Kameleon

Kameleony pochodzą z półwyspu arabskiego głównie z Jemenu i Arabii Saudyjskiej. Kameleony które możemy kupić w sklepach zoologicznych dorastają zazwyczaj do około pięćdziesięciu centymetrów. Więcej »

 

Tag Archives: Polne

Krokodyl

Krokodyl nilowy ma około sześciu metrów długości i waży około tysiąca kilogramów. Należy on do najstarszej na Ziemi grupy zwierząt. Krokodyle żyją na Ziemi od około stu pięćdziesięciu milionów lat. Krokodyle prowadzą lądowo – wodny tryb życia. Dzień spędzają zazwyczaj wśród przybrzeżnych zarośli lub na ławicach piasku w pobliżu wody. Nocą żerują w wodzie. Krokodyle są mięsożerne i mogą być bardzo niebezpieczne dla człowieka. Nieraz słyszy się o krokodylach ludojadach, które wciągały swe ofiary do wody i pożerały po kawałku. Takie krokodyle są bardzo niebezpieczne gdyż jak już raz popróbują ludzkiego mięsa to nie ma na nich mocnych tylko trzeba je odstrzelić. Krokodylich składa jaj na brzegu rzeki w ciepłym piasku. Przykrywa je częściowo piaskiem a częściowo roślinami. Gdy jaja są w gnieździe krokodylich ich broni i nie dopuszcza nikogo w pobliże. Krokodyle mogą żyć i sto lat i osiągnąć do czterech metrów długości. Rosną przez całe życie od dwudziestu trzydziestu centymetrów od urodzenia. .

Kapucynki

Podrodzina małp szerokonosych z rodziny piaksowatych, obejmująca 2 rodzaje kapucynka. Małpy z rodzaju kapucynka, obejmującego 4 gatunki, występują w tropikalnej Ameryce, od Nikaragui do Paragwaju. Osiągają do 55 cm di., z wyłączeniem 38-55 cm dl. ogona. Mają krępe ciało, okrągłą głowę, charakterystyczny czub na sklepieniu głowy i chwytny, owłosiony ogon. Ubarwione są jasno- lub ciemnobrązowe, czasami czarno; u niektórych gatunków występują białe plamy. K. czubata, o stosunkowo masywnej budowie ciała, z kępką pionowo sterczących, długich, ciemnych włosów na sklepieniu głowy, pomiędzy uszami, zamieszkuje zach. cz. Wenezueli, wsch. cz. Kolumbii, zach. cz. Brazylii, Boliwię i ujście Amazonki. Smuklejsza k. czarno-biała, z charakterystyczną białą plamą na gardle, żyje w Ameryce Środk. Do rodzaju k. należą także k. białoczelna oraz k. płaczka z przylegającymi, czarnymi włosami na głowie. Żyją stadami (8-30 osobników) na wierzchołkach wysokich drzew w lasach tropikalnych. Prowadzą dzienny tryb życia i są bardzo aktywne. Żywią się owocami i drobnymi zwierzętami, plądrując m.in. plantacje pomarańczy. Rozmnażają się przez cały rok. Samica, po ciąży trwającej ok. 6 miesięcy, rodzi zwykle I młode. Łatwo poddają się tresurze i czasami trzyma sieje w domach; dawniej towarzyszyły kataryniarzom.

Żyrafa

Jest to bardzo ciekawe zwierze. Żyrafy osiągają długość nawet do 6 metrów dzięki swojej długiej szyi. Żyrafa to ssak a więc ma tyle samo kręgów szyjnych co człowiek czy kot. Żyrafy wyglądają bardzo ciekawie, ich długa szyja sprawia że są one bardzo charakterystyczne. Zwierzęta te żyją przeważnie w stadach, jedno takie stado może liczyć nawet do kilkudziesięciu żyraf. Zwierzęta te są roślinożerne, a dzięki ich szyi sięganie do korony drzew gdzie jest dużo liści nie stanowi żadnego problemu. Żyrafy już po urodzeniu są dość wysokie, mierzą sobie nawet do 2 metrów, co jest faktem imponującym. Żyrafy śpią na stojąco, średnio dwadzieścia minut. Zwierzęta te właściwie nie mają naturalnych wrogów, jedynym zagrożeniem są wielkie koty takie jak lwy, ale one stanowią niebezpieczeństwo jedynie dla młodych żyraf. Żyrafy mają wielu zwolenników wśród ludzi, wielu poświęciło życie aby studiować ich tryb życia oraz hierarchię w stadzie. Te imponujące zwierzęta są bardzo widowiskowe, pomimo dużych rozmiarów potrafią dość szybko biegać , przez wiele lat myślano że żyrafi nie wydawaj żadnych odgłosów a tym czasem żyrafa jednak wydaje dźwięki podobne do pomruków.

Świnka morska

Świnka morska jest stosunkowo małym zwierzątkiem które może mieszkać w mieszkaniu i zajmuje niewiele miejsca. Świnka taka jest kudłata i ma mały zakręcony ogonek. Koszt ich utrzymania jest bardzo mały. Jeśli swinka zaprzyjaźni się ze swym opiekunem to wita go wesołym gwizdem. Świnki żyja stosunkowo długo bo około sześciu do dziesięciu lat ale spotyka się i takie które dożywają kilkunastu lat. Zaletami posiadania świnki morskiej są te że taka świnka śpi w nocy i nie przeszkadza jak to robią niektórzy nasi ulubieńcy. Dzięki temu że długo żyje mamy okazje się z nią zaprzyjaźnić i cieszyć z niej. Świnki sa bardzo towarzyskie i przywiązują się do swego opiekuna oraz co najważniejsze nie chorują więc nie wymagają jakiś częstych wizyt u weterynarza. Oczywiście każde zwierzę może zachorować ale świnki nalezą do tych odpornych na choroby pod warunkiem że będzie się o nią odpowiednio dbać i odżywiać. Niestety mogą mieć również wady takie jak na przykład wymagania co do czystości klatki (czyszczenie nawet dwa razy w ciągu doby).

Północne lasy iglaste

Do roślin iglastych zalicza się wicie gatunków drzew i krzewów, między innymi jodły, modrzewie, sosny, cyprysy, świerki oraz największe drzewa na Ziemi – sekwoje, zwane także drzewami mamutowymi. Cechami charakterystycznymi tych roślin są liście w kształcie igieł, brak okrywy kwiatowej oraz kwiatostany w kształcie szyszek. Nazwa „rośliny iglaste” wskazuje na ich nietypowe liście – wąskie i długie – zupełnie jak igły. Dlaczego tak wyglądają? Przyczyną takiego ukształtowania się liści jest niedostatek ciepła w klimacie, w którym rosną te rośliny. Tak wąskie liście przepuszczają więcej słońca przez koronę drzewa, dzięki czemu więcej liści może skorzystać z dobroczynnych promieni. W podszycie lasu iglastego rośnie niewiele roślin. Wynika to stąd, że opadające na ziemię igły tworzą na niej grubą warstwę, pozostawiając niewiele miejsca na wzrost innych roślin. Choć las iglasty trudno uznać za idealne miejsce do życia dla zwierząt, można w nim spotkać bardzo wielu mieszkańców: od owadów i ich larw, którymi żywi się dzięcioł, po inne ptaki, takie jak krzyżodziób i drapieżny jastrząb

Pies

Najlepszy przyjaciel człowieka to jest oczywiście pies. Jednak niektórzy myślą, że pies nie jest tym jedynym najlepszym przyjacielem. Twierdzą oni, że to komputer jest ich najlepszym przyjacielem. Jednak to nie jest prawda, ponieważ komputer nie potrafi wyrazić prawdziwych uczuć. Jednak nie o tym artykule. Pies na farmie jest wykorzystywany w celach pasterskich, aby pilnował owiec, aby nie uciekały. Psy mogą mieć bardzo różne rasy. Najbardziej znanymi i najpiękniejszymi rasami psów są na przykład Syberian Husky, Bernardyn, Owczarek Niemiecki i wiele innych. Psy są także wykorzystywane na farmach w celach obronnych, ponieważ gdy rolnicy mają bardzo duże pola i nie są w sposób sami kontrolować ich. Dlatego rolnicy wynajmują ochronę i stróżów a na dodatek psy, aby chronić je przed złodziejami plonów a co gorsza maszyn rolniczych. Psy, które są na farmach są specjalnie szkolone, aby potrafiły pokonywać trudny teren i przeszkody w ciemnościach i trudnych warunkach atmosferycznych. Muszą także być bardzo posłuszne swoim panom.

Jastrząb i assapan

Jastrząb potrafi wzlatywać bardzo wysoko, a jego terytorium robi wrażenie: jeśli znajdzie odpowiednie miejsce, bierze we władanie obszar o średnicy co najmniej 5 kilometrów. Jastrząb jest inteligentnym i wytrwałym drapieżnikiem, zdolnym pozostawać w ukryciu przez długi czas w oczekiwaniu na ofiarę: gołębia, bażanta, niewielkiego gryzonia lub dzikiego królika. Samiec i samica jastrzębia są wyjątkowymi rodzicami. Razem budują mocne gniazdo, w którym samica składa i wysiaduje 3 lub 4 jaja. W tym czasie samiec przynosi jej pożywienie. Kiedy z jaj wyklują się pisklęta, samiec trzyma w szponach schwytaną zdobycz a samica odrywa z niej kawałki mięsa, którymi karmi młode. Żyjący w północnoamerykańskich lasach assapan, spokrewniony z azjatycką polatuchą, ma specjalny fałd pokrytej futrem skóry rozciągający się po obu bokach między przednimi i tylnymi łapami. Dzięki niemu assapan potrafi „latać”- ściślej mówiąc opadać lotem ślizgowym – na odległość dochodzącą do 30 metrów. Kiedy rozpościera na boki swoje łapki fałd rozprostowuje się, tworząc specyficzny spadochron.

Hipopotamy

Rodzina z rzędu parzystokopytnych, obejmująca 2 gatunki ssaków żyjących w Afryce. Są największymi nieprzeżuwającymi ssakami parzystokopytnymi. Mają masywne ciało, krótkie, 4-palczaste kończyny oraz wysoko osadzone uszy i nozdrza. Prowadzą ziemno-wodny tryb życia. Dawniej występowały w jeziorach i rzekach całej Afryki na pd. od Sahary. Dzisiaj spotykane są najliczniej w basenie Nilu i w pd. cz. Afryki. Kopalne h. pojawiły się w późnym miocenie (11,5-5,3 min lat temu) w Europie i Azji. Hipopotam osiąga do 4,6 m dl., 1,5 m wys. w kłębie i waży do 3-4,5 t. Jego bardzo gruba, prawie nieowłosiona skóra ubarwiona jest brunatno z różowawym odcieniem. W paszczy występują duże siekacze i stale rosnące kły. Kły dolnej szczęki wyrastają do 30 cm ponad krawędź dziąseł. Liczne gruczoły potowe wydzielają tłustą ciecz z czerwonym barwnikiem, która chroni skórę zarówno w wodzie, jak i przed wysychaniem. H. żyją w rzekach, jeziorach i bagnach, zwykle w stadach rodzinnych liczących 7-15 osobników. Dniem śpią lub odpoczywają w wodzie, a w nocy pasą się na brzegu. Zjadają gł. trawy, które zrywają zrogowaciałymi wargami. Pływają szybko; mogą chodzić po dnie, zanurzając się na 3-10 min, zamykając przy tym uszy i nozdrza. Ma lądzie poruszają się powoli.

Zebra

Zebra to zwierzę bardzo podobne do konia ale nigdy nie była udomowiona przez człowieka w odróżnieniu od właśnie konia. To pasiasta kuzynka konia. Zebra to niewątpliwie piękne zwierzę ale niestety stanowi główny posiłek dla dużych kotów takich jak gepardy czy lwy. Zebra to taki duży koń w biało – czarne paski lub czarno – białe paski. Jako ciekawostkę można przytoczyć takie coś że paski u zebry są niepowtarzalne. Nie spotka się dwóch zebr o jednakowych paskach tak jak nie spotka się dwóch ludzi o tych samych liniach papilarnych. Zebry żyją w stadach złożonych z jednego ogiera i kilku klaczy oraz ich młodych. Młodą zeberkę wychowują oboje rodziców. Zebry mogą żyć około trzydziestu pięciu lat. Jedyną obroną zebr w przypadku ataku na nie jest mocne kopanie i wierzganie nogami. Taki celne uderzenie może powalić agresora. Zebry należą do zwierząt roślinożernych i żywią się głównie trawami. Od ubarwienia skóry zebry wzięły swą nazwę popularne zebry na jezdni czyli miejsca do przejścia dla pieszych.

Karaś złocisty

Inaczej karaś srebrzysty chiński ozdobna ryba z rodziny karpiowatych, pochodząca z Dalekiego Wschodu, hodowana w akwariach i stawach. Została udomowiona
przez Chińczyków 2a czasów dynastii Song (960-1279). Z wyglądu przypomina karpia, ale nie ma wąsików. W naturze ubarwiony jest ziel on obrazowo lub szaro. Wyhodowano wiele jego odmian barwnych -m.in. czarną, cętkowaną, złotą, białą lub srebrnobiałą -oraz formy z trójpłatowym ogonem, wyłupiastymi oczami lub pozbawione drugiej płetwy grzbietowej. Dzięki kilkusetletniej selekcji osobników o odmiennym wyglądzie żyje dziś ponad 125 ras „złotych rybek” akwariowych.
K.z. jest wszystkożerny; zjada zarówno pokarm zwierzęcy, jak i roślinny. W akwariach dobrze rośnie karmiony m.in. rozwielitkami, larwami komarów i pokarmami zbożowymi. Tarło odbywa wiosną lub latem. W tym czasie staje się jaskrawiej ubarwiony. Brzuch samic powiększa się. a na pokrywach skrzelowych, grzbiecie i płetwach piersiowych samców pojawiają się brodawki. Z jaj (ikry) przylepionych do roślin wodnych po tygodniu wylęgają się młode. Osobniki, które uciekły z akwariów i stawów w ogrodach, przystosowały się w wielu okolicach USA do życia w naturalnych warunkach. Z czasem zmieniają ubarwienie i dorastają do ok. 30 cm dt.

Zebra

Jest to zwierzę bardzo podobne do konia, i tak też jest, zebry to bardzo bliska rodzina konia, lecz zwierzęta te nigdy nie były udomowione przez człowieka, a zdarzały się takie próby. Zebra to piękne zwierzę ,lecz niestety to główny posiłek dla wielkich kotów takich jak na przykład gepard czy lew. Zebry są bardzo charakterystyczne ze względu na swoje ubarwienie, są to zwierzęta które są białe w czarne pręgi bądź też na odwrót. Co ciekawe tak jak linie papilarne u człowieka, tak samo u zebr nigdy nie występują dwa tak samo ubarwione konie, to znaczy że ich paski nigdy nie będą się powtarzać . Co ciekawe nie tylko matka wychowuje źrebię , troszczy się również o niego ojciec, co właściwie nie jest spotykanie w świecie zwierząt. Zebry to bardzo ciekawe zwierzęta, w obliczu zagrożenia na przykład w przypadku ataku na nie, zebry wierzgają tylnymi kopytami, co w efekcie, przy celnym uderzeniu może być bardzo niebezpieczne dla atakującego. Zebry to interesujące zwierzęta, wielu ludzi poświęciło się , aby poznać ich styl życia, oraz poznać je na wylot, co jak wiadomo nie zawsze się udaje i wychodzi na dobre.

Iguanodon

Rodzaj dużych, roślinożernych dinozaurów ptasio miednicznych z późnej jury i wczesnej kredy (163-98 min lat temu), których skamieniałości zostały znalezione w Europie, Azji i pn. części Afryki. I. był największym i najpospolitszym przedstawicielem rodziny iguanodonów. Osiągał ponad 10 rn dł., 5 m wys. i ważył 4-5 t. Pasł się prawdopodobnie w postawie czworonożne:, ale mógł też biegać i chodzić na silnych, stosunkowo długich, tylnych nogach. Krótsze kończyny przednie miały po 5 palców, a przekształcony w mocny kolec kostny kciuk sterczą! prostopadle do pozostałych palców i służył do obrony. Żłobkowane zęby tworzyły ukośne powierzchnie żujące, mogące rozcierać nadrzeczne paprocie i skrzypy, którymi i. prawdopodobnie się żywił. Należał do pierwszych opisanych gatunków dinozaurów. Nazwę nadał mu ang. lekarz Gideon Mantell w 1825 na podstawie znalezionych zębów, które przypominały zęby współcześnie żyjącej jaszczurki – legwana (Iguana). Była to wskazówka, że dinozaury są gadami. Początkowo, rekonstruując ich szkielet, kolec kciuka umieszczano na nosie; dopiero odkrycie licznych szkieletów L w belgijskiej kopalni w Bernissart oraz opisanie ich przez Louisa Dalio na przełomie XIX i XX w. pozwoliło lepiej poznać ich anatomię. Pod koniec XX w. zaniechano rekonstruowania i. w wyprostowanej postawie dwunożnej, podpartego ogonem. Liczne znaleziska szkieletów i tropów świadczą o stadnym trybie życia tych roślinożerców.

Krowa

Naturalny producent mleka nazywa się krowa. Jest ona naturalnym producentem mleka, ponieważ jak wiedzą nawet małe dzieci krowa daje mleko, które jest naturalne i bardzo zdrowe. Z mleka krowiego wykonuje się bardzo wiele potraw na przykład takich jak sery i twarogi. Mleko jest także wykorzystywane w wielu potrawach jak na przykład każdemu nam znane i jedzone na śniadanie płatki kukurydziane z mlekiem. Inną potrawą może być na przykład budyń, który bez mleka nie mógłby powstać. Krowa jest to zwierzę raczej dużych rozmiarów. Rolnicy wyprowadzają swoje krowy na łąki, aby tam pożywiały się trawą i innymi roślinami, aby mieć więcej mleka. Krowy mogą mieć różne kolory, jednak najbardziej popularna na całym świecie jest krowa w biało czarne łaty. Jednak inne kolory też można znaleźć. Są nimi na przykład krowy brązowe, całe czarne, bądź całe białe. Oczywiście krowa, aby się rozmnażać potrzebuje partnera. W tym wypadku jest to byk. Jest on podobnych rozmiarów i czasami kolorów jednak różnią się narządami płciowymi.

Struś

Można śmiało powiedzieć że ten ptak jest rekordzistą . Strusie są największymi ptakami, najcięższymi oraz najszybszymi. Kolejno, struś osiąga do trzech metrów wysokości, może ważyć do 130 kilo oraz może biec sprintem z prędkości ą do 70 kilometrów na godzinę . Strusie to bardzo ciekawe i widowiskowe zwierzęta Afryki. Żyją one w stadach, a dzięki szybkiemu biegowi, w zasadzie nie mają czego obawiać się ze strony drapieżników. Strusie to widowiskowe ptaki nie tylko ze względu na ich masę czy szybkość z jaką mogą się poruszać , mianowicie samiec strusia w okresie godów zachęca partnerkę bardzo spektakularnym tańcem, co z pewnością zapada w pamięci każdemu, który miał szczęście zobaczyć taki taniec. Nieloty te są jeszcze o tyle ciekawe że znoszą gigantyczne jaja, co interesujące jedno strusie jajo odpowiada 25 jaj kurzym, co bez wątpienia jest bardzo imponujące. Strusie można zobaczyć nie wyjeżdżając do Afryki, w Polsce hoduje się je dosyć często, czerpie się z nich dużo korzyści, jak na przykład jaja czy mięso, ale w naszym kraju mięso strusia nie jest popularne. Strusie to naprawdę bardzo piękne ptaki, które potrafią zachwycić .

Mysikrólik i wiewiórka

Mysikrólik jest niewielkim ptaszkiem – ma 9 centymetrów długości i waży zaledwie 6 gramów! Jest typowym mieszkańcem lasów iglastych. Mysi-króliki uwielbiają łączyć siew stada z innymi ptakami śpiewającymi, najczęściej sikorkami. Podczas pory godowej stada te rozdzielają się – mysikróliki zakładają rodziny i budują gniazda. Sporą – od 8 do 11 piskląt -i ruchliwą gromadką opiekują się oboje rodzice. Jesienią mysikróliki opuszczają północne lasy i odlatują na południe w poszukiwaniu cieplejszych miejsc. Wiewiórka zamieszkuje lasy Europy i Azji, ale można ją spotkać także w miejskich parkach. Wszystkiego, co wiewiórce potrzeba, dostarczają drzewa: pożywienia, gniazda i schronienia na wypadek niebezpieczeństwa. Wiewiórka nie zapada w sen zimowy i dlatego, gdy wyczuwa zbliżające się ochłodzenie, przygotowuje zapasy jedzenia po czym zamyka się w swoim gnieździe. Jeśli chodzi o gniazdo, samica wiewiórki jest dokładna i wymagająca. Zimę najchętniej spędza w dziupli drzewa razem z odpowiednim zapasem jedzenia.

Kaczka

Kaczki to ptaki wiejskie, które najczęściej hoduje się w większych ilościach. Bardzo rzadko zdarza się by ktoś hodował jedną czy dwie kaczki. Kaczki zwykle trzymają się w grupie i rzadko kiedy się od niej oddalają. Są to wyjątkowo ciekawskie stworzenia, głównie jeśli chodzi o pożywienie. Kaczki hoduje się jedynie ze względu na ich mięso. Nie jest to zbyt popularny rodzaj mięsa. Zwykle kaczki hodowane są po to by ich mięso zaspokoiło potrzeby żywieniowe gospodarstwa rolnego hodującego je. Istnieje bardzo niewiele gospodarstw rolnych, które hodują kaczki po to, by sprzedawać ich mięso. Kaczki są bardzo opłacalne w hodowli, ponieważ ich wymagania żywieniowe są stosunkowo niewielkie i niedrogie. Kaczki są zwierzętami, które dosyć często się rozmnażają, dlatego też w stosunkowo krótkim czasie można się dorobić dosyć pokaźnego stadka kaczek. Można wtedy skupić się na ich bezpośredniej sprzedaży lub sprzedaży ich mięsa. Najkorzystniej w tym drugim przypadku byłaby ich sprzedaż do zagranicy po stosunkowo korzystnych cenach.

Jamochłony

Typ bezkręgowców obejmujący ok. 9 tys. gatunków, występujących gt. w morzach, wzdłuż wybrzeży (korale i ukwiały) oraz na otwartych wodach (meduzy, żeglarz portugalski). Należą tu różnie, czasami atrakcyjnie ubarwione zwierzęta, zarówno mikroskopijne, jak i osiągające do kilkudziesięciu cm średnicy (niektóre ukwialy}. Pewni przedstawiciele j. ważą ponad 1 t (np. meduzy). J. to prymitywne bezkręgowce, których komórki zorganizowane są w dwie warstwy: ektodermę. czyli warstwę zewnętrzną, i endodermę – wewnętrzną. Między nimi znajduje się bezkomórkowa warstwa zw. mezogleą. Ciało tych zwierząt ma zwykle kształt kubka: dwie warstwy tkanek otaczają jamę chłonąco-trawiącą, dlatego typ ten bywa nazywany. Tylko przedstawiciele tego typu mają dwie warstwy komórek; poza pierwotniakami, gąbkami i Mesozoa, mającymi tylko jedną warstwę, u przedstawicieli wszystkich innych typów występuje jeszcze trzecia warstwa zw. mezodermą. Jama chlonąco-trawiąca jest gł. organem wewnętrznym tych bezkręgowców. Nie mają one wyodrębnionych narządów oddechowych, krążenia czy wydalania, a także głowy i układu nerwowego. Na jednym końcu ciała znajduje się otwór prowadzący do jamy chłonącotrawiącej, otoczony ułożonymi promieniście ezułkami. Promienista symetria ciała j. charakteryzuje także żebroplawy, dlatego te dwa typy bywają czasem łączone w grupę Radiata.

Kleszcze

Grupa pajęczaków z rzędu roztoczy, obejmująca ok. 825 gatunków pasożytów zewnętrznych kręgowców, występujących gl. w strefach tropikalnych. Zaliczane są do 3 rodzin: Argasidae (k. o miękkim ciele), lxodidae. (k. o twardym ciele) oraz NuLLalliellidae. Osiągają do ok. 30 mm dl- (największe tropikalne formy dorastają do ok. 3 cm dl.), ale większość nie przekracza 15 mm dl. Mają nożycowate chelicery oraz dodatkowe narządy służące do nacinania tkanek żywiciela, a pierwszą z 4 par odnóży wykształconą w narząd zmysłu – z licznymi szczecinkami czuciowymi (odbiera on wrażenia węchowe i reaguje na zmiany wilgotności). Ci części gatunków występują oczy proste, inne są ślepe. Jako pasożyty dużych dzikich i domowych zwierząt przenoszą wiele drobnoustrojów chorobotwórczych. Chociaż żaden gatunek nie jest zasadniczo pasożytem człowieka, zdarza się im atakować ludzi. Amerykański. Kleszcz psi ssie krew żywiciela przez kilka dni. Nasycona samica odpada od żywiciela, znajduje odpowiednie miejsce, składa jaja i ginie. Sześcionogie larwy, wylęgające się z jaj. Wspinają się na źdźbła traw i czekają na odpowiedniego żywiciela (zwykle ssaka). Larwa odnajduje żywiciela dzięki zapachowi kwasu masłowego, wydzielanego przez wszystkie ssaki, spada i przyczepia się do niego

Kąsaczowate

Rodzina z rzędu karpiokształtnych, obejmująca ok. 1 tys. gatunków ryb, żyjących w wodach słodkich Ameryki Pd. i Środk. oraz Afryki. Osiągają od 2,5 do J 52 cm dl. Mają uzębione szczęki oraz dodatkową płetwę tłuszczową (drugą grzbietową). Należą tu zarówno małe, ślepe, jaskiniowe śleporyby z Meksyku, przypominające łososie ryby tygrysie z Afryki, jak i południowoamerykańskie piranie. Odżywiają się pokarmem roślinnym i zwierzęcym. Większość żyje w niewielkich stadach w strumieniach i rzekach Amazonii, Wiele rozrzuca ikrę wśród roślin wodnych, inne – np. smukleń pryskacz -przylepiają ją do liści zwisających ponad powierzchnią wody, przy czym samiec pilnuje i uderzeniami ogona spryskuje jaja co pewien czas.
Wiele małych, kolorowo ubarwionych i nie agresywnych k. hoduje się w akwariach- Popularnymi rybami akwariowymi są żwawik czerwieniak, ubarwiony srebrzyste z czerwonymi płetwami, biało-czarno-czerwona prystelka oraz ukośnik wspaniały. Dorastający do 20 cm dl. Drobnoustki osiągają 2,5-4 cm di. W akwariach hoduje się rn.in. drob-noustka obrzeżonego, drobnoustka Beckforda oraz N. eguus. Saiminas ma-xiliosus z Ameryki Pd. osiąga ok. 1 m dł. i waży ponad 18 kg. Z wyglądu przypomina łososia, Ubarwiony jest złotawo z czerwonymi płetwami i podłużnymi rzędami plamek na ciele. Poławia się go dla smacznego mięsa.

Homarowate

Morskie skorupiaki z rzędu dziesięcionogów zaliczane do rodzin homarów, langust, Scyllaridae i Polychelidae. Żyją na dnie. większość jest aktywna nocą. Żywią się padliną i wodorostami; czasami polują też na ryby, małe mięczaki i inne denne bezkręgowce. Niektóre, gl. homary i langusty, są poławiane. Mają sztywny, segmentowany szkielet zewnętrzny, oczy na ruchomych słupkach. 2 pary długich czułków oraz 5 par odnóży, z których jedna lub więcej przekształcona jest często w szczypce (jedno z nich zwykle większe od pozostałych). Ha wydłużonym odwłoku znajduje się kilka par odnóży pływnych. Podobny do płetwy ogon służy do pływania; zginanie odwłoka powoduje wsteczny ruch zwierzęcia. Homary żyją we wszystkich morzach z wyjątkiem obszarów podbiegunowych i dużych głębokości. Na trzech pierwszych parach odnóży mają pazury. Głowotułów i odwłok pokrywa pancerz, na przedzie ciała wyciągnięty w rostrum („dziób”). Homar amerykański i homarzec są masowo poławiane i sprzedawane. Spożywa się ich silnie umięśniony odwłok i szczypce. Homar europejski, ubarwiony ciemnozielono. żyje na skalistym dnie M. Północnego i M. Śródziemnego. H. capensis, z wód przybrzeżnych Afryki Pd., dorasta do 10-13 cm dł. H. amerykańsk, z Atlantyku, występuje zwykle na większych głębokościach – do 366 m. Ma wydłużone, oliwkowozielone lub ciemnoniebieskie ciało i duże, masywne szczypce.

Psy

Pies to najwierniejszy przyjaciel człowieka już od najdawniejszych lat. Na świecie jest bardzo wiele ras tych zwierząt, wyliczono że może być ich nawet ponad czterysta. Od najpopularniejszego kundelka, jamnika, spaniela, teriera czy charta nie sposób ich tu wszystkich wymienić po maleńkie miniaturowe teriery yorkshire, które ważą często mniej niż pięćset gram. Psy domowe są potomkami dzikich wilków i szakali. Człowiek udomowił je, aby podporządkować je dla swoich celów. Tak więc nie wszystkie z nich bawią nasze oczy. Psy dzielnie radzą sobie przy poszukiwaniu osób zaginionych ludzi, znamy doskonale przypadki z gór, kiedy to bernardyny ratowali życie ludziom. Ponadto te zwierzęta przydają się łodzią także do innych celów. Chronią one nasze gospodarstwa oraz pomagają nam między innymi w pilnowaniu stada owiec na halach. Również myśliwi sobie chwalą te zwierzęta, znamy doskonale bowiem psy myśliwskie, które tropią między innymi zwierzynę, pomagając tym samym myśliwym w polowaniach. Ponadto specjalnie wyszkolone psy, które przeszły wieloletni trening pomagają ludziom niewidomym w poruszaniu się po świecie, są wręcz ich oczami. Również policja wykorzystuje te mądre zwierzęta, a przede wszystkim ich węch. Pomagają one policjantom między innym w odnajdywaniu materiałów wybuchowych czy narkotyków.

Ichtiozaury

Inaczej rybojaszczury; rząd wymarłych, morskich gadów, przypominających pokrojem ciała delfiny. Te najlepiej przystosowane do wodnego trybu życia gady miały szeroki zasięg geograficzny i stratygraficzny, obejmujący prawie całą erę mezozoiczną (243-65 min lat temu), ale największy rozkwit przeżyty w okresie jurajskim (208-144 min iat temu). Szczególnie efektowne okazy z zachowanym obrysem ciała, w tym wyraźnej płetwy grzbietowej pozbawionej kostnego szkieletu, znane są z wczesnojurajskich drobnoziarnistych łupków z pd. cz. Niemiec. Typowym rodzajem jest dobrze poznany jurajski, od którego pochodzi nazwa grupy. Miał on opływowe ciało bez wyodrębnionej szyi (głowa płynnie przechodziła w tułów) oraz wiosłowate kończyny służące do sterowania. Główny narząd napędowy stanowiły boczne wygięcia ciała i ogona, zakończonego pionową płetwą, jak u ryb. Skierowany ku dołowi końcowy odcinek kręgosłupa – złożony z dyskowatych kręgów – wnikał do dolnego płata płetwy ogonowej (odwrotnie niż u rekinów), a górny płat nie miał kostnego szkieletu. Czaszka była bardzo wydłużona, uzbrojone w liczne ostre zęby szczęki wyciągnięte w spiczasty „pysk”, oczy bardzo duże, a nozdrza cofnięte daleko ku tyłowi, co stanowiło kolejne przystosowanie do wodnego trybu życia.

Łososie i trocie

Blisko spokrewnione łososie o trocie żyją morzach, rzekach i jeziorach w wielu rejonach świata. Są wysoko cenionymi rybami konsumpcyjnymi bardzo popularnym wśród wędkarzy. W wielu rejonach wprowadzono je do hodowli stawowej. Najbardziej znanymi przedstawicielami tych ryb są europejski trocie i pochodzący z Ameryki Północnej pstrąg tęczowy. Troć występuje w trzech formach ekologicznych. Pierwszą jest troć wędrowna, która migruje z rzek do morza, a potem powraca do rzek na tarło, drugą – znacznie mniejszy pstrąg potokowy, który pozostaje przez całe życie w wodach słodkich, zaś trzecią – troć jeziorowa, zamieszkująca na stałe niektóre jeziora europejskie. Pstrąg tęczowy ma także formę, która wywędrowała do morza (łosoś stalowogłowy), oraz stacjonarną na stałe pozostającą w wodach słodkich. Łososie są w zasadzie większe od troci. Większość z nich migruje. Należąca do łososi pacyficznych nerka z północnego Pacyfiku żyje w morzu kilka lat. Potem powraca do macierzystych wód, w których wykluła się z jaja. Płynąc w górę biegu rzeki, niekiedy pokonuje 2000 kilometrów. Właściwe tarlisko rozpoznaje przypuszczalnie zmysłem węchu. Po złożeniu ikry przez samicę i zapłodnieniu jej przez samca, oboje giną. Atlantycki łosoś szlachetny ma podobną biologię, ale może przystępować do rozrodu kilkakrotnie. Masa największego dotychczas złowionego łososia szlachetnego wynosiła około 39 kilogramów.

Żyrafa i lampart

Żyrafa jest najwyższym ze zwierząt – osiąga wzrost 6 metrów, z czego 3 metry to sama szyja. Tak długa szyja stanowi przeszkodę tylko podczas picia, kiedy to żyrafa musi stanąć na szeroko rozstawionych nogach i bardzo mocno pochylić głowę. Jest to pozycja niebezpieczna, bowiem drapieżnik może ją wtedy łatwo zaatakować. Na szczęście żyrafy potrafią wytrzymać długo bez wody. Łagodne i przyjazne żyrafy żyją w niewielkich stadach wędrujących przez sawannę w poszukiwaniu pożywienia – liści z wierzchołków drzew, do których nie dosięgną żadne inne zwierzęta. Samica żyrafy rodzi zazwyczaj jedno młode, choć czasami zdarzają się bliźnięta. Ze względu na to, że żyrafa rodzi w pozycji stojącej, młode, które ma około 2 metrów wysokości, zaczyna swoje życie od upadku z dość dużej wysokości. Po dwudziestu minutach jest zdolne stać na własnych nogach. Lampart jest drapieżnikiem często spotykanym w Afryce, na Bliskim Wschodzie i w Azji. Czarne pantery, czyli lamparty o czarnym futrze, występują najczęściej w Azji. Lamparty ^ żyją samotnie i polują w nocy. Cierpliwie czekają, aż przyszła ofiara – zwykle małpa, ptak lub inne niewielkie zwierzę- zbliży się odpowiednio blisko i rzucają się nań z szybkością błyskawicy.

Krowa

Krowa jest to zwierzę typowe dla hodowli wiejskich. Krowy są to zwierzęta, z których można czerpać dosyć duże zyski, a jednocześnie nie wymagają one zbyt wielu inwestycji. Krowy to zwierzęta, które dają mleko. Są one w czołówce zwierząt, których mleko jest podstawowym składnikiem produktów mleczarskich takich jak jogurty, kefiry czy sery. Również mięso krów jest dosyć popularne na rynku polskim. Jednak jeżeli gospodarstwo wiejskie skupia się na hodowli krów i chce czerpać zyski ze sprzedaży mleka, to jedynie w ostateczności daje się je na ubój i sprzedaje ich mięso. Krowy żywią się trawą. Należą one do zwierząt, które nie pilnowane mogłyby jeść tak długo i tak dużo dopóki by nie zdechły. Hodowcy pilnują by krowy nie zjadły zbyt dużo, dlatego dokładnie pilnują czasu, który krowy spędzają na łące. Krowy posiadają pięć żołądków i należą do grupy przeżuwaczy. W ciągu ostatnich dziesięciu lat wiele krów zostało zabitych, a ich mięso spalone ze względu na wybuch epidemii tak zwanej choroby wściekłych krów.

Ptaki morskie

Prawie 3/4 powierzchni ziemi zajmują morza. Oceany obfitują w pożywienie na równi z lądami, nic więc dziwnego, że większość ptaków preferuje środowisko morskie. Ptaki na czas rozrodu muszą jednak wracać na ląd. Spośród 8700 gatunków ptaków tylko 300 związanych jest wyłącznie z morzem. Szczególny sukces ewolucyjny osiągnęły mewy, które nauczyły się wykorzystywać jako pożywienie także odpady wyrzucane przez ludzi. Mewy należą do rodziny ptaków morskich, oceanicznych i słodkowodnych. Wyróżnia się 82 gatunki mew. Mają mocny dziób, lekko zakrzywiony, długie, wąskie skrzydła. Doskonale pływają dzięki trzem palcom nóg spiętych błoną. Są ptakami mięsożernymi. Ptaki te gniazdują nawet na gmachach w miastach. Można je zobaczyć z dala od morza, gdyż niektóre gatunki zaadaptowały się do życia na śródlądzie. Do oceanicznych wędrowców należą albatrosy i burzyki. Dzięki oryginalnemu kształtowi dziobów ptaki te zyskały nazwę „rurkonosych”. Rurkowate, powiększone nozdrza pozwalają lepiej wykorzystywać prądy powietrzne oraz wyczuwać bliskość lądu lub obecność pożywienia. albatrosy są wytrwałymi szybownikami, na ląd wracają tylko w porze lęgów. Do ptaków morskich należą także kormorany, głuptaki i fregaty. Różnią się sposobem zdobywania pokarmu: głuptaki nurkują, spadając z wysokości 15 metra, a fregaty dokonują rozbojów na przedstawicielach innych gatunków, odbierając im łup.

Kot

Wśród zwierząt nie może zabraknąć kota. Kot to największy pieścioch w domu a jednocześnie niejednokrotnie dyktator. Koty sa bardzo niezależnymi zwierzętami i jeśli trafimy na kota upartego to ciężkie będziemy mieli z nim życie. Kot to taki indywidualista. Jeśli cos postanowi w swej głowie to nic go nie zawróci z obranej drogi. Potrafi być strasznym pieściochem. Wlezie na kolana i mruczy domagając się pieszczoty ale nie daj boże jeśli zdecydujemy się na głaskanie kota który tego nie chce. W tym momencie albo ucieka albo jeśli nie ma wyjścia potrafi wyciągnąć pazury i dotkliwie podrapać albo nawet ugryźć. Najlepiej jest kotu w domu z ogródkiem. Taki kot może przebywać na świeżym powietrzu i tam się wyszaleć. Jeśli kot przebywa ciągle w domu to trzeba mu zagwarantować jakieś zajęcie i się z nim bawić. Lubi zabawki typu myszki które można mu rzucać a on je będzie łapał. Każdy kot mały czy już duży na pewno zyska naszą sympatię jak tylko poznamy jego nawyki i nie będziemy starali się go na siłę zmieniać.

Nosorożec

Są to bardzo imponujące zwierzęta. Nosorożce są bardzo charakterystyczne ze względu na róg który znajduje się na pysku. Zwierzęta te są imponujące z tego powodu że są jednymi z największych zwierząt żyjących na ziemi, oraz mogą bez problemu biec ponad 50 kilometrów na godzinę a trzeba tu zaznaczyć że mogą ważyć podobnie jak hipopotamy do 4 ton. Nosorożce nie mają naturalnych wrogów, dodatkowo chroni je bardzo gruba skóra, którą jest ciężko przebić . Niestety nosorożce w tej chwili to gatunek zagrożony, człowiek wybijał te zwierzęta głównie dla ich rogów, które znajdują swoje zastosowanie w wielu dziedzinach takich jak na przykład medycyna czy po prostu jako trofeum myśliwskie. Nosorożce żyją w małych stadach. Matki są bardzo opiekuńcze, młode nosorożce nie potrafią się jeszcze bronić i czasem padają łupem drapieżników, ale przy boku matki czują się bezpiecznie. Zwierzęta te są bardzo inteligentne, mają bardzo rozwinięte zmysły, ale za to ich wzrok nie jest doskonały. Wielu ludzi poświęciło czas aby obserwować te zwierzęta i nauczyć nas trochę o ich stylu życia czy też przyzwyczajeniach co okazuje się jest bardzo ważnym elementem w rozwoju człowieka.

Pierścienice, płazińce i obleńce

Pierścienice, płazińce i obleńce charakteryzuje wydłużone ciało, zazwyczaj złożone z członów i brak im kończyn. Dżdżownice żyją w glebie, z której pozyskują niewielki jadalne cząstki. Penetrują podłoże, drążąc w nim tunele, wzruszają glebę i przyczyniają się do jej napowietrzania, co ma wielkie znaczenie do utrzymania jej żyzności. Należące także do pierścienic pijawki zamieszkują stawy i strumienie. Za pomocą przyssawki czepiają się roślin lub kamieni. Wiele gatunków ma w obrębie otworu gębowego drugą przyssawkę. Żywią się krwią pozyskiwana z innych stworzeń. Pokarm pobierają raz na kilka miesięcy. Mogą jednak bez jedzenia wytrzymać cały rok. Płazińce zamieszkują głównie środowisko wodne. Wiele gatunków ma jaskrawe ubarwienie. Długość ich ciała nie przekracza 1 cm. Niektóre są pasożytami i wywołują groźne choroby. Obleńce mają mniej niż 2 mm długości. Liczne z nich mieszkają w glebie, wodach morskich oraz śródlądowych. Niektóre, zaliczane do nicieni, mogą pasożytować w zwierzętach i ludziach, często powodując choroby. Tasiemce są spokrewnione z płazińcami. Dorosłe osobniki prowadzą pasożytniczy tryb życia, pobierają pokarm w jelitach innych zwierząt.

Ryby

Istnieje 20 000 gatunków ryb. Mimo różnego wyglądu -kształtu, koloru i rozmiarów, są one określane wspólną nazwą. Niektóre ryby są olbrzymie, jak choćby rekin wielorybi. Jego długość może dochodzić prawie do 20 metrów. Inne z kolei są miniaturowe, takie jak schind-leria, nie przekraczające 2 cm. Jednak wszystkie ryby są wyjątkowo dobrze przystosowane do życia w wodach słodkich lub morskich. Ryby są kręgowcami: mają wewnętrzny szkielet z kręgosłupem. Podobnie jak wszystkie kręgowce mają dwie pary kończyn. Kończyny te są przystosowane do poruszania się w wodzie: płetwy piersiowe z tyłu głowy i płetw)’ brzuszne. Oprócz tego mają płetwę ogonową i – w zależności od gatunku – jedną lub dwie płetwy grzbietowe oraz płetwę odbytową (na brzuchu). Ze względu na rodzaj szkieletu ryby dzielimy na dwie grupy: chrzęstno-szkieietowe, reprezentowane przez płaszczki i rekiny, oraz kostnoszkiele-towe, czyli wszystkie pozostałe – zdecydowanie bardziej liczne. Jeśli dobrze przyjrzycie się przedstawionym tutaj rybom, zauważycie, że wszystkie mają kształt opływowy, by stawiać możliwie jak najmniejszy opór podczas poruszania się w wodzie.

Małpy

Większość dużych małp żyje w Afryce. W górach żyją małpy berberyjskie, na obrzeżach trawiastych płaszczyzn żyją pawiany, w puszczach rzadko spotykane małpy skarłowaciałe a na równinach goryle i szympansy. W puszczach górskich żyją goryle górskie. Szympansy mają około jednego metra i siedemdziesięciu centymetrów wzrostu. Żyją w lasach nizinnych i gęstwinach środkowej i zachodniej Afryki. Często można spotkać je w ogrodach zoologicznych i cyrkach. Goryl jest największą małpą. Jego ciało chroni długi włos w kolorze czarnym lub brązowym. Goryle należą do zwierząt łagodnych. Goryl występuje w dwóch gatunkach goryl nizinny i goryl górski. Żyją w grupach zazwyczaj piętnaście osobników w tym jeden dorosły samiec. Pawiany występują w dwudziestu pięciu krajach Afryki. Pawiany mają długi, wąski nos którego nozdrza sa skierowane ku górze. Ogon mają nieuchwytny a niektóre gatunki mają go szczątkowy albo wcale go nie mają. Prowadzą tryb życia zarówno nadrzewny jak i naziemny. Często poruszają się w postawie dwunożnej. Należą do zwierząt średniej wielkości.

Kolczatki

Inaczej kolczatkowate; rodzina z rzędu stekowców, obejmująca 2 rodzaje ssaków jajorodnych, występujących na terenach leśnych, górskich i pustynnych Australii, Tasmanii i Nowej Gwinei. Osiągają do 50 cm dl., z wyłączeniem krótkiego ogona. Mają krępe ciało, pysk wyciągnięty w długi ryjek, krótkie kończyny i palce zaopatrzone w silne pazury; na tylnych kończynach samców znajdują się ostrogi, wykorzystywane prawdopodobnie w czasie walk, Ubarwione są brązowo. Kolce pokrywające grzbiet mogą być białe, żółte, a nawet czarne. W celu obrony przed wrogami zwijają się w kłębek i zakopują pod ziemię lub wciskają w szczeliny. Za pomocą lepkiego języka łowią mrówki i termity; mogą przeżyć miesiąc bez pożywienia. Samica składa jedno jajo, które umieszcza w torbie skórnej, tworzącej się na brzuchu w okresie rozrodczym. Młode wylęgają się po 10 dniach i odżywiają wydzieliną gruczołów mlecznych, spływającą po sierści. Po 7 tygodniach samica przenosi je do gniazda z liści. K. mogą żyć w niewoli 30, a nawet 50 lat. K. nowogwinejska, o krótkich, rzadkich kolcach na grzbiecie, osiąga 45-78 cm dł. Występuje w wielu rasach lokalnych. Jej liczebność spada ze względu na polowania (dla smacznego mięsa) i wyrąb lasów.

Świnia

Żywa góra mięsa to jest oczywiście świnia. Nie jest kłamstwem, co teraz piszę, ponieważ na bardzo wiele przyjęć i imprez, aby zaoszczędzić czasu i pieniędzy na kupowanie osobno w różnych sklepach szynek i innych części tego zwierzęcia kupuje się całą lub połowę, aby wyżywić gości. Kupując świnię oczywiście kupujemy ją już zabitą i poćwiartowaną. Na wsiach i farmach rolnicy hodują świnie i to nie jedną, lecz całe stada. Ponieważ w świniach mogą być bardzo groźne wirusy, którymi możemy się zarazić jedząc takie mięso oddaje się je przebadania w specjalnych laboratoriach. Po odpowiednim przebadaniu mięso ze świni, jeżeli uzyskało pozytywną opinię i nie wykryto w nim żadnych wirusów i bakterii mięso można odpowiednio przerobić i po ugotowaniu zjeść. Świnie są to zwierzęta średnich rozmiarów podobnie jak owca jednak świnie nie mają takiego bujnej sierści wręcz przeciwnie mają tylko włosy ok. 1.5 centymetra długości na całym ciele. Są to zwierzęta bardzo pulchne i grube, dlatego można z nich zrobić bardzo dużo różnych rodzajów smacznych potraw.

Głowonogi

Kalmary, kałamarnice, mątwy i ośmiornice należą do grupy mięczaków zwanych głowonogami. W przeciwieństwie do innych mięczaków nie mają zewnętrznej muszli chroniącej ich miękkie tkanki. Wszystkie głowonogi poruszają się wyrzucając wodę pod ciśnieniem z tzw. Lejka (napęd odrzutowy). Kalmary i kałamarnice żyją w wodach otwartego morza, a ośmiornice spotyka się przeważnie w odach płytkich, ukryte w rozpadlinach skalnych. Znamy około 350 różnych gatunków kałamarnic i kalmarów, 150 gatunków ośmiornic i 14 gatunków mątw. Mątwy także zamieszkują wody płytkie, lecz chowają się, zagrzebując w piasku. Głowonogi należą do drapieżników. Ośmiornice chwytają ofiary za pomocą ośmiu ramion wyposażonych w przyssawki. Kałamarnice i mątwy mają dziesięć ramion, osiem dużo krótszych niż u ośmiornic i dwa dłuższe, za pomocą których łowią ofiary. Wszystkie głowonogi obezwładniają ofiary jadem wstrzykiwanym poprzez ukąszenie. Dzięki dużemu, złożonemu mózgowi i wielkim, czułym oczom głowonogi szybko rozpoznają zagrożenie. Potrafią się też maskować. W ich skórze znajduj ą się torebki, które zwierze zapełnia w ciągu zaledwie kilku sekund pigmentem lub opróżnia gwałtownie zmieniając ubarwienie. W ten sposób ostrzega napastnika lub rozpływa się w migocących refleksach światła oceanicznego. Gdy napastnik nadmiernie się zbliży głowonogi wyrzucają ciemną, atramentową ciecz, pełniącą funkcje zasłony dymnej.

Gady

Ostatnią grupą zwierząt, jakim się przyjrzymy są gady. Również one goszczą w naszych domach i mieszkaniach. Są one jednak już dużo rzadziej spotykane niż na przykład psy czy koty, a nawet małe, białe myszki. Głównymi przedstawicielami tego gatunku w naszych domach są przede wszystkim żółwie oraz węże. Żółwie są bardzo ciekawymi zwierzętami, które mogą spędzić z nami nawet kilkadziesiąt lat, a nawet dłużej. Są to bowiem długowieczne zwierzęta, które mogą przeżyć nie jednego człowieka. Żółwie jednak różnią się między sobą. Są małe żółwiki (czyli te domowe) oraz olbrzymie żółwie, które zamieszkują na przykład Wyspy Galapagos. Istnieją żółwie wodne, błotne oraz typowo lądowe. Żółwie są jednak gatunkiem, który coraz bardziej jest narażony na wyginiecie. Drugim przedstawicielem domowych gadów jest wąż. Większość ludzi uważa, że domowe węże są bardzo niebezpieczne, jednak te sprzedawane w sklepach zoologicznych są pozbawione jadu. Część ludzi trzyma w swoich domach również bardziej egzotyczne zwierzęta, takie jak kameleony, które zmieniają kolor swojej skóry czy różnego rodzaju jaszczurki.

Ssaki

Uważane są za najwyżej rozwinięte zwierzęta (należy do nich gatunek ludzki). Nazwa ssaków pochodzi stąd, iż ich potomstwo ssie wypełnione mlekiem gruczoły matki. Mózgi ssaków są pojemniejsze i lepiej rozwinięte niż innych zwierząt. Nie-, które ssaki są obdarzone wybitną inteligencją, jak naczelne (człowiek, szympans) i walenie (np. delfiny). Ciała większości ssaków pokrywa owłosienie. Z wyjątkiem chodzącego na dwóch nogach człowieka poruszają się na ogół na czterech kończynach, które przybierają różne kształty w zależności od gatunku (ręka, kopyto, nóżki płetwiaste, płetwy) i mają zawsze od jednego do pięciu palców. Prawie wszystkie ssaki mają zęby. Na gromadę obecnie żyjących ssaków składa się około 4200 gatunków, silnie zróżnicowanych pod względem wyglądu zewnętrznego i zachowania, Jedne są miniaturowe, a inne olbrzymie. Niektóre szybko się rozmnażają, innym grozi wymarcie. Ssaki w większości są zwierzętami lądowymi (nie–które z nich są ziemnowodne – bóbr wydra i dziobak), inne wodne (wielo-ryb, delfin), a niektóre poruszają się. nawet w powietrzu, latając jak ptaki (nietoperz).

Struś

Strusie są niewiększymi, najcięższymi i najszybszymi ptakami. Struś może mieć nawet trzy metry wysokości, może ważyć do stu trzydziestu kilogramów oraz może biegać z prędkością do siedemdziesięciu kilometrów na godzinę. Strusie żyją w stadach a dzięki swojej szybkości nie mają wśród drapieżników żadnych wrogów. Strusie znoszą gigantyczne jaja tak wielkie że w ich skorupie może się zmieścić dwadzieścia pięć jaj kurzych. Strusie żyją nie tylko a Afryce ale teraz można je spotkać na całym świecie a nawet w Polsce są hodowle strusi. W Polsce hoduje się je dość często ze względu na jaja które znalazły zastosowanie w piekarnictwie czy bardzo zdrowe mięso które zawiera bardzo mało cholesterolu i jest bardzo mało kaloryczna. Ze skór strusich robi się wykwintna galanterię. Strusie żywią się głównie roślinami ale w zasadzie mogą zjeść wszystko nawet potrafią połknąć puszkę z całą zawartością. Strusie niby takie płochliwe i bojące się ale mają swoją taktykę dopuszczają blisko siebie przeciwnika a potem potężnie kopią.

Niedźwiedź polarny

Pochodzi on z rodziny niedźwiedziowatych. Samica jest mniejsza i delikatniej zbudowana natomiast samiec dochodzi do wagi 450 kilogramów. Ogon prawie jak u niedźwiedzia brunatnego jest krótki i praktycznie nie widoczny. Czaszka jest bardziej wydłużona, w Arktyce nie sposób go pomylić z innym gatunkiem ze względu na inny kolor futra. Cechuje się on również znacznie dłuższa szyją co zapewnia mu lepsza ruchomość głowy, palce Sa do polowy spięte błona pływną i zakończone dużymi nieznacznie zakrzywionymi pazurami. Stopy Sa całkowicie porośnięte sierścią. Futro jest tak gęste, że woda spływa po nim niemal natychmiast, natychmiast straty ciepła Sa wręcz minimalne. Niedźwiedzi nie można w związku z tym odszukać w środowisku naturalnym nawet za pomocą noktowizorów, wyszukujących obiekty emitujące podczerwień. Występuje on w strefie około biegunowej czyli w Arktyce i przyległych do niej obszarach. Jego środowiskiem naturalnym jest pustynia lodowa. Poluje samotnie głównie na lodzi arktycznym, na odpoczynek układa się w obszernych szczelinach skalnych.

Mięczaki i skorupiaki

Czy mogą istnieć zwierzęta bez szkieletu, o miękkim ciele? Oczywiście: są to bezkręgowce, mięczaki. Większość z nich ma zewnętrzną osłonę – muszlę, jak wszystkie ślimaki. Niektóre mają wewnętrzną muszlę, na przykład mątwa. Jeszcze inne w ogóle nie mają muszli, przynajmniej w wieku dorosłym. Najwięcej mięczaków żyje w morzach i w wodach słodkich, jak ostrygi, ośmiornice, błotniarki. Są to zwierzęta wodne, oddychające skrzelami tak jak ryby. Natomiast gatunki lądowe nie mają skrzeli, lecz płucodyszny układ oddechowy, funkcjonujący tak jak płuco: dotyczy to w szczególności ślimaków. W zależności od kształtu muszli mięczaki dzielą się na trzy grupy: ślimaki, małże i głowonogi. Ślimaki (po łacinie Gastropoda – brzuchopełze) mają muszle jednoczłonowe w kształcie spirali (winniczek, brzegówka) bądź inne – tak jak muszla ślimaka czareczki podobna do zabawnego chińskiego kapelusza. Małże są wyposażone w muszle zbudowane z dwóch części lub klap (dlatego noszą też nazwę dwuklapowych, po łacinie Bivalvia), na przykład ostrygi i im podobne. Wreszcie u głowonogów muszla jest wewnętrzna lub nie ma jej wcale (mątwa, kalmar, ośmiornica).

Hieny i szakale

Dział poświęcony dwóm padlinożercą, zamieszkującymi sawannę, i żywią się szczątkami zwierząt, padliną żywią się szakale wraz z hienami. Hiena nie ma zbyt dobrej reputacji, bowiem jada niemal wyłącznie martwe zwierzęta. Odgrywa jednak pożyteczną rolę „śmieciarza sawanny”, usuwając ciała padłych zwierząt. Hieny także polują- duże grupy potrafią upolować nawet antylopę lub ‚ zebrę. Zapuszczają się też w pobliża wiosek, atakując zwierzęta domowe i szukając odpadków. Hieny mają mocne zęby i bardzo silne szczęki. Często krążą w pobliżu pożywiających się lwów i zjadają pozostawione przez nie resztki. Zdarza się nawet, że stado hien odbiera lwom całą zdobycz. Wokół nich zbierają się wtedy sępy, niecierpliwie czekając na swoją kolej. Na samym końcu pożywiają się szakale. Szakal jest zwierzęciem nocnym. Pary lub grupy szakali przemierzają sawannę w poszukiwaniu pożywienia: gryzoni, zajęcy, węży i jaszczurek. Często kręcą się w pobliżu hien, ale do posiłku dostają się dopiero wtedy, gdy hieny najedzą się do syta.

Zebry

Zebry są bliskimi krewniaczkami koni i osłów. Zamieszkują wyżyny i równiny wschodniej i południowej Afryki. Wszystkie pokryw deseń z poprzecznych czarno – białych pręg. Taki rysunek barwny zapewnia zwierzętom doskonałe maskowanie, ponieważ powoduje rozmycie konturów ich sylwetki, myląc w ten sposób drapieżnika. Wyróżnia się trzy lub cztery odrębne, odmiennym pasiasty deseniem gatunkiem zebr. Zebra stepowa jest szeroko rozpowszechniona, lecz zebra górska obecnie jest bardzo rzadko spotykana. Zebry żyją w niewielkich grupach rodzinnych, złożonych z samic i młodych, którym przewodzi jeden samiec. Ogier przyjmuje pozycje przywódcy blisko 10 lat, po czym zastępuje go młodszy samiec. Przemieszczając się zachowują określony porządek – na początku idzie samica, a z Ania jej potomstwo. Na końcu wędruje ogier. Niekiedy grupy rodzinne zbierają się w ogromne stada, czasami łączące się za stadami antylop. Wspólnie pokonują znaczne odległości, migrując w poszukiwaniu pastwisk. Ze świeżą trawą. Ważną rolę w komunikowaniu się poszczególnych osobników stada odgrywają u zebr uszy – gdy zwierzęta są rozdrażnione, kładą uszy płasko na sobie, a gdy maja dobre samopoczucie, ich uszy stercza pionowo.

Słoń i struś

Kolejne dwa zwierzęta charakterystyczny dla tej strefy… Słoń afrykański jest prawdziwym gigantem sawanny, osiągającym wysokość 4 metrów i wagę 8 ton. Jest znacznie większy od swego indyjskiego kuzyna, od którego różnią go także bardzo duże uszy. Słynne słoniowe kły mogą mieć nawet trzy metry długości. Słonie są zwierzętami towarzyskimi. Samice z młodymi tworzą stada, którym przewodzi młody, silny samiec. Stare samce żyją samotnie lub tworzą niewielkie grupki. Słonica ma tylko jedno młode, które przychodzi na świat po drugiej ciąży – od 18 do 22 miesięcy. W chwili narodzin „maleństwo” waży 100 kilogramów i ma metr wzrostu. Słoniątka uwielbiają się bawić, biegać, pływać i spacerować trzymając się trąbą ogona mamy. Struś jest największym żyjącym ptakiem. Nie potrafi latać, ale za to umie biegać z szybkością dochodzącą do 50 kilometrów na godzinę. Samica strusia składa jaja o wadze półtora kilograma i bardzo twardej skorupce. Pisklęta przychodzą na świat po sześciu tygodniach cierpliwego wysiadywania.

Ślimaki

Ślimaki należą do mięczaków. Występują na lądzie ale również w wodach głównie mórz. Ślimaki maja muszle. Wylegają się z jaj. Muszla dla ślimaka pełni role ochronną. Muszla przybiera różne kształty. Ślimak zazwyczaj jest cały schowany w muszli a tylko wystaje mu głowa na której jest para oczu. Otwór gębowy oraz dwa czułki. Ślimak odżywia się trawą, liśćmi kapusty lub innymi liśćmi. Ślimaki mogą być zwierzętami hodowanymi przez człowieka. Sa to ślimaki winniczki. Zazwyczaj ślimaka winniczka spotykało się jako zwierzę mieszkające na polach i łąkach ale z czasem stał on się bardzo popularny jako zwierzę hodowlane. Hodowla taka zajmuje niewiele miejsca i można ja prowadzić przez cały rok. Nie wymaga dużych nakładów finansowych. Hodowla jeśli jest odpowiednio prowadzona nie jest uciążliwa dla środowiska i całkowicie bezzapachowa i co najważniejsze nie jest związana z dużym wysiłkiem fizycznym. Ślimaki hodowlane mają przeznaczenie dla gastronomii. Szczególnie są poszukiwane na eksport do Francji gdzie ślimaki sa przysmakiem. Ostatnio nawet w Polsce są dość często zamawiane.

Opos i rudaczek

Są to tylko dwa z wielu popularnych zwierząt występujących w lasach iglastych i ich okolicach, krótko je opisze, najpierw oposa później małego rudaczka. Opos jest niewielkim torbaczem odznaczającym się niezwykłą witalnością. Oposy mieszkają na drzewach i są aktywne głównie w nocy, kiedy wyruszaj ą na poszukiwanie pożywienia: niewielkich ssaków, jaj ptaków, owadów oraz owoców. Samice oposa rodzą od 6 do 18 młodych, które mają długość jednego centymetra i ważą zaledwie dwa gramy. Młode pozostają w torbie przez trzy miesiące i kiedy z niej wychodzą, wędrują na grzbiecie mamy wczepione pazurkami w jej futerko. Rudaczek północny, należący do kolibrów, jest bardzo zazdrosny o swoje terytorium i źródła pożywienia – głównie kwiaty. Broni ich ostrzegając konkurentów specjalnymi sygnałami, a nawet walcząc. Samce i samice żyją osobno, choć samice odwiedzają terytoria samców podczas pory godowej. Samica sama buduje gniazdo. Sama też opiekuje się dwójką swoich piskląt. Rodaczek najczęściej spotykany jest w Ameryce pónocnej.

Pająki i skorpiony

Pająki i skorpiony są ze sobą spokrewnione. Jedne i drugie mają ciało podzielone na dwie główne części i poruszają się na ośmiu nogach. Wszystkie polują na niewielkich rozmiarów bezkręgowce. Zdobycz najpierw obezwładniają za pomocą jadu. Wiele osób obawia się pająków i skorpionów, choć człowiekowi zagrażają tylko nieliczne gatunki. Pająki spotyka się niemal na całym świecie. Wszystkie snują rozmaite odmiany jedwabistej nici, którą wykorzystują do plecenia pajęczyn, pętania ofiar lub budowy kokonów do ochrony składanych jajeczek. Pająki łowią pożywienie w rozmaity sposób, nie tylko z pomocą dobrze znanych pajęczyn – niektóre polują na ziemi, inne z Nienacka skaczą na ofiary, jeszcze inne strzykają jedwabistą nicią pętającą ofiary lub nawet zarzucają sieć. Pewne gatunki pająków wysnuwają nić długości 5 cm, zakończonych bardzo lepką „kulą”, którą rzucają w kierunku ofiary w celu jej spętania. Samice pająków często są większe od samców, które muszą uciekać się do rozmaitych sztuczek, by uniknąć w czasie zalotów zjedzenia przez partnerkę. Tak groźne dla samców samice bardzo troskliwie opiekują się potomstwem. Skorpiony spotyka się w ciepłych regionach świata. Dnie spędzają w ukryciu, a na łowy wychodzą nocami. Żywią się przede wszystkim dużymi owadami, które uśmiercają ukłuciem kolca jadowego. Pożarcie ofiary trwa zawsze kilka godzin. Samice nie składają jaj, ale na świat wydają żywe młode.

Hiena

Często tak nazywa się hienę z tego powodu że żywi się ona głównie kosztem innych. Hieny to drapieżniki które czekają aż jakiś większy myśliwy upoluje jakieś zwierzę po czym nawiązuje z nim walkę bądź też czeka na resztki. Hieny żyją w stadach, które liczą po kilkanaście lub kilkadziesiąt osobników, co znacznie ułatwia im żywienie się kosztem innych. Hieny są bardzo charakterystyczne, rzadko polują same, a na dodatek można ich rozpoznać po bardzo specyficznym „śmiechu” , który jest naturalnym odgłosem które wydaje to zwierzę , co ciekawe hiena potrafi naśladować na przykład ryk lwa co jest bez wątpienia spektakularnym wydarzeniem. hieny są wszystko żerne, oprócz mięsa z chęcią potrafią zadowolić się również kośćmi, co jest bardzo ciekawym zjawiskiem wśród drapieżników Afryki. Są to bardzo ciekawe i odważne zwierzęta, wielu ludzi poświęca swoje życie aby poznać hieny bliżej, z tego powodu że wciąż nas zaskakują , i potrafią to robić . Hieny to bardzo inteligentne zwierzęta, potrafią przetrwać w najgorszych warunkach, jakie sprawia im natura. Hieny pomimo swojej złej opinii są jednymi z ciekawszych zwierząt Afryki.