przez specjalny otwór umiejscowiony na wierzchołku głowy. Aby zaczerpnąć powietrza, musza się wynurzyć na powierzchnię . Walenie mają bardzo dobry słuch. Zwierzęta te wydaja dźwięki zwane śpiewem wielorybim. Dla mieszkańców Afryki wieloryby zawszy były źródłem pożywienia. Obecnie większość wielorybów jest pod ochroną, tylko w nielicznych krajach odławia się te zwierzęta.

Ptaki brodzące

Ptaki brodzące spotyka się na przybrzeżnych terenach, na płytkich wodach śródlądowych, u ujścia rzek, na bagnach i mokradłach. Tam, gdzie występuje obfitość pożywienia, ich stada mogą liczyć tysiące sztuk. Długie nogi umożliwiają ptakom brodzenie w wodzie, a długie dzioby – chwytanie małych stworzeń, nawet tych kryjących się w mule. Większość brytyjskich ptaków brodzących to brodźce i ich krewniacy. W USA za ptaki brodzące uznaje się tylko czaple, pozostałe określa się jako ptaki przybrzeżne. Wielkość ptaków brodzący i sposób ich odżywiania są bardzo zróżnicowane. Bekasy na przykład maja bardzo długie i proste dzioby, które zanurzają głęboko w mule w poszukiwaniu pierścienic. Ostrygojady długimi, mocnymi dziobami podważają pokrywy muszli rozmaitych małż. Ruchliwe siewki mają dzioby krótkie i masywne – wydziobują nimi zdobycz znajdującą się na powierzchni ziemi. Czaple z długimi szyjami i nogami zakończonymi pokaźnymi palcami równie dobrze czują się na drzewach, jak wśród roślin wodnych. Żywią się głównie rybami, które chwytają dziobem podobnym do sztyletu. Wiele ptaków brodzących zamieszkuje rozległe obszary tundry na dalekiej północy.

Ryś

Ryś pochodzi z rodziny kotowatych, masę ciała rysia ciężko jest określić gdyż jest ona bardzo zróżnicowana a zależy to od tego w jakim rejonie on żyje. Waha się ona od 14 do 35 kilogramów. Ryś występujący w Karpatach osiąga zwykle wagę około 25 kilogramów. Ryś cechuje się szczególnie długimi nogami, w skutek czego jego sylwetka widziana z boku jest niemal kwadratowa. Ta cecha odbiega od ogólnego planu wyglądu kotowatych. Stopy rysia są duże i szerokie i szczególnie zima gdy Sa bardziej porośnięte sierścią powodują równomierne rozłożenie ciężaru ciała na wszystkich czterech podeszwach. Ten współczynnik w przypadku rysia jest bardzo korzystny. Rys, nie należy do najlżejszych kotów. W śniegu nie zapada się tak jak wilk, puma czy tygrys, nigdy idąc nie dotyka brzuchem śniegu. Podobne przystosowanie występuje u rosomaka. Przednie nogi Sa nieco krótsze od tylnich dzięki czemu zad rysia jest delikatnie uniesiony. Pomaga to rysiowi w pościgu i jest to idealne przystosowanie do skoków.

Świnia

Żywa góra mięsa to jest oczywiście świnia. Nie jest kłamstwem, co teraz piszę, ponieważ na bardzo wiele przyjęć i imprez, aby zaoszczędzić czasu i pieniędzy na kupowanie osobno w różnych sklepach szynek i innych części tego zwierzęcia kupuje się całą lub połowę, aby wyżywić gości. Kupując świnię oczywiście kupujemy ją już zabitą i poćwiartowaną. Na wsiach i farmach rolnicy hodują świnie i to nie jedną, lecz całe stada. Ponieważ w świniach mogą być bardzo groźne wirusy, którymi możemy się zarazić jedząc takie mięso oddaje się je przebadania w specjalnych laboratoriach. Po odpowiednim przebadaniu mięso ze świni, jeżeli uzyskało pozytywną opinię i nie wykryto w nim żadnych wirusów i bakterii mięso można odpowiednio przerobić i po ugotowaniu zjeść. Świnie są to zwierzęta średnich rozmiarów podobnie jak owca jednak świnie nie mają takiego bujnej sierści wręcz przeciwnie mają tylko włosy ok. 1.5 centymetra długości na całym ciele. Są to zwierzęta bardzo pulchne i grube, dlatego można z nich zrobić bardzo dużo różnych rodzajów smacznych potraw.

Głowonogi

Kalmary, kałamarnice, mątwy i ośmiornice należą do grupy mięczaków zwanych głowonogami. W przeciwieństwie do innych mięczaków nie mają zewnętrznej muszli chroniącej ich miękkie tkanki. Wszystkie głowonogi poruszają się wyrzucając wodę pod ciśnieniem z tzw. Lejka (napęd odrzutowy). Kalmary i kałamarnice żyją w wodach otwartego morza, a ośmiornice spotyka się przeważnie w odach płytkich, ukryte w rozpadlinach skalnych. Znamy około 350 różnych gatunków kałamarnic i kalmarów, 150 gatunków ośmiornic i 14 gatunków mątw. Mątwy także zamieszkują wody płytkie, lecz chowają się, zagrzebując w piasku. Głowonogi należą do drapieżników. Ośmiornice chwytają ofiary za pomocą ośmiu ramion wyposażonych w przyssawki. Kałamarnice i mątwy mają dziesięć ramion, osiem dużo krótszych niż u ośmiornic i dwa dłuższe, za pomocą których łowią ofiary. Wszystkie głowonogi obezwładniają ofiary jadem wstrzykiwanym poprzez ukąszenie. Dzięki dużemu, złożonemu mózgowi i wielkim, czułym oczom głowonogi szybko rozpoznają zagrożenie. Potrafią się też maskować. W ich skórze znajduj ą się torebki, które zwierze zapełnia w ciągu zaledwie kilku sekund pigmentem lub opróżnia gwałtownie zmieniając ubarwienie. W ten sposób ostrzega napastnika lub rozpływa się w migocących refleksach światła oceanicznego. Gdy napastnik nadmiernie się zbliży głowonogi wyrzucają ciemną, atramentową ciecz, pełniącą funkcje zasłony dymnej.

Kura

Kury to masowo hodowane ptaki w gospodarstwach wiejskich. Hoduje się je głównie ze względu na to, że znoszą one jajka, które w Polsce są jednym z podstawowych składników różnych produktów żywnościowych. Mniejsze gospodarstwa hodują kury dla własnego użytku, większe gospodarstwa zajmują się sprzedażą jajek. Średnio hodując dziesięć kur można się codziennie spodziewać około dziesięciu jaj. Oczywiście ilość jaj zależy od warunków, w jakich hodowane są kury. Należy dlatego pamiętać by nie narażać ich na zbyt duży stres. Nie powinno się trzymać w pobliżu kur psów oraz innych hałaśliwych zwierząt ani urządzeń. Ponadto kury hoduje się ze względu na ich mięso. Drób (mięso z kur) jest jednym z najpopularniejszych mięs w Polsce. Jest to mięso uznane na bardzo zdrowe i wskazane do podawania dzieciom. Szczególnie szynki drobiowe są zalecane dla dzieci, gdyż ich wartość odżywcza jest adekwatna do potrzeb człowieka. Poza tym drób ma również bardzo dobry smak i jest mięsem, które nie posiada zbyt wiele tłuszczu.

Ssaki

Uważane są za najwyżej rozwinięte zwierzęta (należy do nich gatunek ludzki). Nazwa ssaków pochodzi stąd, iż ich potomstwo ssie wypełnione mlekiem gruczoły matki. Mózgi ssaków są pojemniejsze i lepiej rozwinięte niż innych zwierząt. Nie-, które ssaki są obdarzone wybitną inteligencją, jak naczelne (człowiek, szympans) i walenie (np. delfiny). Ciała większości ssaków pokrywa owłosienie. Z wyjątkiem chodzącego na dwóch nogach człowieka poruszają się na ogół na czterech kończynach, które przybierają różne kształty w zależności od gatunku (ręka, kopyto, nóżki płetwiaste, płetwy) i mają zawsze od jednego do pięciu palców. Prawie wszystkie ssaki mają zęby. Na gromadę obecnie żyjących ssaków składa się około 4200 gatunków, silnie zróżnicowanych pod względem wyglądu zewnętrznego i zachowania, Jedne są miniaturowe, a inne olbrzymie. Niektóre szybko się rozmnażają, innym grozi wymarcie. Ssaki w większości są zwierzętami lądowymi (nie–które z nich są ziemnowodne – bóbr wydra i dziobak), inne wodne (wielo-ryb, delfin), a niektóre poruszają się. nawet w powietrzu, latając jak ptaki (nietoperz).

Indyki

Rodzina z rzędu grzebiących, obejmująca dwa gatunki – indyka oraz i. pawiego – zamieszkujące pd. cz. Ameryki Pn. i Amerykę Środk. Żyją w stadach w lasach i na terenach do nich przyległych w pobliżu wody. Żywią się roślinami, gł. nasionami, a także owadami, żabami i jaszczurkami. Gdy grozi im niebezpieczeństwo, szybko kryją się pod osłoną roślinności. Latają tylko na krótkich dystansach (ok. 0,4 km). Dawniej na skutek nadmiernych polowań ich liczebność gwałtownie spadła. Z czasem odbudowały swa populację w CISA. Samce są poligamiczne i gromadzą wokół siebie harem samic, z których każda w zagłębieniu ziemi składa 8-15 brązowo nakrapianych jaj. I. udomowili prawdopodobnie meksykańscy Indianie w okresie prekolumbijskim. W 157 9 przywieziono go po raz pierwszy do Hiszpanii, skąd rozprzestrzenił się w Europie, trafiając w 1541 do Anglii. W XVII w. angielscy koloniści wprowadzili wyhodowane w Europie odmiany z powrotem do wsch. cz. Ameryki Pn. Do 1935 hodowano go gł. dla upierzenia, potem przede wszystkim dla mięsa. Ptak ten ubarwiony jest zwykle ciemno z miedzianym i zielonym połyskiem. Dorosły samiec ma nagą, brodawkowaną, czerwono zabarwioną skórę na głowie, która nabrzmiewa w biało-niebieskie korale, gdy jest podniecony, a także długi, czerwony, mięsisty wisior zwisający z czoła nad dziobem, mięsiste korale na gardle, kępę sztywnych, czarnych, włosowatych piór w kształcie pędzla sterczących z piersi i ostrogi na nogach.

Struś

Strusie są niewiększymi, najcięższymi i najszybszymi ptakami. Struś może mieć nawet trzy metry wysokości, może ważyć do stu trzydziestu kilogramów oraz może biegać z prędkością do siedemdziesięciu kilometrów na godzinę. Strusie żyją w stadach a dzięki swojej szybkości nie mają wśród drapieżników żadnych wrogów. Strusie znoszą gigantyczne jaja tak wielkie że w ich skorupie może się zmieścić dwadzieścia pięć jaj kurzych. Strusie żyją nie tylko a Afryce ale teraz można je spotkać na całym świecie a nawet w Polsce są hodowle strusi. W Polsce hoduje się je dość często ze względu na jaja które znalazły zastosowanie w piekarnictwie czy bardzo zdrowe mięso które zawiera bardzo mało cholesterolu i jest bardzo mało kaloryczna. Ze skór strusich robi się wykwintna galanterię. Strusie żywią się głównie roślinami ale w zasadzie mogą zjeść wszystko nawet potrafią połknąć puszkę z całą zawartością. Strusie niby takie płochliwe i bojące się ale mają swoją taktykę dopuszczają blisko siebie przeciwnika a potem potężnie kopią.

Mięczaki i skorupiaki

Czy mogą istnieć zwierzęta bez szkieletu, o miękkim ciele? Oczywiście: są to bezkręgowce, mięczaki. Większość z nich ma zewnętrzną osłonę – muszlę, jak wszystkie ślimaki. Niektóre mają wewnętrzną muszlę, na przykład mątwa. Jeszcze inne w ogóle nie mają muszli, przynajmniej w wieku dorosłym. Najwięcej mięczaków żyje w morzach i w wodach słodkich, jak ostrygi, ośmiornice, błotniarki. Są to zwierzęta wodne, oddychające skrzelami tak jak ryby. Natomiast gatunki lądowe nie mają skrzeli, lecz płucodyszny układ oddechowy, funkcjonujący tak jak płuco: dotyczy to w szczególności ślimaków. W zależności od kształtu muszli mięczaki dzielą się na trzy grupy: ślimaki, małże i głowonogi. Ślimaki (po łacinie Gastropoda – brzuchopełze) mają muszle jednoczłonowe w kształcie spirali (winniczek, brzegówka) bądź inne – tak jak muszla ślimaka czareczki podobna do zabawnego chińskiego kapelusza. Małże są wyposażone w muszle zbudowane z dwóch części lub klap (dlatego noszą też nazwę dwuklapowych, po łacinie Bivalvia), na przykład ostrygi i im podobne. Wreszcie u głowonogów muszla jest wewnętrzna lub nie ma jej wcale (mątwa, kalmar, ośmiornica).

Lew i gepard

Dział ten w całości poświęcę na opisanie dwóch drapieżnych, dużych kotów żyjących zazwyczaj na stepach, a będą to lew i gepard. Lew jest największym afrykańskim drapieżnikiem. Samce są większe od samic. Dodatkowo odróżnia je grzywa, występująca tylko u samców. Samice rodzą od 2 do 6 kociąt, które są pilnie strzeżone przez całe stado. Nowonarodzone lwiątka mają cętki. Zapolowanie odpowiedzialne są lwice. Podczas polowania rozpraszają się na rozległym obszarze i po okrążeniu ofiary atakują ją ze wszystkich stron. Przywódca stada posila się najlepszymi kąskami, po nim pozostałe samce, później samice, a na końcu jedzą młode. Gepard jest jedynym przedstawicielem rodziny kotów, który nie potrafi chować pazurów. Dzięki temu może lepiej odepchnąć się od gruntu, gdy startuje do swojego sprintu, podczas którego osiąga prędkość 110 kilometrów na godzinę. Daje mu to tytuł najszybszego czworonożnego zwierzęcia na świecie. Gepard nie potrafi jednak biec zbyt długo i musi złapać swą ofiarę nim opadnie z sił.

Rekiny i płaszczki

Rekiny i płaszczki zasadniczo różnią się od innych ryb – ich szkielety nie są zbudowane z kości, lecz tkanki chrzęstnej, czyli takiej substancji, jaka nadaje kształt naszym małżowinom usznym i nosom. Znamy wiele gatunków rekinów. Niektóre są powolne i żywią się skorupiakami oraz jeżowcami znajdującymi się na morskim dnie. Inne, jak rekin wielorybi czy długoszpar, odcedzają z wody morskiej plankton. Najbardziej znane są jednak gatunki ruchliwe i drapieżne, takie ja żarłacz biały. Żywią się one głównie rybami, ale większe gatunki nie gardzą również fokami i delfinami. Słuch o wzrok delfinów nie są najlepsze, za to zwierzęta te maja niezwykle dobrze rozwinięty zmysł węchu. Wychwytują też drgania wywołane przez ranną lub przestraszoną rybę. Ponadto potrafią rejestrować prądy elektryczne rozchodzące się w wodzie, co umożliwia im śledzenie ofiary śladem wytwarzanych przez nią impulsów. U drapieżnych gatunków rekinów szczęce i żuchwie osadzonych jest wiele rzędów trójkątnych zębów. W paszczy rekina może ich być nawet do 3000, większość ukryta z zębami frontowymi. Jeśli ząb pierwszego szeregu zostanie uszkodzony, to na jego miejsce przesuwa się ząb z drugiego rzędu. Płaszczki prowadzą przydenny tryb życia. Poruszają się dzięki falowym ruchom płetw przypominających wyglądem skrzydła. Ich ciało zazwyczaj zakończone jest cienkim ogonem. Oczy znajdują się na wierzchołku głowy.

Kangur

Ten dział poświęcony jest zwierzęciu pochodzącym z Australii. Kangur jest zwierzęcym symbolem Australii. Kangury są torbaczami, co oznacza, że samice mają torby, w których młode po przyjściu na świat znajdują schronienie i ssą mleko matki. Największym członkiem rodziny kangurów jest kangur rudy, osiągający w postawie stojącej ponad dwa metry wysokości. Do tego może poszczycić się metrowym ogonem. Waga: do 150 kilogramów. Kangur szary, zwany także olbrzymim, jest bardzo duży i niewiele ustępuje rozmiarami rudemu. Kangury żyją w stadach i żywią się trawami oraz inną roślinnością. Dzięki bardzo silnym tylnym nogom potrafią skakać, pędząc z prędkością 80 kilometrów na godzinę. Natychmiast po urodzeniu małe kangurzątko, mierzące tylko około 3 centymetrów długości, wspina się do torby swojej mamy, gdzie pozostaje przez pięć miesięcy. Gdy potrafi już samodzielnie się poruszać i jeść to samo, co dorosłe kangury, często korzysta z torby mamy jako kryjówki i środka transportu. Na dobre rozstaje się z nią gdy ma około ośmiu miesięcy.

Stepy

Stepy to środowisko przejściowe między lasami a pustyniami. Ich podstawową cechą charakterystyczną jest podobieństwo do morza traw, z którego tylko czasami gdzieniegdzie wyłaniają się pojedyncze drzewa i krzewy. Stepy występują na wszystkich kontynentach. Ich wygląd różni się w zależności od szerokości geograficznej. W Ameryce Północnej stepy noszą nazwę prerii i rozciągają się na rozległych terenach o klimacie umiarkowanym. Południowoamerykański step-pampa jest bardziej suchy. Sawanna afrykańska (zwana w południowej części kontynentu veldt) podlega obfitym sezonowym ulewom. Azjatyckie stepy charakteryzują się dużymi różnicami temperatury między latem a zimą. Duże obszary trawiaste występują także w Australii. Fauna obszarów stepowych jest zróżnicowana w zależności od rejonu geograficznego. Najsłynniejszym mieszkańcem północnoamerykańskiej prerii jest bizon, zaś na południowoamerykańskiej pampie królują konie i krowy. Afrykańska sawanna oferuje największe bogactwo gatunków zwierząt, od drapieżników, takich jak lwy, gepardy i likaony po zwierzęta roślinożerne, takie jak gazele, zebry czy gnu.

Żółwie

Żółwie, zarówno wodne jak i lądowe, należą do najstarszych gadów. W prawie niezmienionej postaci przetrwały do naszych czasów od epoki dinozaurów. Obecnie znamy około 240 gatunków żółwi morskich, słodkowodnych i lądowych. Wielki żółwie lądowe żyją bardzo długo, niektóre nawet do 200 lat. Żółwie osiągają rozmaite rozmiary,. Od 8 centymetrów do nawet ponad 2 metrów. Największy jest żółw skórzasty o masie ciała sięgającej nawet 590 kilogramów. Żółwie łatwo rozpoznać po pancernej skorupie, otaczającej ich ciało. Na zewnątrz wystawiają jedynie kończyny, głowę i ogon. Żółwie lądowe mogą całe schować się w pancerzu. Pancerz zbudowany jest z płyt kostnych pokrytych tarczami rogowymi. Składa sie z dwóch części: grzbietowej (karapaksu) i brzusznej (plastronu). Żółwie nie mają zębów – zastępują je ostre listwy rogowe, którymi odcinają i rozrywają pokarm. Żółwie lądowe to przeważnie roślinożercy, a słodkowodne żywią się głównie innymi stworzeniami. Żółwie wodne zjadają wodorosty i glony, tylko nieliczne gatunki są drapieżne lub padlinożerne. Po odbyciu godów samica tylnymi łapami wygrzebuje w piasku lub glebie jamę, gdzie składa jaja. Niektóre gatunki składają ich mało, inne – nawet do 200 sztuk. Po złożeniu jaj, samica maskuje gniazdo i odchodzi. Młode wykluwają się zwykle po kilku miesiącach i samodzielnie musza zmagać się z niebezpieczeństwem.