Kameleon

Kameleony pochodzą z półwyspu arabskiego głównie z Jemenu i Arabii Saudyjskiej. Kameleony które możemy kupić w sklepach zoologicznych dorastają zazwyczaj do około pięćdziesięciu centymetrów. Więcej »

 

Tag Archives: Leśne

Krokodyl

Krokodyl nilowy ma około sześciu metrów długości i waży około tysiąca kilogramów. Należy on do najstarszej na Ziemi grupy zwierząt. Krokodyle żyją na Ziemi od około stu pięćdziesięciu milionów lat. Krokodyle prowadzą lądowo – wodny tryb życia. Dzień spędzają zazwyczaj wśród przybrzeżnych zarośli lub na ławicach piasku w pobliżu wody. Nocą żerują w wodzie. Krokodyle są mięsożerne i mogą być bardzo niebezpieczne dla człowieka. Nieraz słyszy się o krokodylach ludojadach, które wciągały swe ofiary do wody i pożerały po kawałku. Takie krokodyle są bardzo niebezpieczne gdyż jak już raz popróbują ludzkiego mięsa to nie ma na nich mocnych tylko trzeba je odstrzelić. Krokodylich składa jaj na brzegu rzeki w ciepłym piasku. Przykrywa je częściowo piaskiem a częściowo roślinami. Gdy jaja są w gnieździe krokodylich ich broni i nie dopuszcza nikogo w pobliże. Krokodyle mogą żyć i sto lat i osiągnąć do czterech metrów długości. Rosną przez całe życie od dwudziestu trzydziestu centymetrów od urodzenia. .

Świnka morska

Świnka morska jest stosunkowo małym zwierzątkiem które może mieszkać w mieszkaniu i zajmuje niewiele miejsca. Świnka taka jest kudłata i ma mały zakręcony ogonek. Koszt ich utrzymania jest bardzo mały. Jeśli swinka zaprzyjaźni się ze swym opiekunem to wita go wesołym gwizdem. Świnki żyja stosunkowo długo bo około sześciu do dziesięciu lat ale spotyka się i takie które dożywają kilkunastu lat. Zaletami posiadania świnki morskiej są te że taka świnka śpi w nocy i nie przeszkadza jak to robią niektórzy nasi ulubieńcy. Dzięki temu że długo żyje mamy okazje się z nią zaprzyjaźnić i cieszyć z niej. Świnki sa bardzo towarzyskie i przywiązują się do swego opiekuna oraz co najważniejsze nie chorują więc nie wymagają jakiś częstych wizyt u weterynarza. Oczywiście każde zwierzę może zachorować ale świnki nalezą do tych odpornych na choroby pod warunkiem że będzie się o nią odpowiednio dbać i odżywiać. Niestety mogą mieć również wady takie jak na przykład wymagania co do czystości klatki (czyszczenie nawet dwa razy w ciągu doby).

Północne lasy iglaste

Do roślin iglastych zalicza się wicie gatunków drzew i krzewów, między innymi jodły, modrzewie, sosny, cyprysy, świerki oraz największe drzewa na Ziemi – sekwoje, zwane także drzewami mamutowymi. Cechami charakterystycznymi tych roślin są liście w kształcie igieł, brak okrywy kwiatowej oraz kwiatostany w kształcie szyszek. Nazwa „rośliny iglaste” wskazuje na ich nietypowe liście – wąskie i długie – zupełnie jak igły. Dlaczego tak wyglądają? Przyczyną takiego ukształtowania się liści jest niedostatek ciepła w klimacie, w którym rosną te rośliny. Tak wąskie liście przepuszczają więcej słońca przez koronę drzewa, dzięki czemu więcej liści może skorzystać z dobroczynnych promieni. W podszycie lasu iglastego rośnie niewiele roślin. Wynika to stąd, że opadające na ziemię igły tworzą na niej grubą warstwę, pozostawiając niewiele miejsca na wzrost innych roślin. Choć las iglasty trudno uznać za idealne miejsce do życia dla zwierząt, można w nim spotkać bardzo wielu mieszkańców: od owadów i ich larw, którymi żywi się dzięcioł, po inne ptaki, takie jak krzyżodziób i drapieżny jastrząb

Hipopotamy

Rodzina z rzędu parzystokopytnych, obejmująca 2 gatunki ssaków żyjących w Afryce. Są największymi nieprzeżuwającymi ssakami parzystokopytnymi. Mają masywne ciało, krótkie, 4-palczaste kończyny oraz wysoko osadzone uszy i nozdrza. Prowadzą ziemno-wodny tryb życia. Dawniej występowały w jeziorach i rzekach całej Afryki na pd. od Sahary. Dzisiaj spotykane są najliczniej w basenie Nilu i w pd. cz. Afryki. Kopalne h. pojawiły się w późnym miocenie (11,5-5,3 min lat temu) w Europie i Azji. Hipopotam osiąga do 4,6 m dl., 1,5 m wys. w kłębie i waży do 3-4,5 t. Jego bardzo gruba, prawie nieowłosiona skóra ubarwiona jest brunatno z różowawym odcieniem. W paszczy występują duże siekacze i stale rosnące kły. Kły dolnej szczęki wyrastają do 30 cm ponad krawędź dziąseł. Liczne gruczoły potowe wydzielają tłustą ciecz z czerwonym barwnikiem, która chroni skórę zarówno w wodzie, jak i przed wysychaniem. H. żyją w rzekach, jeziorach i bagnach, zwykle w stadach rodzinnych liczących 7-15 osobników. Dniem śpią lub odpoczywają w wodzie, a w nocy pasą się na brzegu. Zjadają gł. trawy, które zrywają zrogowaciałymi wargami. Pływają szybko; mogą chodzić po dnie, zanurzając się na 3-10 min, zamykając przy tym uszy i nozdrza. Ma lądzie poruszają się powoli.

Zebra

Zebra to zwierzę bardzo podobne do konia ale nigdy nie była udomowiona przez człowieka w odróżnieniu od właśnie konia. To pasiasta kuzynka konia. Zebra to niewątpliwie piękne zwierzę ale niestety stanowi główny posiłek dla dużych kotów takich jak gepardy czy lwy. Zebra to taki duży koń w biało – czarne paski lub czarno – białe paski. Jako ciekawostkę można przytoczyć takie coś że paski u zebry są niepowtarzalne. Nie spotka się dwóch zebr o jednakowych paskach tak jak nie spotka się dwóch ludzi o tych samych liniach papilarnych. Zebry żyją w stadach złożonych z jednego ogiera i kilku klaczy oraz ich młodych. Młodą zeberkę wychowują oboje rodziców. Zebry mogą żyć około trzydziestu pięciu lat. Jedyną obroną zebr w przypadku ataku na nie jest mocne kopanie i wierzganie nogami. Taki celne uderzenie może powalić agresora. Zebry należą do zwierząt roślinożernych i żywią się głównie trawami. Od ubarwienia skóry zebry wzięły swą nazwę popularne zebry na jezdni czyli miejsca do przejścia dla pieszych.

Karaś złocisty

Inaczej karaś srebrzysty chiński ozdobna ryba z rodziny karpiowatych, pochodząca z Dalekiego Wschodu, hodowana w akwariach i stawach. Została udomowiona
przez Chińczyków 2a czasów dynastii Song (960-1279). Z wyglądu przypomina karpia, ale nie ma wąsików. W naturze ubarwiony jest ziel on obrazowo lub szaro. Wyhodowano wiele jego odmian barwnych -m.in. czarną, cętkowaną, złotą, białą lub srebrnobiałą -oraz formy z trójpłatowym ogonem, wyłupiastymi oczami lub pozbawione drugiej płetwy grzbietowej. Dzięki kilkusetletniej selekcji osobników o odmiennym wyglądzie żyje dziś ponad 125 ras „złotych rybek” akwariowych.
K.z. jest wszystkożerny; zjada zarówno pokarm zwierzęcy, jak i roślinny. W akwariach dobrze rośnie karmiony m.in. rozwielitkami, larwami komarów i pokarmami zbożowymi. Tarło odbywa wiosną lub latem. W tym czasie staje się jaskrawiej ubarwiony. Brzuch samic powiększa się. a na pokrywach skrzelowych, grzbiecie i płetwach piersiowych samców pojawiają się brodawki. Z jaj (ikry) przylepionych do roślin wodnych po tygodniu wylęgają się młode. Osobniki, które uciekły z akwariów i stawów w ogrodach, przystosowały się w wielu okolicach USA do życia w naturalnych warunkach. Z czasem zmieniają ubarwienie i dorastają do ok. 30 cm dt.

Zebra

Jest to zwierzę bardzo podobne do konia, i tak też jest, zebry to bardzo bliska rodzina konia, lecz zwierzęta te nigdy nie były udomowione przez człowieka, a zdarzały się takie próby. Zebra to piękne zwierzę ,lecz niestety to główny posiłek dla wielkich kotów takich jak na przykład gepard czy lew. Zebry są bardzo charakterystyczne ze względu na swoje ubarwienie, są to zwierzęta które są białe w czarne pręgi bądź też na odwrót. Co ciekawe tak jak linie papilarne u człowieka, tak samo u zebr nigdy nie występują dwa tak samo ubarwione konie, to znaczy że ich paski nigdy nie będą się powtarzać . Co ciekawe nie tylko matka wychowuje źrebię , troszczy się również o niego ojciec, co właściwie nie jest spotykanie w świecie zwierząt. Zebry to bardzo ciekawe zwierzęta, w obliczu zagrożenia na przykład w przypadku ataku na nie, zebry wierzgają tylnymi kopytami, co w efekcie, przy celnym uderzeniu może być bardzo niebezpieczne dla atakującego. Zebry to interesujące zwierzęta, wielu ludzi poświęciło się , aby poznać ich styl życia, oraz poznać je na wylot, co jak wiadomo nie zawsze się udaje i wychodzi na dobre.

Iguanodon

Rodzaj dużych, roślinożernych dinozaurów ptasio miednicznych z późnej jury i wczesnej kredy (163-98 min lat temu), których skamieniałości zostały znalezione w Europie, Azji i pn. części Afryki. I. był największym i najpospolitszym przedstawicielem rodziny iguanodonów. Osiągał ponad 10 rn dł., 5 m wys. i ważył 4-5 t. Pasł się prawdopodobnie w postawie czworonożne:, ale mógł też biegać i chodzić na silnych, stosunkowo długich, tylnych nogach. Krótsze kończyny przednie miały po 5 palców, a przekształcony w mocny kolec kostny kciuk sterczą! prostopadle do pozostałych palców i służył do obrony. Żłobkowane zęby tworzyły ukośne powierzchnie żujące, mogące rozcierać nadrzeczne paprocie i skrzypy, którymi i. prawdopodobnie się żywił. Należał do pierwszych opisanych gatunków dinozaurów. Nazwę nadał mu ang. lekarz Gideon Mantell w 1825 na podstawie znalezionych zębów, które przypominały zęby współcześnie żyjącej jaszczurki – legwana (Iguana). Była to wskazówka, że dinozaury są gadami. Początkowo, rekonstruując ich szkielet, kolec kciuka umieszczano na nosie; dopiero odkrycie licznych szkieletów L w belgijskiej kopalni w Bernissart oraz opisanie ich przez Louisa Dalio na przełomie XIX i XX w. pozwoliło lepiej poznać ich anatomię. Pod koniec XX w. zaniechano rekonstruowania i. w wyprostowanej postawie dwunożnej, podpartego ogonem. Liczne znaleziska szkieletów i tropów świadczą o stadnym trybie życia tych roślinożerców.

Ślimaki

Ślimaki są grupą mięczaków licznie reprezentowaną środowisku wodnym i lądowym. Znanych jest łącznie około 105 tysięcy ślimaków spośród których w Polsce występuje 229 gatunków. Powierzchnia ciała ślimaków pokryta jest nabłonkiem migawkowym zawierającym gruczoły śluzowe. Głównym gruczołem trawiennym jest wątroba połączona z żołądkiem. Ślimaki mają umięśniona stopę, za pomocą której przemieszczają się lub pływają. Poruszają się z prędkością 50 m/godz. Wśród ślimaków są gatunki wyposażone w duże muszle, które dają schronienie zwierzętom w obliczu niebezpieczeństwa i posiadające muszlę szczątkową lub wewnętrzną, nie nadającą się na kryjówkę. Pod innymi względami ślimaki są bardzo podobne. Poruszają się na dużej umięśnionej stopie. Gatunki lądowe wydzielają przy tym śluz, widoczny w postaci jasnej ścieżki widocznej po przejściu stworzenia. Substancja te redukuje tarcie ciała o podłoże. Wszystkie ślimaki mają proste oczy, często umieszczone na zakończeniach czułków. Otwór gębowy, z dużą ilością małych ząbków, umieszczony jest w dolnej części głowy. Wstężyki, czyli ślimaki ogrodowe, żywią się głównie rozkładającą się materią roślinną. Nie ma więc powodu, by sądzić, że wyrządzają szkody w środowisku. Dopiero gdy skończą się zasoby butwiejącej materii, ślimaki z ochotą zjadają młode liście i sadzonki. Ślimaki zamieszkują też morza. Niektóre gatunki morskie bywają jaskrawo ubarwione. Kolory ostrzegają napastników.

Krowa

Naturalny producent mleka nazywa się krowa. Jest ona naturalnym producentem mleka, ponieważ jak wiedzą nawet małe dzieci krowa daje mleko, które jest naturalne i bardzo zdrowe. Z mleka krowiego wykonuje się bardzo wiele potraw na przykład takich jak sery i twarogi. Mleko jest także wykorzystywane w wielu potrawach jak na przykład każdemu nam znane i jedzone na śniadanie płatki kukurydziane z mlekiem. Inną potrawą może być na przykład budyń, który bez mleka nie mógłby powstać. Krowa jest to zwierzę raczej dużych rozmiarów. Rolnicy wyprowadzają swoje krowy na łąki, aby tam pożywiały się trawą i innymi roślinami, aby mieć więcej mleka. Krowy mogą mieć różne kolory, jednak najbardziej popularna na całym świecie jest krowa w biało czarne łaty. Jednak inne kolory też można znaleźć. Są nimi na przykład krowy brązowe, całe czarne, bądź całe białe. Oczywiście krowa, aby się rozmnażać potrzebuje partnera. W tym wypadku jest to byk. Jest on podobnych rozmiarów i czasami kolorów jednak różnią się narządami płciowymi.

Pies

Pies domowy należy do zwierząt domowych towarzyszących. Psy powstały jako udomowienie wilka. Pies od czasów prehistorycznych towarzyszy człowiekowi. Jest wiele ras psów które różnią się od siebie rozmiarami ciała, umaszczeniem, sierścią a przede wszystkim charakterem i usposobieniem. O psach opowiem na przykładzie owczarka niemieckiego. Pies tego gatunku należy do psów dość dużych o wzroście od sześćdziesięciu do sześćdziesięciu pięciu centymetrów wzrostu i wadze około czterdziestu kilogramów. Pies jest zawsze większy od suki. Głowę ma bardzo proporcjonalną o pysku wydłużonym, bardzo inteligentnym spojrzeniu. Oczy wilczura są zazwyczaj w kształcie migdałów o kolorze brązowym. Czubek nosa ma czarny i zawsze wilgotny. Na głowie sa uszy stojące, proste, średniej wielkości. Wilczur ma sierść zazwyczaj czarną, bardzo gęstą z zaznaczeniami brązowo – rudymi. Sierść ściśle przylega do ciała, krótsza jest na głowie i łapach a dłuższa na szyi i tułowiu. Owczarki mogą być psami pasterskimi, obronnymi, ratowniczymi, tropiącymi.

Mysikrólik i wiewiórka

Mysikrólik jest niewielkim ptaszkiem – ma 9 centymetrów długości i waży zaledwie 6 gramów! Jest typowym mieszkańcem lasów iglastych. Mysi-króliki uwielbiają łączyć siew stada z innymi ptakami śpiewającymi, najczęściej sikorkami. Podczas pory godowej stada te rozdzielają się – mysikróliki zakładają rodziny i budują gniazda. Sporą – od 8 do 11 piskląt -i ruchliwą gromadką opiekują się oboje rodzice. Jesienią mysikróliki opuszczają północne lasy i odlatują na południe w poszukiwaniu cieplejszych miejsc. Wiewiórka zamieszkuje lasy Europy i Azji, ale można ją spotkać także w miejskich parkach. Wszystkiego, co wiewiórce potrzeba, dostarczają drzewa: pożywienia, gniazda i schronienia na wypadek niebezpieczeństwa. Wiewiórka nie zapada w sen zimowy i dlatego, gdy wyczuwa zbliżające się ochłodzenie, przygotowuje zapasy jedzenia po czym zamyka się w swoim gnieździe. Jeśli chodzi o gniazdo, samica wiewiórki jest dokładna i wymagająca. Zimę najchętniej spędza w dziupli drzewa razem z odpowiednim zapasem jedzenia.

Świnia

Świnie to zwierzęta hodowane głównie ze względu na ich mięso. Mięso ze świni nazywane jest wieprzowiną i cieszy się ono w Polsce ogromną popularnością. Ze względu na preferencje świń do tarzania się w błocie oraz odgłosy przez nie wydawane, świnie uważa się na wyjątkowo nieestetyczne zwierzęta. Powstał nawet stereotyp świni jako niechlujnego oraz chamskiego stworzenia, co nie jest prawdą. Świnie to wyjątkowo przyjazne stworzenia, które są bardzo ufne w stosunku do ludzi. Organy wewnętrzne świń są bardzo podobne do organów wewnętrznych ludzi, w szczególności duże podobieństwo jest między sercem oraz wątrobą. Naukowcy wciąż przeprowadzają badania nad możliwość przeszczepiania chorym ludziom organów świń po wcześniejszej ich modyfikacji genetycznej. Jak dotąd niestety nie udało się tego dokonać. Doznania seksualne świń są jednymi z najbardziej intensywnych, gdyż orgazm przezywany przez świnię trwa nawet trzydzieści minut. Dla porównania człowiek przeżywa orgazm jedynie przez kilka sekund.

Jamochłony

Typ bezkręgowców obejmujący ok. 9 tys. gatunków, występujących gt. w morzach, wzdłuż wybrzeży (korale i ukwiały) oraz na otwartych wodach (meduzy, żeglarz portugalski). Należą tu różnie, czasami atrakcyjnie ubarwione zwierzęta, zarówno mikroskopijne, jak i osiągające do kilkudziesięciu cm średnicy (niektóre ukwialy}. Pewni przedstawiciele j. ważą ponad 1 t (np. meduzy). J. to prymitywne bezkręgowce, których komórki zorganizowane są w dwie warstwy: ektodermę. czyli warstwę zewnętrzną, i endodermę – wewnętrzną. Między nimi znajduje się bezkomórkowa warstwa zw. mezogleą. Ciało tych zwierząt ma zwykle kształt kubka: dwie warstwy tkanek otaczają jamę chłonąco-trawiącą, dlatego typ ten bywa nazywany. Tylko przedstawiciele tego typu mają dwie warstwy komórek; poza pierwotniakami, gąbkami i Mesozoa, mającymi tylko jedną warstwę, u przedstawicieli wszystkich innych typów występuje jeszcze trzecia warstwa zw. mezodermą. Jama chlonąco-trawiąca jest gł. organem wewnętrznym tych bezkręgowców. Nie mają one wyodrębnionych narządów oddechowych, krążenia czy wydalania, a także głowy i układu nerwowego. Na jednym końcu ciała znajduje się otwór prowadzący do jamy chłonącotrawiącej, otoczony ułożonymi promieniście ezułkami. Promienista symetria ciała j. charakteryzuje także żebroplawy, dlatego te dwa typy bywają czasem łączone w grupę Radiata.

Koty

Drugim co do popularności zwierząt domowych jest kot. Był on szczególnie szanowany oraz wielbiony w starożytnym Egipcie. Często zdarzało się również, że nadawano mu cechy boskie. Niektóre koty w tamtych czasach żyły dużo lepiej i dostatniej niż ludzie, przykładowo niewolnicy zmuszani do ciężkiej pracy. Mówi się według starego polskiego porzekadła, że wszystkie koty chodzą własnymi ścieżkami i jest w tym sporo prawdy, o czym przekonał się na pewno każdy właściciel tych miłych zwierząt. Kot też zawsze spada na cztery łapy, to powiedzenie również zawiera w sobie bardzo wiele prawdy, ponieważ koty są to bardzo zwinne oraz inteligentne zwierzęta, które umieją wyjść z nie jednej opresji. Koty często w gospodarstwach domowych są również wykorzystywane do polowań na myszy, zdolność tą odziedziczyły one po swoich dzikich przodkach i wykazują tym samym zdolność do polowań, w troszkę mniejszym co prawda zakresie, ale bardzo użytecznym dla nas – ludzi. Koty to bardzo zróżnicowane zwierzęta pod względem ras i gatunków. Szacuje się, że po naszej planecie chodzi ponad pięćset milionów takich właśnie zwierząt. Ciąża kota trwa zazwyczaj około dziewięciu tygodni, a na świat przychodzi od dwóch do pięciu małych kotków. Jednak liczba ta jest często naginana, zdarzyło się, że na świat przyszło nawet dziewiętnaście małych kotków.

Guziec

Jest on bardzo podobny do świni i do dzika. Guźce to bardzo ciekawe zwierzęta, potrafią zaskoczyć . Zwierzęta te żywią się w zasadzie tym samym co ich kuzyn, dzik a mianowicie bulwami czy korzeniami. Guźce znane są z tego że uwielbiają tarzać się w błocie. Wyglądem przypominają dzika, lecz guźce mają większą głowę oraz kły, które mogą dochodzić nawet do 50 centymetrów długości. Guźce potrafią być również niebezpieczne jak dziki, mogą napędzić niezłego stracha człowiekowi, który spotka się z nim oko w oko. Niestety guźce mają wielu naturalnych wrogów, chodzi tutaj przede wszystkim o wielkie koty takie jak lew czy gepard, czasem nawet hieny polują na te zwierzęta. Guźce to nie zbyt inteligentne zwierzęta, a przy tym do tego potrafią być śmieszne, w czasie biegu unoszą ogon co stwarza wrażenie bardzo nieporadnego zwierzęcia. Guźce jednak mają wielu zwolenników oraz wielbicieli, wiele ludzi interesuje się ich życiem oraz tym jak spędzają całe dnie przeważnie w błocie, naukowcy pomagają nam zrozumieć te interesujące zwierzęta i poznać je bliżej. Guźce to zwierzęta które z pewnością zapadną w pamięci każdemu który spotkał się z nimi.

Wilk

Mimo, że od bardzo dawna ludzie prowadzili bezlitosną wojnę z wilkami, drapieżniki te można spotkać w wielu miejscach na świecie – od stref umiarkowanych do najbardziej na północ wysuniętych zakątków: od Azji po Bliski Wschód, od Europy po Amerykę Północną. Wielkość i ubarwienie wilków uzależnione są od regionu i szerokości geograficznej z której pochodzą. Życie wilczego stada wyznacza ściśle określona hierarchia ważności, szanowana przez wszystkich jego członków. Kiedy na przykład stado przenosi się w inne miejsce, jego przywódca idzie w środku grupy z uniesionym w górę ogonem. Tuż obok podąża jego partnerka. Po sprzeczce z przywódcą „poddany” wyraża swoje podporządkowanie opuszczając uszy lub podkulając pod siebie ogon. Wilczęta, których jest od pięciu do jedenastu w każdym miocie, rodzą się w norze wykopanej w ziemi lub w legowisku pośród kamieni. Pozostają w ukryciu aż do trzeciego tygodnia życia, kiedy to zaczynają wyglądać z nory, ciekawe świata. Matka karmi je częściowo przetrawionym przez siebie pożywieniem i uczy je polować.

Homarowate

Morskie skorupiaki z rzędu dziesięcionogów zaliczane do rodzin homarów, langust, Scyllaridae i Polychelidae. Żyją na dnie. większość jest aktywna nocą. Żywią się padliną i wodorostami; czasami polują też na ryby, małe mięczaki i inne denne bezkręgowce. Niektóre, gl. homary i langusty, są poławiane. Mają sztywny, segmentowany szkielet zewnętrzny, oczy na ruchomych słupkach. 2 pary długich czułków oraz 5 par odnóży, z których jedna lub więcej przekształcona jest często w szczypce (jedno z nich zwykle większe od pozostałych). Ha wydłużonym odwłoku znajduje się kilka par odnóży pływnych. Podobny do płetwy ogon służy do pływania; zginanie odwłoka powoduje wsteczny ruch zwierzęcia. Homary żyją we wszystkich morzach z wyjątkiem obszarów podbiegunowych i dużych głębokości. Na trzech pierwszych parach odnóży mają pazury. Głowotułów i odwłok pokrywa pancerz, na przedzie ciała wyciągnięty w rostrum („dziób”). Homar amerykański i homarzec są masowo poławiane i sprzedawane. Spożywa się ich silnie umięśniony odwłok i szczypce. Homar europejski, ubarwiony ciemnozielono. żyje na skalistym dnie M. Północnego i M. Śródziemnego. H. capensis, z wód przybrzeżnych Afryki Pd., dorasta do 10-13 cm dł. H. amerykańsk, z Atlantyku, występuje zwykle na większych głębokościach – do 366 m. Ma wydłużone, oliwkowozielone lub ciemnoniebieskie ciało i duże, masywne szczypce.

Psy

Pies to najwierniejszy przyjaciel człowieka już od najdawniejszych lat. Na świecie jest bardzo wiele ras tych zwierząt, wyliczono że może być ich nawet ponad czterysta. Od najpopularniejszego kundelka, jamnika, spaniela, teriera czy charta nie sposób ich tu wszystkich wymienić po maleńkie miniaturowe teriery yorkshire, które ważą często mniej niż pięćset gram. Psy domowe są potomkami dzikich wilków i szakali. Człowiek udomowił je, aby podporządkować je dla swoich celów. Tak więc nie wszystkie z nich bawią nasze oczy. Psy dzielnie radzą sobie przy poszukiwaniu osób zaginionych ludzi, znamy doskonale przypadki z gór, kiedy to bernardyny ratowali życie ludziom. Ponadto te zwierzęta przydają się łodzią także do innych celów. Chronią one nasze gospodarstwa oraz pomagają nam między innymi w pilnowaniu stada owiec na halach. Również myśliwi sobie chwalą te zwierzęta, znamy doskonale bowiem psy myśliwskie, które tropią między innymi zwierzynę, pomagając tym samym myśliwym w polowaniach. Ponadto specjalnie wyszkolone psy, które przeszły wieloletni trening pomagają ludziom niewidomym w poruszaniu się po świecie, są wręcz ich oczami. Również policja wykorzystuje te mądre zwierzęta, a przede wszystkim ich węch. Pomagają one policjantom między innym w odnajdywaniu materiałów wybuchowych czy narkotyków.

Rybki

We wnętrzach naszego mieszkania wspaniale prezentują się akwaria, a w nich różnego koloru, różnej wielkości i przedziwnych kształtów rybki. Patrząc na nie mamy uczucie spokoju i rozluźnienia. Pływające małe stworzenia w zielonej kaskadzie roślin potrafi zachwycić każdego. Najbardziej popularne to: welony, skalary, gupiki lecz jest ich dużo, dużo więcej. Potrafią się rozmnażać bez ingerencji człowieka, a potomstwo ich jest tak maleńkie, że nie dostrzegalne gołym okiem. Dopiero po kilku dniach, a nawet tygodniach możemy je zaobserwować. Często jednak zdarza się, że są one zjadane przez większe ryby. Bardzo ważne przy hodowli tych zwierząt jest odpowiednia dbałość o jakość i temperaturę wody w jakiej się znajdują. Podstawowymi akcesoriami, jakie możemy odnaleźć w każdym akwarium jest pompka oczyszczająca i filtrująca wodę, grzałka która często sprawdza i w razie konieczności podgrzewa wodę do określonej przez nas wcześniej temperatury. Przydatny jest również termometr, abyśmy wiedzieli, jaką temperaturę ma woda. Rybki bowiem mają wysokie wymagania pod tym względem. Aby nasze akwarium było czyste i zadbane dodatkowo wpuszczamy do nich bardzo użyteczne i pomocna glonojady, które czyszczą dno oraz szyby naszego akwarium.

Świstak

Pochodzi on z rodziny wiewiórkowatych, masa jego ciała dochodzi do 8 kilogramów. Dzięki krępej stożkowatej sylwetce nie można go w zasadzie pomylić z żadnym innym ssakiem europejskim. Może jedynie z występującym na Ukrainie bobakiem. Zewnętrzna strona siekaczy brązowa lub brazowożółta. U młodych osobników biała. Występują w Alpach, znaleźć można tez nieduże kolonie w Pirenejach. W Polsce występuje w Karpatach i tatrach. Jest jednak pod ochrona gatunkową. Żyje kolonijnie w wykopanych przez siebie norach. Sięgających do 1 metra głębokości. Zamieszkiwana nora poza komorą mieszkalną zawiera tak że dość długi ślepo zakończony chodnik słóżący jako toaleta. Komora mieszkalna w której zima świstak zapada w 6-7 miesięczny sen zimowy, już jesienią jest obficie wymoszczona źdźbłami traw. Brak w niej jednak jakichkolwiek zapasów na zimę gdyż świstak w czasie snu nie przyjmuje pokarmów. Budzi się jednak co 3-4 tygodnie by oddać mocz i kał. Zużywa w tym okresie zgromadzona latem takankę tłuszczową. Po przebudzeniu się jest znacznie chudszy i wisi na nim skóra.

Łososie i trocie

Blisko spokrewnione łososie o trocie żyją morzach, rzekach i jeziorach w wielu rejonach świata. Są wysoko cenionymi rybami konsumpcyjnymi bardzo popularnym wśród wędkarzy. W wielu rejonach wprowadzono je do hodowli stawowej. Najbardziej znanymi przedstawicielami tych ryb są europejski trocie i pochodzący z Ameryki Północnej pstrąg tęczowy. Troć występuje w trzech formach ekologicznych. Pierwszą jest troć wędrowna, która migruje z rzek do morza, a potem powraca do rzek na tarło, drugą – znacznie mniejszy pstrąg potokowy, który pozostaje przez całe życie w wodach słodkich, zaś trzecią – troć jeziorowa, zamieszkująca na stałe niektóre jeziora europejskie. Pstrąg tęczowy ma także formę, która wywędrowała do morza (łosoś stalowogłowy), oraz stacjonarną na stałe pozostającą w wodach słodkich. Łososie są w zasadzie większe od troci. Większość z nich migruje. Należąca do łososi pacyficznych nerka z północnego Pacyfiku żyje w morzu kilka lat. Potem powraca do macierzystych wód, w których wykluła się z jaja. Płynąc w górę biegu rzeki, niekiedy pokonuje 2000 kilometrów. Właściwe tarlisko rozpoznaje przypuszczalnie zmysłem węchu. Po złożeniu ikry przez samicę i zapłodnieniu jej przez samca, oboje giną. Atlantycki łosoś szlachetny ma podobną biologię, ale może przystępować do rozrodu kilkakrotnie. Masa największego dotychczas złowionego łososia szlachetnego wynosiła około 39 kilogramów.

Słoń morski

Słoń morski jest największym z płetwonogów żyjących na ziemi, samce osiągają długość sześć metrów długości oraz wagę czterech ton. Dzięki swym opływowym kształtą słonie morskie świetnie pływają, a podczas polowania na ryby i kalmary mogą pozostawać pod wodą spokojnie około dziesięciu minut. Kiedy słoń morski jest zdenerwowany lub podekscytowany wydaje z siebie głęboki przeciągły ryk. Każdy samiec słonia morskiego żyje z kilkunastoma samicami. W jaki sposób tworzą takie grupy? Podczas pory godowej samce staczają na brzegu krwawe pojedynki między sobą które wyłaniają najsilniejszego z nich. Kiedy w pobliżu pojawiają się samice walki stają się jeszcze bardziej zacięte i tylko najsilniejszy samiec może zdobyć sobie prawo do samic. Po utworzeniu rodziny każdy samiec pilnie strzeże swoich kilkunastu samic, a później także swojego młodego potomstwa. Słonie morskie także doskonale przyzwyczaiły się do życia w surowym klimacie posiadają grubą skórę oraz warstwę tkanki tłuszczowej która zapewnia im utrzymanie temperatury ciała.

Ptaki morskie

Prawie 3/4 powierzchni ziemi zajmują morza. Oceany obfitują w pożywienie na równi z lądami, nic więc dziwnego, że większość ptaków preferuje środowisko morskie. Ptaki na czas rozrodu muszą jednak wracać na ląd. Spośród 8700 gatunków ptaków tylko 300 związanych jest wyłącznie z morzem. Szczególny sukces ewolucyjny osiągnęły mewy, które nauczyły się wykorzystywać jako pożywienie także odpady wyrzucane przez ludzi. Mewy należą do rodziny ptaków morskich, oceanicznych i słodkowodnych. Wyróżnia się 82 gatunki mew. Mają mocny dziób, lekko zakrzywiony, długie, wąskie skrzydła. Doskonale pływają dzięki trzem palcom nóg spiętych błoną. Są ptakami mięsożernymi. Ptaki te gniazdują nawet na gmachach w miastach. Można je zobaczyć z dala od morza, gdyż niektóre gatunki zaadaptowały się do życia na śródlądzie. Do oceanicznych wędrowców należą albatrosy i burzyki. Dzięki oryginalnemu kształtowi dziobów ptaki te zyskały nazwę „rurkonosych”. Rurkowate, powiększone nozdrza pozwalają lepiej wykorzystywać prądy powietrzne oraz wyczuwać bliskość lądu lub obecność pożywienia. albatrosy są wytrwałymi szybownikami, na ląd wracają tylko w porze lęgów. Do ptaków morskich należą także kormorany, głuptaki i fregaty. Różnią się sposobem zdobywania pokarmu: głuptaki nurkują, spadając z wysokości 15 metra, a fregaty dokonują rozbojów na przedstawicielach innych gatunków, odbierając im łup.

Krzyżodziób i żmija zygzakowata

krzyżodziób (Loxia), ptak z rodziny łuszczaków (Fringillidae). W Tatrach żyje głównie krzyżodziób świerkowy (Loxia curvirostra), który jest tutaj bardzo pospolity. Trochę większy od wróbla, dziób ma skrzyżowany, o dłuższej i silniejszej części dolnej, przystosowany do szybkiego wyłuskiwania nasion z szyszek. Samce są upierzone czerwono, samice szarawo. Krzyżodzioby żerują stadkami przelatując z jednego świerka lub krzaka kosówki na inne, wydają przy tym przeciągły, metaliczny, delikatny głos. Bardzp rzadko i tylko w niższych położeniach pokazuje się też krzyżodziób sosnowy (Loxia pytyopsittacus). Krzyżodzioby gnieżdżą się i znoszą jajka w każdej porze roku, najczęściej w grudniu i styczniu. Żmija zygzakowata znana jest w całej Azji i prawie całej Europie. Jest wyśmienitym łowcą myszy, ptaków i żab. Tego śmiertelnie jadowitego wężna powszechnie występującego na terenach górskich można rozpoznać po trójkątnej głowie pionowej źrenicy i charakterystycznym zygzakowatym wzorze na całej długości ciała.

Mysz

Mysz domowa obok człowieka, psa i kota jest najczęściej spotykanym ssakiem. Nie lubimy ich towarzystwa ale niektórzy maja myszy hodowlane w domu i sa zachwyceni ich towarzystwem. Myszy jeśli sa niechcianym domownikiem mogą być uciążliwe ale nie sa niebezpieczne. Zazwyczaj myszy łapie się w różnego typu pułapki. Aby nie mieć w domu niechcianego towarzystwa wystarczy kot. On już nie dopuści do tego aby się zagnieździły. Myszy zazwyczaj zyją sobie spokojnie na polach i sa praktycznie niezauważalne. Mieszkają w swoich norkach i wychodzą tylko aby się pożywić. Myszy żywią się tylko pokarmem typu zboże. Jeśli mysia rodzina zagnieździ się na przykład w spichrzu to może poczynić znaczne szkody w zbożu. Ale tak jak wspomniałam wcześniej wystarczy tylko kot i problem się rozwiązuje. Myszy sa bardzo plenne. Młode myszy sa zdolne do rozrodu już po trzech tygodniach. Rodzi się ich jednocześnie nawet dwadzieścia sztuk. Myszy świetnie się wspinają, skaczą i potrafią pływać. Choć je się tępi to myszy praktycznie sa nie do wytępienia.

Wprowadzenie

Nazywamy je naszymi pupilkami, najlepszymi przyjaciółmi i już wiadomo, że chodzi o nasze kochane zwierzątka. Do najbardziej popularnych zwierząt domowych zaliczamy: psa, kota, chomika, żółwia, a nawet takie jak węże. Człowiek jest przyjacielem i towarzyszem zwierząt od wielu tysięcy lat, od zarania dziejów. W naszych domach goszczą ptaki, ssaki i płazy ciesząc nasze oczy i serca. Ich wygląd, kolor, i charakter nie jednemu potrafi zawrócić w głowie. Najstarszym i najwierniejszym przyjacielem człowieka jest jak nie trudno się domyśleć pies. To on towarzyszy nam od setek tysięcy lat. Również koty, szczególnie w starożytnym Egipcie cieszyły się dużym uznaniem i szacunkiem. Nie inaczej jest dzisiaj. Każdy z tych zwierząt różni się od siebie zarówno wyglądem jak i rasą czy charakterem. Każdy taki osobnik jest dla nas kimś wyjątkowym, a wychowany w naszym domu od najmłodszych lat staje się częścią naszej rodziny. Również takie pozorne i dla wielu ludzi odrażające zwierzęta jak węże czy jaszczurki znajdują swoich amatorów i wielbicieli. Należy jednak pamiętać, że takie zwierzęta domowe wymagają bardzo dużo opieki i cierpliwości. Jest to spory obowiązek, a nie tylko radość. Poza tym niekiedy mogą on nam przysporzyć sporo problemów.

Hipopotam

Jest to naprawdę bardzo leniwe zwierzę . ich środowisko naturalne to woda, i właśnie tam spędzają większość czasu. Hipopotamy to potężne zwierzęta, potrafią ważyć nawet do czterech ton. Żyją one w grupach, jedno stado może liczyć nawet do kilkudziesięciu osobników. Zwierzęta te mimo swojej otyłości potrafią być bardzo niebezpieczne, przez wiele lat myślano że są to nieszkodliwe oraz bardzo przyjaźnie nastawione zwierzęta, tymczasem hipopotamy potrafią być śmiertelnie niebezpieczne. Dorosły hipopotam bez problemów potrafi zabić człowieka swoimi ogromnymi szczękami, myślano również że zwierzęta te są roślinożerne, aczkolwiek naukowcy dowiedli że hipopotamy żywią się również czasem padliną , jednak ich głównym źródłem pokarmu są rośliny. Hipopotamy to wspaniałe zwierzęta, nie zawsze są agresywne, jedynie w tedy kiedy matka wychowuje młode i uzna że są w zagrożeniu . Zwierzęta te są świetnymi pływakami, matka swoje dziecko karmi mlekiem również pod wodą co bez dwóch zdań jest interesujące. Wielu ludzi poświęciło swój czas na badanie tych zwierząt, i to oni pomogli nam bardziej zrozumieć te zwierzęta.

Kozica

Pochodzi ona z rzędu nieparzystokopytnych i z rodziny wołowatych, masa jej ciała dochodzi do 55 kilogramów. Samice inaczej mówiąc kozy Sa zawsze mniejsze i lżejsze od samców- capów. Kozica przypomina wyglądem kozę domową. Bardzo charakterystyczne Sa jej rogi występujące u obu płci. Rosną one wpierw niemal prostopadle do góry, a następnie zaginają się do dołu. W porównaniu do innych europejskich wołowatych jej rogi są cienkie, hakowate i osiągają zaledwie podwójna długość uszu. Latem umaszczenie kozicy jest szarobrązowe z czerwonym odcieniem. Od karku po nasadę ogona ciągnie się czarna pręga. Szata zimowa jest znacznie ciemniejsza czasami nawet czarna. Szczególnie gęsta szczególnie w okresie zimowym jest warstwa wełnista sierści, znakomicie izolująca przed wpływem niskich temperatur. Kępa długich włosów na kłębie i na krzyżu stroszona w razie podniecenia nazywane jest przez myśliwych brodą. Występuje ona najczęściej w górach, w Polsce spotykana w Karpatach. Najczęściej występuje na piętrze kosodrzewiny.

Wstęp

Farma jako amerykańskie gospodarstwo, na której można spotkać bardzo wiele zwierząt i maszyn rolniczych. Farma różni się od polskiego gospodarstwa tym, że farma jest po pierwsze większe rozmiarami a po drugie hoduje się na niej troszeczkę inne zwierzęta i inne rośliny. Jest to spowodowane tym, że w Ameryce jest inny klimat niż w Polsce i dlatego nie można hodować tych samych roślin, ponieważ nie mogłyby wyrosnąć. Na farmie jest bardzo wiele różnorakich maszyn rolniczych, które budową bardzo przypominają lub są takie same jak te polskie maszyny rolnicze. Niektóre jednak budową wcale nie przypominają nam znanych z doświadczenia lub, chociaż z widzenia maszyn rolniczych. Są one innej budowy, ponieważ ich pola uprawne różnią się kształtem i sposobem ich uprawiania. Aby założyć taką farmę potrzeba mieć wiele funduszy i pieniędzy na start, aby zakupić po pierwsze ziemię, jeżeli takowej nie mamy, trzeba także kupić różne maszyny rolnicze do uprawiania naszej ziemi a także nie możemy zapomnieć o nasionach roślin, które chcemy uprawiać.

Mrówki i termity

Mrówki i termity to owady żyjące społecznie, spotykane zawsze w grupach, tzw. koloniach. Większość z nich buduje wielki gniazda zwane mrowiskami i termitierami. Kolonia liczy wiele tysięcy osobników pochodzących od jednej matki zwanej królową. Termity są roślinożerne i ze względu na wyjątkową liczebność mogą stać się plagą. Mrówki żywią się rozmaitym pokarmem, zarówno roślinnym, jak i zwierzęcym. Mrówki, w przeciwieństwie do termitów, zamieszkują chłodne regiony. Większość mrówek i termitów nie ma skrzydeł, ale pewnych okresach cyklu życiowego ogromne stada tych owadów unoszą się w powietrzu. Po krótkim locie godowym samice zakładają gniazda i składają jaja. Samce mrówek Gina w godach, a samce termitów pozostają z królową w jej komnacie. Z jajeczek złożonych przez królową wykluwają się mrówki – robotnice, których zadaniem jest gromadzenie pożywienia dla całej kolonii. Młode termity są miniaturkami dorosłych osobników, ale to one wykonują większość prac przy budowie termitiery. Gniazda niektórych gatunków termitów sięgają nawet kilku metrów. Mrówki i termity padają ofiarą wielu dużych zwierząt, takich jak mrówkojady czy mrówniki.

Żyrafa

Żyrafy dzięki swej szyi mogą osiągnąć nawet sześć metrów wysokości, długość tułowia przekracza dwa metry a waga może dochodzić do dwóch i pół tony. Żyrafa ma smukłe nogi i długi na około jednego metra ogon zakończony kitą. Głowa żyrafy jest stosunkowo mała. Jak wiemy żyrafa to ssak ale nie każdy wie że pomimo tak długiej szyi ma tyle samo kręgów szyjnych co człowiek. Zwierzęta te żyją w stadach liczących nawet kilkadziesiąt zwierząt. Należą do zwierząt roślinożernych i dzięki swej długiej szyi mogą wybierać sobie co smaczniejsze listki z koron drzew. Mała żyrafa zaraz po urodzeniu może mieć około dwóch metrów wysokości i ważyć około pięćdziesięciu kilogramów. Mała żyrafa już po godzinie wstaje i zaczyna ssać mleko matki. Inną ciekawostką z życia żyraf jest to iż śpią one na stojąco i co najciekawsze ich sen trwa przeciętnie dwadzieścia minut. Jedynym zagrożeniem dla ich życia są lwy a przede wszystkim człowiek. Pomimo tego że są tak bardzo wysokie potrafią bardzo szybko i płynnie uciekać. Galopująca żyrafa potrafi pędzić nawet z szybkością pięćdziesięciu kilometrów na godzinę.

Pierścienice, płazińce i obleńce

Pierścienice, płazińce i obleńce charakteryzuje wydłużone ciało, zazwyczaj złożone z członów i brak im kończyn. Dżdżownice żyją w glebie, z której pozyskują niewielki jadalne cząstki. Penetrują podłoże, drążąc w nim tunele, wzruszają glebę i przyczyniają się do jej napowietrzania, co ma wielkie znaczenie do utrzymania jej żyzności. Należące także do pierścienic pijawki zamieszkują stawy i strumienie. Za pomocą przyssawki czepiają się roślin lub kamieni. Wiele gatunków ma w obrębie otworu gębowego drugą przyssawkę. Żywią się krwią pozyskiwana z innych stworzeń. Pokarm pobierają raz na kilka miesięcy. Mogą jednak bez jedzenia wytrzymać cały rok. Płazińce zamieszkują głównie środowisko wodne. Wiele gatunków ma jaskrawe ubarwienie. Długość ich ciała nie przekracza 1 cm. Niektóre są pasożytami i wywołują groźne choroby. Obleńce mają mniej niż 2 mm długości. Liczne z nich mieszkają w glebie, wodach morskich oraz śródlądowych. Niektóre, zaliczane do nicieni, mogą pasożytować w zwierzętach i ludziach, często powodując choroby. Tasiemce są spokrewnione z płazińcami. Dorosłe osobniki prowadzą pasożytniczy tryb życia, pobierają pokarm w jelitach innych zwierząt.

Kobry

Grupa jadowitych węży z rodziny zdradnicowatych, występujących w tropikach Afryki, Azji i Australii. Znane są z podnoszenia przedniej cz. ciała i rozsuwania bocznych fałdów skóry w razie niebezpieczeństwa. Mają krótkie zęby jadowe, o rurkowatych kanałach, osadzone z przodu szczęki. Neurotoksyczny jad powoduje paraliż układu oddechowego; dla człowieka takie ukąszenie bywa często śmiertelne. Żywią się gł. drobnymi kręgowcami. Większość gatunków jest jajorodna, nieliczne jajożyworodne (młode wykluwają się z jaj wewnątrz narządów rozrodczych samicy). Wrogami k. są m.in. mangusty – bardzo szybko poruszające się, drapieżne ssaki.
Największy gatunek – k. królewska – osiąga zwykle ok. 3,6 m dl. Żyje od pd. cz.. Chin do Filipin i Indonezji, m.in. w wilgotnych Sasach tropikalnych, na terenach bagnistych, plantacjach i polach ryżowych. Wąż ten ubarwiony jest jasno- lub ciemno-brązowo z licznymi pasami dookoła tułowia i ogona. Poluje gł. na węże i jaszczurki. Samica składa 20-40 jaj w gnieździe wysłanym liśćmi i strzeże ich. K. indyjska. inaczej okularnik, dorasta do ok. 1,7 m dł. Znane są częste przypadki ukąszenia ludzi, ponieważ o zmroku wchodzi do siedzib ludzkich, gdzie poluje na szczury. Występuje od Iranu na wsch. aż do wysp Borneo i Jawa.

Ptaki śpiewające

Ptaki śpiewające są najliczniejszą grupą ptaków z 9300 opisanych ptaków ponad połowę stanowią ptaki śpiewające. W obrębie tej grupy obserwuje się niesłychane zróżnicowanie – od maleńkich strzyżyków, po wielkie kruki, od barwnych cudowronek (ptaków rajskich) po szare północnoamerykańskie pluszcze. Większość ptaków śpiewających ma dobrze rozwinięty narząd głosu. Mimo nazwy, sugerującej zdolność do popisów wokalnych, nie wszystkie ptaki z tej grupy śpiewają, a niektóre, na przykład kruk, wydają niemiło brzmiące tony. Są też tej grupie ptaki słynące z przepięknych treli, na przykład słowiki czy skowronki. Wszystkie ptaki śpiewające mają po cztery palce na każdej stopie – trzy skierowane ku przodowi, jeden do tyłu. Prawie wyłącznie są ptakami lądowymi, nieliczne tylko gnieżdżą się w pobliżu zbiorników słodkowodnych. Morza przekraczają jedynie podczas migracji. Dzioby ich są przystosowane do pobierania pokarmu będącego podstawą ich pożywienia. u większości ptaków śpiewających tylko samce potrafią prawdziwie śpiewać, a samice potrafią wydawać pojedyncze dźwięki. Oprócz śpiewu samce, aby zwrócić uwagę samicy, prezentują rozmaite pozy i skomplikowane tańce oraz zbierają i przynoszą różne przedmioty. Gniazda tych ptaków są zazwyczaj dosyć wyszukane. Nowo wyklute pisklęta SA nieopierzone, ślepe i bezbronne. Opiekują się nimi oboje rodzice. Niektóre podrzucają jaj do gniazd innych ptaków.

Wieloryby i delfiny

Walenie wyglądem przypominają ryby – mają gładkie, doskonale przystosowane do życia w wodzie opływowe ciało. W rzeczywistości należą do ssaków. Są bardzo inteligentne. Samica każdorazowo wydaje na świat tylko jedno młode, które karmi mlekiem. Mniejsze walenie – delfiny i morświny – pod wieloma względami są bardzo podobne do swoich olbrzymich krewniaków. Walenie dzielą się na dwa podrzędy. Do pierwszego zalicza się zarówno mniejsze delfiny, morświny, jak tez olbrzymie kaszaloty. Zwierzęta te chwytają ofiary spiczastymi zębami. Do drugiego podrzędu należą wieloryb grenlandzki i kolosalny płetwal błękitny. Zwierzęta te żywią się drobnymi skorupiakami, które odcedzają z wody fiszbinowymi płytami zwieszającymi się z podniebienia. Walenie całe życie spędzają w owdzie. Oddychają przez specjalny otwór umiejscowiony na wierzchołku głowy. Aby zaczerpnąć powietrza, musza się wynurzyć na powierzchnię . Walenie mają bardzo dobry słuch. Zwierzęta te wydaja dźwięki zwane śpiewem wielorybim. Dla mieszkańców Afryki wieloryby zawszy były źródłem pożywienia. Obecnie większość wielorybów jest pod ochroną, tylko w nielicznych krajach odławia się te zwierzęta.

Ptaki brodzące

Ptaki brodzące spotyka się na przybrzeżnych terenach, na płytkich wodach śródlądowych, u ujścia rzek, na bagnach i mokradłach. Tam, gdzie występuje obfitość pożywienia, ich stada mogą liczyć tysiące sztuk. Długie nogi umożliwiają ptakom brodzenie w wodzie, a długie dzioby – chwytanie małych stworzeń, nawet tych kryjących się w mule. Większość brytyjskich ptaków brodzących to brodźce i ich krewniacy. W USA za ptaki brodzące uznaje się tylko czaple, pozostałe określa się jako ptaki przybrzeżne. Wielkość ptaków brodzący i sposób ich odżywiania są bardzo zróżnicowane. Bekasy na przykład maja bardzo długie i proste dzioby, które zanurzają głęboko w mule w poszukiwaniu pierścienic. Ostrygojady długimi, mocnymi dziobami podważają pokrywy muszli rozmaitych małż. Ruchliwe siewki mają dzioby krótkie i masywne – wydziobują nimi zdobycz znajdującą się na powierzchni ziemi. Czaple z długimi szyjami i nogami zakończonymi pokaźnymi palcami równie dobrze czują się na drzewach, jak wśród roślin wodnych. Żywią się głównie rybami, które chwytają dziobem podobnym do sztyletu. Wiele ptaków brodzących zamieszkuje rozległe obszary tundry na dalekiej północy.

Foki

Foki są ssakami morskimi. Ale oddychają powietrzem atmosferycznym. Zamieszkują chłodne morza półkuli północnej i południowej. Doskonale pływają posługując się głównie skierowanymi do tyłu kończynami, tylnymi, bezużytecznymi przy poruszaniu się na lądzie. Kończyny przednie przekształcone w płetwy podobnie jak tylne. Na lądzie powolne i ociężałe w wodzie zmieniają się nie do poznania. Ich opływowe ciała są bardziej elastyczne niż ssaków lądowych, a płetwy sprawiają, że w wodzie poruszają się zwinnie i szybko. Foki nawet w wodach polarnych mogą pozostawać przez długi czas, ponieważ mają pod skórą warstwę specjalnej tkanki tłuszczowej, pozwalającej zachować ciepło. U foki podczas nurkowania zwalnia się akcja serca. Mięsień sercowy pracuje w rytmie od 4 do 15 uderzeń na minutę, więc tlen przenoszony przez krew jest wolniej zużywany. Większość fok poluje na ryby, często na te gatunki, których nie ceni człowiek. Nieliczne żywią się krylem. Aby wydać potomstwo foki muszą wyjść na ląd. Wylegają na odizolowane plaże lub wyspy często w koloniach składających się z tysięcy osobników. Każda samica rodzi tylko jedno, dobrze rozwinięte młode, które w sprzyjających okolicznościach usamodzielnia się już po trzech tygodniach. Niektóre foki posiadają wąsy czuciowe rozmieszczone na pysku, które wykrywają zmiany ciśnienia wody wywołane przez przepływające zwierze. W ten sposób mogą znaleźć pożywienie nawet w mętnych wodach.

Ryby

Istnieje 20 000 gatunków ryb. Mimo różnego wyglądu -kształtu, koloru i rozmiarów, są one określane wspólną nazwą. Niektóre ryby są olbrzymie, jak choćby rekin wielorybi. Jego długość może dochodzić prawie do 20 metrów. Inne z kolei są miniaturowe, takie jak schind-leria, nie przekraczające 2 cm. Jednak wszystkie ryby są wyjątkowo dobrze przystosowane do życia w wodach słodkich lub morskich. Ryby są kręgowcami: mają wewnętrzny szkielet z kręgosłupem. Podobnie jak wszystkie kręgowce mają dwie pary kończyn. Kończyny te są przystosowane do poruszania się w wodzie: płetwy piersiowe z tyłu głowy i płetw)’ brzuszne. Oprócz tego mają płetwę ogonową i – w zależności od gatunku – jedną lub dwie płetwy grzbietowe oraz płetwę odbytową (na brzuchu). Ze względu na rodzaj szkieletu ryby dzielimy na dwie grupy: chrzęstno-szkieietowe, reprezentowane przez płaszczki i rekiny, oraz kostnoszkiele-towe, czyli wszystkie pozostałe – zdecydowanie bardziej liczne. Jeśli dobrze przyjrzycie się przedstawionym tutaj rybom, zauważycie, że wszystkie mają kształt opływowy, by stawiać możliwie jak najmniejszy opór podczas poruszania się w wodzie.

Małpy

Większość dużych małp żyje w Afryce. W górach żyją małpy berberyjskie, na obrzeżach trawiastych płaszczyzn żyją pawiany, w puszczach rzadko spotykane małpy skarłowaciałe a na równinach goryle i szympansy. W puszczach górskich żyją goryle górskie. Szympansy mają około jednego metra i siedemdziesięciu centymetrów wzrostu. Żyją w lasach nizinnych i gęstwinach środkowej i zachodniej Afryki. Często można spotkać je w ogrodach zoologicznych i cyrkach. Goryl jest największą małpą. Jego ciało chroni długi włos w kolorze czarnym lub brązowym. Goryle należą do zwierząt łagodnych. Goryl występuje w dwóch gatunkach goryl nizinny i goryl górski. Żyją w grupach zazwyczaj piętnaście osobników w tym jeden dorosły samiec. Pawiany występują w dwudziestu pięciu krajach Afryki. Pawiany mają długi, wąski nos którego nozdrza sa skierowane ku górze. Ogon mają nieuchwytny a niektóre gatunki mają go szczątkowy albo wcale go nie mają. Prowadzą tryb życia zarówno nadrzewny jak i naziemny. Często poruszają się w postawie dwunożnej. Należą do zwierząt średniej wielkości.

Kolczatki

Inaczej kolczatkowate; rodzina z rzędu stekowców, obejmująca 2 rodzaje ssaków jajorodnych, występujących na terenach leśnych, górskich i pustynnych Australii, Tasmanii i Nowej Gwinei. Osiągają do 50 cm dl., z wyłączeniem krótkiego ogona. Mają krępe ciało, pysk wyciągnięty w długi ryjek, krótkie kończyny i palce zaopatrzone w silne pazury; na tylnych kończynach samców znajdują się ostrogi, wykorzystywane prawdopodobnie w czasie walk, Ubarwione są brązowo. Kolce pokrywające grzbiet mogą być białe, żółte, a nawet czarne. W celu obrony przed wrogami zwijają się w kłębek i zakopują pod ziemię lub wciskają w szczeliny. Za pomocą lepkiego języka łowią mrówki i termity; mogą przeżyć miesiąc bez pożywienia. Samica składa jedno jajo, które umieszcza w torbie skórnej, tworzącej się na brzuchu w okresie rozrodczym. Młode wylęgają się po 10 dniach i odżywiają wydzieliną gruczołów mlecznych, spływającą po sierści. Po 7 tygodniach samica przenosi je do gniazda z liści. K. mogą żyć w niewoli 30, a nawet 50 lat. K. nowogwinejska, o krótkich, rzadkich kolcach na grzbiecie, osiąga 45-78 cm dł. Występuje w wielu rasach lokalnych. Jej liczebność spada ze względu na polowania (dla smacznego mięsa) i wyrąb lasów.

Ryś

Ryś pochodzi z rodziny kotowatych, masę ciała rysia ciężko jest określić gdyż jest ona bardzo zróżnicowana a zależy to od tego w jakim rejonie on żyje. Waha się ona od 14 do 35 kilogramów. Ryś występujący w Karpatach osiąga zwykle wagę około 25 kilogramów. Ryś cechuje się szczególnie długimi nogami, w skutek czego jego sylwetka widziana z boku jest niemal kwadratowa. Ta cecha odbiega od ogólnego planu wyglądu kotowatych. Stopy rysia są duże i szerokie i szczególnie zima gdy Sa bardziej porośnięte sierścią powodują równomierne rozłożenie ciężaru ciała na wszystkich czterech podeszwach. Ten współczynnik w przypadku rysia jest bardzo korzystny. Rys, nie należy do najlżejszych kotów. W śniegu nie zapada się tak jak wilk, puma czy tygrys, nigdy idąc nie dotyka brzuchem śniegu. Podobne przystosowanie występuje u rosomaka. Przednie nogi Sa nieco krótsze od tylnich dzięki czemu zad rysia jest delikatnie uniesiony. Pomaga to rysiowi w pościgu i jest to idealne przystosowanie do skoków.

Kura

Kury to masowo hodowane ptaki w gospodarstwach wiejskich. Hoduje się je głównie ze względu na to, że znoszą one jajka, które w Polsce są jednym z podstawowych składników różnych produktów żywnościowych. Mniejsze gospodarstwa hodują kury dla własnego użytku, większe gospodarstwa zajmują się sprzedażą jajek. Średnio hodując dziesięć kur można się codziennie spodziewać około dziesięciu jaj. Oczywiście ilość jaj zależy od warunków, w jakich hodowane są kury. Należy dlatego pamiętać by nie narażać ich na zbyt duży stres. Nie powinno się trzymać w pobliżu kur psów oraz innych hałaśliwych zwierząt ani urządzeń. Ponadto kury hoduje się ze względu na ich mięso. Drób (mięso z kur) jest jednym z najpopularniejszych mięs w Polsce. Jest to mięso uznane na bardzo zdrowe i wskazane do podawania dzieciom. Szczególnie szynki drobiowe są zalecane dla dzieci, gdyż ich wartość odżywcza jest adekwatna do potrzeb człowieka. Poza tym drób ma również bardzo dobry smak i jest mięsem, które nie posiada zbyt wiele tłuszczu.

Struś

Strusie są niewiększymi, najcięższymi i najszybszymi ptakami. Struś może mieć nawet trzy metry wysokości, może ważyć do stu trzydziestu kilogramów oraz może biegać z prędkością do siedemdziesięciu kilometrów na godzinę. Strusie żyją w stadach a dzięki swojej szybkości nie mają wśród drapieżników żadnych wrogów. Strusie znoszą gigantyczne jaja tak wielkie że w ich skorupie może się zmieścić dwadzieścia pięć jaj kurzych. Strusie żyją nie tylko a Afryce ale teraz można je spotkać na całym świecie a nawet w Polsce są hodowle strusi. W Polsce hoduje się je dość często ze względu na jaja które znalazły zastosowanie w piekarnictwie czy bardzo zdrowe mięso które zawiera bardzo mało cholesterolu i jest bardzo mało kaloryczna. Ze skór strusich robi się wykwintna galanterię. Strusie żywią się głównie roślinami ale w zasadzie mogą zjeść wszystko nawet potrafią połknąć puszkę z całą zawartością. Strusie niby takie płochliwe i bojące się ale mają swoją taktykę dopuszczają blisko siebie przeciwnika a potem potężnie kopią.

Niedźwiedź polarny

Pochodzi on z rodziny niedźwiedziowatych. Samica jest mniejsza i delikatniej zbudowana natomiast samiec dochodzi do wagi 450 kilogramów. Ogon prawie jak u niedźwiedzia brunatnego jest krótki i praktycznie nie widoczny. Czaszka jest bardziej wydłużona, w Arktyce nie sposób go pomylić z innym gatunkiem ze względu na inny kolor futra. Cechuje się on również znacznie dłuższa szyją co zapewnia mu lepsza ruchomość głowy, palce Sa do polowy spięte błona pływną i zakończone dużymi nieznacznie zakrzywionymi pazurami. Stopy Sa całkowicie porośnięte sierścią. Futro jest tak gęste, że woda spływa po nim niemal natychmiast, natychmiast straty ciepła Sa wręcz minimalne. Niedźwiedzi nie można w związku z tym odszukać w środowisku naturalnym nawet za pomocą noktowizorów, wyszukujących obiekty emitujące podczerwień. Występuje on w strefie około biegunowej czyli w Arktyce i przyległych do niej obszarach. Jego środowiskiem naturalnym jest pustynia lodowa. Poluje samotnie głównie na lodzi arktycznym, na odpoczynek układa się w obszernych szczelinach skalnych.

Owca

Bardzo dobry sposób na zarobienie pieniędzy poprzez wełnę. Owce są to zwierzęta hodowane w celach zarobkowych. Mam tu na myśli przemysł włókienniczy. Gdy owce są już dostatecznie zarośnięte, zabiera się je do strzyżenia, aby pozyskać z niej sierść a następnie, aby zrobić z tej zgolonej sierści wełniane nitki. Owce także hoduje się w celach mięsnych. Owcze mięso jest bardzo dobre, ponieważ jest czerwone a dlatego że jest krwiste. W Anglii jest ono bardzo cenione, ponieważ są one głównym składnikiem bardzo dobrych i smakowitych angielskich dań. Owce są to zwierzęta średnich rozmiarów i masy, lecz z wyglądu są one bardzo grube. Jednak nie wszystko, co widzimy musi być prawdą. Owce nie są to zwierzęta zbyt pulchne, ale ich sierść jest bardzo puszysta i włochata, dzięki której, po strzyżeniu takiej owcy mamy masę wełny, z której można zrobić wełniane nitki, z których w przyszłości będą wspaniałe sweterki. Owce są to bardzo popularne zwierzęta, które możemy znaleźć na większości farm w Ameryce i jej okolicach.

Królik

Króliki domowe mogą mieć różną wielkość i wagę od jednego kilograma aż do wagi od dziewięciu do jedenastu kilogramów. Wszystko zależy od rasy królików. Mamy króliki angorskie których sierść czyli tak zwana wełna angorska służy do produkcji ubrań. Z każdego kilograma masy ciała królika angorskiego w ciągu roku można otrzymać dwadzieścia dekagramów wełny angory. Największą rasą hodowlaną aktualnie sa króliki rasy olbrzymie belgijskie. Żeby królika nieustannie rosną i musi je systematycznie ścierać. Króliki szczególnie małe należą do zwierząt uroczych i bardzo miłych. Można się z nimi zaprzyjaźnić i są doskonałym towarzystwem dla dzieci. Mają bardzo miłe futerko do którego jest się miło przytulić. Króliki sa zalecane dla ludzi nerwowych gdyż głaskanie króliczego futerka uspokaja i wycisza. Przebywanie z królikiem sprawia wiele radości. I pozwala oderwać się od codziennych problemów co powoduje że odpoczywa się psychicznie. Królik potrafi odwdzięczyć się za opiekę i miłość. Króliczki uwielbiają pieszczoty i potrafią się o nie upominać.

Bizony i pieski

Dwieście lat temu, przed przybyciem europejskich osadników, amerykańskie prerie przemierzało 70 milionów bizonów. Na przestrzeni kilku dziesięcioleci niemal doszczętnie je wytrzebiono -przeżyło tylko 600 sztuk. Dzięki ścisłej ochronie aktualnie w USA żyje około 40000 bizonów. Kiedy ponad prerią unosi się potężna chmura kurzu można przypuszczać, że to bizony wędrują w poszukiwaniu lepszej trawy i wody. Może być to także spowodowane zaciekłymi walkami byków podczas pory godowej. Młodymi bizonami zajmują się matki. W przypadku zagrożenia chroni je całe stado, tworząc wokół nich zasłonę nie do przebycia, złożoną z potężnych ciał ze skierowanymi w kierunku wroga rogami. Nazwa piesek jest myląca, bowiem pieski preriowe są w gruncie rzeczy gryzoniami, spokrewnionymi z wiewiórkami i świstakami. Ich nazwa wzięła się stąd, że ich ostrzeżenie brzmi jak szczekanie psa. Te niewielkie zwierzątka są wyjątkowymi kopaczami: budują podziemne nory tworzące całe kolonie. Każda norka ma wiele pomieszczeń mieszkalnych i oczywiście zaopatrzona jest w zapasowe wyjście.

Papuga

Znamy różne papugi ale chyba najczęściej mówi się o papudze Ara. Ara najczęściej występuje jako hasło w krzyżówce. Ara jest jedną z największych papug. Może ona mieć długość wraz z ogonem około dziewięćdziesięciu centymetrów. Kark, skrzydła i pióra na ogonie ma zazwyczaj w kolorze niebiesko – turkusowym a brzuch w kolorze żółtym. Na głowie ma czub z piór w kolorze zielonym. Dziób papugi ma kolor czarny. Policzki papugi są gołe i maja kolor biały. Jeśli papuga się zdenerwuje albo wystraszy to stroszy piórka. Ara żyje jako dziki ptak w północnej części Ameryki Południowej. Są to ptaki bardzo towarzyskie i zazwyczaj przebywają w niewielkich stadach. Wspólnie żerują w ciągu dnia a późnym popołudniem zlatują się na drzewa w duże stada. Bywa że w jednym miejscu nocuje i sto papug. Ich wrzaski słychać daleko. Samica papugi znosi dwa lub cztery jaja i wysiaduje je przez dwadzieścia siedem dni. Gniazdo opuszcza bardzo rzadko. Małe wychowują się w gnieździe około dziewięćdziesięciu dni a później opuszczają to gniazdo.

Słoń i struś

Kolejne dwa zwierzęta charakterystyczny dla tej strefy… Słoń afrykański jest prawdziwym gigantem sawanny, osiągającym wysokość 4 metrów i wagę 8 ton. Jest znacznie większy od swego indyjskiego kuzyna, od którego różnią go także bardzo duże uszy. Słynne słoniowe kły mogą mieć nawet trzy metry długości. Słonie są zwierzętami towarzyskimi. Samice z młodymi tworzą stada, którym przewodzi młody, silny samiec. Stare samce żyją samotnie lub tworzą niewielkie grupki. Słonica ma tylko jedno młode, które przychodzi na świat po drugiej ciąży – od 18 do 22 miesięcy. W chwili narodzin „maleństwo” waży 100 kilogramów i ma metr wzrostu. Słoniątka uwielbiają się bawić, biegać, pływać i spacerować trzymając się trąbą ogona mamy. Struś jest największym żyjącym ptakiem. Nie potrafi latać, ale za to umie biegać z szybkością dochodzącą do 50 kilometrów na godzinę. Samica strusia składa jaja o wadze półtora kilograma i bardzo twardej skorupce. Pisklęta przychodzą na świat po sześciu tygodniach cierpliwego wysiadywania.

Ślimaki

Ślimaki należą do mięczaków. Występują na lądzie ale również w wodach głównie mórz. Ślimaki maja muszle. Wylegają się z jaj. Muszla dla ślimaka pełni role ochronną. Muszla przybiera różne kształty. Ślimak zazwyczaj jest cały schowany w muszli a tylko wystaje mu głowa na której jest para oczu. Otwór gębowy oraz dwa czułki. Ślimak odżywia się trawą, liśćmi kapusty lub innymi liśćmi. Ślimaki mogą być zwierzętami hodowanymi przez człowieka. Sa to ślimaki winniczki. Zazwyczaj ślimaka winniczka spotykało się jako zwierzę mieszkające na polach i łąkach ale z czasem stał on się bardzo popularny jako zwierzę hodowlane. Hodowla taka zajmuje niewiele miejsca i można ja prowadzić przez cały rok. Nie wymaga dużych nakładów finansowych. Hodowla jeśli jest odpowiednio prowadzona nie jest uciążliwa dla środowiska i całkowicie bezzapachowa i co najważniejsze nie jest związana z dużym wysiłkiem fizycznym. Ślimaki hodowlane mają przeznaczenie dla gastronomii. Szczególnie są poszukiwane na eksport do Francji gdzie ślimaki sa przysmakiem. Ostatnio nawet w Polsce są dość często zamawiane.

Opos i rudaczek

Są to tylko dwa z wielu popularnych zwierząt występujących w lasach iglastych i ich okolicach, krótko je opisze, najpierw oposa później małego rudaczka. Opos jest niewielkim torbaczem odznaczającym się niezwykłą witalnością. Oposy mieszkają na drzewach i są aktywne głównie w nocy, kiedy wyruszaj ą na poszukiwanie pożywienia: niewielkich ssaków, jaj ptaków, owadów oraz owoców. Samice oposa rodzą od 6 do 18 młodych, które mają długość jednego centymetra i ważą zaledwie dwa gramy. Młode pozostają w torbie przez trzy miesiące i kiedy z niej wychodzą, wędrują na grzbiecie mamy wczepione pazurkami w jej futerko. Rudaczek północny, należący do kolibrów, jest bardzo zazdrosny o swoje terytorium i źródła pożywienia – głównie kwiaty. Broni ich ostrzegając konkurentów specjalnymi sygnałami, a nawet walcząc. Samce i samice żyją osobno, choć samice odwiedzają terytoria samców podczas pory godowej. Samica sama buduje gniazdo. Sama też opiekuje się dwójką swoich piskląt. Rodaczek najczęściej spotykany jest w Ameryce pónocnej.

Kangur

Ten dział poświęcony jest zwierzęciu pochodzącym z Australii. Kangur jest zwierzęcym symbolem Australii. Kangury są torbaczami, co oznacza, że samice mają torby, w których młode po przyjściu na świat znajdują schronienie i ssą mleko matki. Największym członkiem rodziny kangurów jest kangur rudy, osiągający w postawie stojącej ponad dwa metry wysokości. Do tego może poszczycić się metrowym ogonem. Waga: do 150 kilogramów. Kangur szary, zwany także olbrzymim, jest bardzo duży i niewiele ustępuje rozmiarami rudemu. Kangury żyją w stadach i żywią się trawami oraz inną roślinnością. Dzięki bardzo silnym tylnym nogom potrafią skakać, pędząc z prędkością 80 kilometrów na godzinę. Natychmiast po urodzeniu małe kangurzątko, mierzące tylko około 3 centymetrów długości, wspina się do torby swojej mamy, gdzie pozostaje przez pięć miesięcy. Gdy potrafi już samodzielnie się poruszać i jeść to samo, co dorosłe kangury, często korzysta z torby mamy jako kryjówki i środka transportu. Na dobre rozstaje się z nią gdy ma około ośmiu miesięcy.

Hiena

Często tak nazywa się hienę z tego powodu że żywi się ona głównie kosztem innych. Hieny to drapieżniki które czekają aż jakiś większy myśliwy upoluje jakieś zwierzę po czym nawiązuje z nim walkę bądź też czeka na resztki. Hieny żyją w stadach, które liczą po kilkanaście lub kilkadziesiąt osobników, co znacznie ułatwia im żywienie się kosztem innych. Hieny są bardzo charakterystyczne, rzadko polują same, a na dodatek można ich rozpoznać po bardzo specyficznym „śmiechu” , który jest naturalnym odgłosem które wydaje to zwierzę , co ciekawe hiena potrafi naśladować na przykład ryk lwa co jest bez wątpienia spektakularnym wydarzeniem. hieny są wszystko żerne, oprócz mięsa z chęcią potrafią zadowolić się również kośćmi, co jest bardzo ciekawym zjawiskiem wśród drapieżników Afryki. Są to bardzo ciekawe i odważne zwierzęta, wielu ludzi poświęca swoje życie aby poznać hieny bliżej, z tego powodu że wciąż nas zaskakują , i potrafią to robić . Hieny to bardzo inteligentne zwierzęta, potrafią przetrwać w najgorszych warunkach, jakie sprawia im natura. Hieny pomimo swojej złej opinii są jednymi z ciekawszych zwierząt Afryki.

Stepy

Stepy to środowisko przejściowe między lasami a pustyniami. Ich podstawową cechą charakterystyczną jest podobieństwo do morza traw, z którego tylko czasami gdzieniegdzie wyłaniają się pojedyncze drzewa i krzewy. Stepy występują na wszystkich kontynentach. Ich wygląd różni się w zależności od szerokości geograficznej. W Ameryce Północnej stepy noszą nazwę prerii i rozciągają się na rozległych terenach o klimacie umiarkowanym. Południowoamerykański step-pampa jest bardziej suchy. Sawanna afrykańska (zwana w południowej części kontynentu veldt) podlega obfitym sezonowym ulewom. Azjatyckie stepy charakteryzują się dużymi różnicami temperatury między latem a zimą. Duże obszary trawiaste występują także w Australii. Fauna obszarów stepowych jest zróżnicowana w zależności od rejonu geograficznego. Najsłynniejszym mieszkańcem północnoamerykańskiej prerii jest bizon, zaś na południowoamerykańskiej pampie królują konie i krowy. Afrykańska sawanna oferuje największe bogactwo gatunków zwierząt, od drapieżników, takich jak lwy, gepardy i likaony po zwierzęta roślinożerne, takie jak gazele, zebry czy gnu.

Żółwie

Żółwie, zarówno wodne jak i lądowe, należą do najstarszych gadów. W prawie niezmienionej postaci przetrwały do naszych czasów od epoki dinozaurów. Obecnie znamy około 240 gatunków żółwi morskich, słodkowodnych i lądowych. Wielki żółwie lądowe żyją bardzo długo, niektóre nawet do 200 lat. Żółwie osiągają rozmaite rozmiary,. Od 8 centymetrów do nawet ponad 2 metrów. Największy jest żółw skórzasty o masie ciała sięgającej nawet 590 kilogramów. Żółwie łatwo rozpoznać po pancernej skorupie, otaczającej ich ciało. Na zewnątrz wystawiają jedynie kończyny, głowę i ogon. Żółwie lądowe mogą całe schować się w pancerzu. Pancerz zbudowany jest z płyt kostnych pokrytych tarczami rogowymi. Składa sie z dwóch części: grzbietowej (karapaksu) i brzusznej (plastronu). Żółwie nie mają zębów – zastępują je ostre listwy rogowe, którymi odcinają i rozrywają pokarm. Żółwie lądowe to przeważnie roślinożercy, a słodkowodne żywią się głównie innymi stworzeniami. Żółwie wodne zjadają wodorosty i glony, tylko nieliczne gatunki są drapieżne lub padlinożerne. Po odbyciu godów samica tylnymi łapami wygrzebuje w piasku lub glebie jamę, gdzie składa jaja. Niektóre gatunki składają ich mało, inne – nawet do 200 sztuk. Po złożeniu jaj, samica maskuje gniazdo i odchodzi. Młode wykluwają się zwykle po kilku miesiącach i samodzielnie musza zmagać się z niebezpieczeństwem.